Γράφει ο Δήμος Βερύκιος
Σαν να θέλει ο Τ. Ερντογάν να προλάβει τις εξελίξεις για κάτι πολύ σημαντικό και ενδεχομένως επώδυνο για την Τουρκία, σπεύδει τις τελευταίες μέρες και αλλάζει την τακτική στη διπλωματική σκακιέρα κλείνοντας τα «μέτωπα» με τη Ρωσία και το Ισραήλ.
Οι γνωρίζοντες το διπλωματικό παρασκήνιο και τις διεργασίες που συντελούνται στην ευρύτερη περιοχή υποστηρίζουν ότι ο Ερντογάν, βλέποντας ότι απομονώνεται από ΗΠΑ, Ρωσία και Ευρώπη, αφήνει χώρο για τη δημιουργία κουρδικού κράτους στο «μαλακό υπογάστριο» της Τουρκίας υλοποιώντας γεωστρατηγικά σχέδια των Μεγάλων Δυνάμεων που καταστρώνουν επί χάρτου τουλάχιστον τα τελευταία εκατό χρόνια. Ταυτόχρονα προκαλεί ανησυχία στην Τουρκία η κινητικότητα των Αμερικανών για δημιουργία ενός «Βατικανού της Ορθοδοξίας» στο Φανάρι όπως αυτή εκδηλώθηκε παρασκηνιακά κατά την πρόσφατη Πανορθόδοξη Σύνοδο στην Κρήτη.
Το μεγάλο αγκάθι
Το Κουρδικό παραμένει διαχρονικά το μεγάλο αγκάθι της τουρκικής διπλωματίας. Τα ιστορικά γεγονότα των τελευταίων εκατό χρόνων υπαγορεύουν στην Τουρκία να επιδεικνύει διαρκώς τη δέουσα προσοχή, γι’ αυτό και στην παρούσα φάση προέβη σε άμεσες διορθωτικές κινήσεις επί της διπλωματικής σκακιέρας?
Το 1915 οι Αραβες έδιωξαν από την Αραβική χερσόνησο τον οθωμανικό στρατό, ξεκινώντας έτσι η πτώση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Εναν χρόνο μετά, ο Αγγλος συνταγματάρχης Σάικς και ο Γάλλος συνταγματάρχης Πικό παρουσίασαν στις Μεγάλες Δυνάμεις τον χάρτη (πάνω) με τα σύνορα των αραβικών χωρών και τις περιοχές επιρροής των Μεγάλων Δυνάμεων. Μεταξύ αυτών φαίνεται και η περιοχή του Κουρδιστάν ως ανεξάρτητου κράτους! Τέσσερα χρόνια μετά, το 1920, με τη Συνθήκη των Σεβρών προβάλλεται το σενάριο διαμελισμού της Τουρκίας με τη δημιουργία κουρδικού κράτους αλλά και ενός ανεξάρτητου κρατιδίου πέριξ της Κωνσταντινούπολης!
Σήμερα η ιδέα δημιουργίας κουρδικού κράτους, χωρίς τις περιοχές του Ιράν, φαίνεται ότι ολοένα και περισσότερο κερδίζει έδαφος σε Αναστολή και Δύση, γεγονός που ανησυχεί σφόδρα την Αγκυρα, η οποία γνωρίζει ότι εκτός από τις ΗΠΑ και την Ρωσία γεωστρατηγικά στην περιοχή εμπλέκεται δυναμικά και η Μεγάλη Βρετανία η οποία συμμετείχε στον πόλεμο στο Ιράκ και είχε υπό τον έλεγχό της την περιοχή του λιμένος της Μπάρσα και των ΝΑ συνόρων με το Ιράν. Δηλαδή, η Μεγάλη Βρετάνια είχε την ίδια περιοχή επιρροής με αυτή του 1916! Αλλωστε βρετανικά αεροσκάφη είναι από τα πρώτα που συμμετέχουν στις πολυεθνικές αποστολές βομβαρδισμών σε επιχειρήσεις που κατά καιρούς γίνονται κατά τρομοκρατικών στόχων στον Αραβικό Κόλπο, στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι το βρετανικό Ναυτικό ήταν από τα πρώτα που επέδειξε προθυμία για συμμετοχή με αποβατικό στολίσκο στη ναυτική δύναμη του ΝΑΤΟ που δημιουργήθηκε αρχές του τρέχοντος έτους για την αποτροπή του προσφυγικού ρεύματος στο Αιγαίο.
Βεβαίως, δεν πρέπει κανείς να παραβλέψει ότι οι πρόσφατοι διπλωματικοί ελιγμοί Ερντογάν συμπίπτουν και με τη διεξαγωγή της Πανορθόδοξης Σύναξης στην Κρήτη, η οποία διοργανώθηκε με την ενθάρρυνση και υποστήριξη των ΗΠΑ, γεγονός που ενόχλησε Αγκυρα αλλά και Μόσχα, καθώς διέβλεψαν ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ μέσω του Φαναρίου επιχειρεί δειλά δειλά να δημιουργήσει το «Βατικανό της Ορθοδοξίας» ως μύγα στο ρουθούνι της ισλαμικής Τουρκίας, αλλά και της Ρωσίας που επιχειρεί και η ίδια μέσω της διπλωματίας να δημιουργήσει το δικό της «ορθόδοξο τόξο».
Τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα πριν από την Πανορθόδοξη Σύνοδο μιλούν από μόνα τους:
• Το καθεστώς Ερντογάν επιχειρεί για πρώτη φορά να μετατρέψει την Αγιά Σοφιά σε τζαμί και δίνει άδεια στον ιμάμη να διαβάζει το Κοράνι κατά την περίοδο του Ραμαζανιού.
• Το Πατριαρχείο της Μόσχας ακυρώνει τη συμμετοχή του στην Πανορθόδοξη Σύνοδο και παραμονές αυτής ο Ρώσος πρόεδρος Β. Πούτιν επισκέπτεται το Αγιον Ορος με τιμές τσάρου, παρόντος του πατριάρχη Μόσχας Αλέξιου και χωρίς τη συνοδεία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας!
• Το Φανάρι, εκμεταλλευόμενο την άρνηση του Πατριαρχείου Μόσχας να συμμετάσχει στην Πανορθόδοξη Σύνοδο της Κρήτης και προφανώς με την ενθάρρυνση των ΗΠΑ, εξετάζει το ενδεχόμενο να ξεκινήσει διαδικασία απόσχισης της Εκκλησίας της Ουκρανίας από το Πατριαρχείο Μόσχας το οποίο σημειωτέον αντλεί τη δύναμή του από την Εκκλησία της Ουκρανίας που είναι η πολυπληθέστερη και η ισχυρότερη της ρωσικής Εκκλησίας.
Και όλες αυτές οι διεργασίες εντός του κόλπου της Ορθοδοξίας συντελούνται πάνω στη γεωστρατηγική σκακιέρα και βρίσκουν τέλεια εφαρμογή στον χάρτη του 1920 που προέβλεπε διαμελισμό της Τουρκίας και δημιουργία αυτόνομου κρατιδίου πέριξ της Κωνσταντινούπολης με επίκεντρο το Φανάρι. Η ταχύτητα με την οποία αποκαθίστανται οι ρωσοτουρκικές σχέσεις ακόμη και σε στρατιωτικό επίπεδο (παραχώρηση της βάσης του Ιντσιρλίκ σε ρωσικά βομβαρδιστικά για επιχειρήσεις κατα του ISIS) αποδεικνύει ότι σπεύδουν από κοινού οι δύο χώρες να αντιμετωπίσουν τον κοινό κίνδυνο που δεν είναι μόνο η ισλαμική τρομοκρατία, αλλά και η δημιουργία… Ορθόδοξου Βατικανού υπό αμερικανική κηδεμονία στα στενά του Βοσπόρου. Ο,τι χειρότερο για Τουρκία και Ρωσία…
Το BREXIT αναμένεται να ενισχύσει τη βρετανική στρατιωτική παρουσία στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Το Λονδίνο διαχρονικά εκδηλώνει ενδιαφέρον για τις περιοχές όπου σχεδιάζεται η δημιουργία κουρδικού κράτους.
Ο φόβος να δημιουργηθεί ανεξάρτητο κουρδικό κράτος νοτίως της Τουρκίας αλλά και ένα «Βατικανό της Ορθοδοξίας» στο Φανάρι αναγκάζει τον Ερντογάν να κλείσει τα μέτωπα με Ρωσία και Ισραήλ
Ο Ερντογάν αναγκάζεται να δώσει «γη και ύδωρ» στον Πούτιν για να βομβαρδίσει τους? αδελφούς Ισλαμιστές, σε μια προσπάθεια αποτροπής του αμερικανικού σχεδίου για δημιουργία αυτόνομου κρατιδίου της Ορθοδοξίας μέσα στα σπλάχνα του
