To γαλλικό περιοδικό θυμίζει στο άρθρο του με τίτλο «Ο Έλληνας Μακρόν που θέλει να γκρεμίσει τον Τσίπρα» την ευχή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στο γιο του τον Ιανουάριο του 2016, όταν ανέλαβε τα ηνία της ΝΔ: «Και τώρα πρωθυπουργός», μια ευχή που τριάμισι χρόνια αργότερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης «έχει όλες τις ευκαιρίες να υλοποιήσει», μετά και τον θρίαμβο στα τέλη Μαϊου της ΝΔ στις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές.
Το περιοδικό αναφέρεται στην διαδρομή της οικογένειας Μητσοτάκη στην ελληνική πολιτική σκηνή, μιας από τις τρεις μεγάλες δυναστείες στην Ελλάδα, που κυριάρχησαν για μεγάλο διάστημα σε «μια χώρα παραδοσιακά συνδεδεμένη με τις οικογενειακές αξίες. Αλλά, σύμφωνα με παρατηρητές το κλίμα έχει αλλάξει. Σήμερα, υπάρχουν επιφυλάξεις έναντι των απογόνων οικογενειών, τα επώνυμα των οποίων, στα μάτια των Ελλήνων, προκαλούν επίσης συνειρμούς κακοδιαχείρισης και διαφθοράς σε βαθμό που ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρειάστηκε να μάθει να διαγράφει το επώνυμό του για να χτίσει όνομα».
Παραλληλισμός με τον Μακρόν
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σύμφωνα με το Le Point, «είναι φιλελεύθερος όπως ο Εμανουέλ Μακρόν τόσο στο οικονομικό όσο και στο κοινωνικό πεδίο. Όπως κι εκείνος [ο Μακρόν], πέταξε το σακάκι και την γραβάτα τις τελευταίες μέρες της προεκλογικής εκστρατείας για να εμφανίζεται με λευκό πουκάμισο και ανασηκωμένα τα μανίκια στις συγκεντρώσεις του. Απόφοιτος του Χάρβαρντ και του Στάνφορντ έχει εμπειρία στον χρηματοπιστωτικό τομέα: στην Chase Manhattan Bank και ως σύμβουλος στην McKinsey στο Λονδίνο και μετά στην Ελλάδα στην Alpha Bank και στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Και όσον αφορά στην υποστήριξη των αλλαγών στην κοινωνία ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν δείχνει να δειλιάζει. Τον Δεκέμβριο του 2015 επί παραδείγματα ψήφισε υπέρ του συμφώνου συμβίωσης των ομοφυλοφίλων, προς απογοήτευση της πλειοψηφίας των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας».
Συνεχίζοντας την παρουσίαση του προφίλ του Κυριάκου Μητσοτάκη το γαλλικό περιοδικό θυμίζει τη θητεία του στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, περιγράφει το όραμά του «για ένα μικρότερο, αποτελεσματικό κράτος, μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και τον αγώνα κατά της γραφειοκρατίας και τον μονοπωλιακών πρακτικών και της ευνοιοκρατίας στην κυβέρνηση», σημειώνει ότι σήμερα «επωφελείται από την εξάντληση των Ελλήνων» που δεν βλέπουν ορατά αποτελέσματα της επιστροφής στην ανάπτυξη αφού αναγκάστηκαν να σφίξουν τόσο το ζωνάρι κατ’ απαίτηση της ΕΕ και ειδικά της Άνγκελα Μέρκελ. Και καταλήγει: «Αλλά ο κληρονόμος της δυναστείας Μητσοτάκη σκοράρει επίσης πόντους με τις υποσχέσεις για μείωση των φόρων και αύξηση των μισθών για τη μεσαία τάξη. Και -τελευταίο στρατήγημα- αποφεύγει τον ενδεχόμενο να υπερφαλαγγιστεί εκ δεξιών ασκώντας κριτική στη Συμφωνία των Πρεσπών με τη Βόρεια Μακεδονία, που μπορεί να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Εν συντομία ο Κυριάκος Μητσοτάκης ψαρεύει ψήφους τόσο δεξιές όσο και κεντρώες ψήφους. “Και τώρα, πρωθυπουργός”, είχε προβλέψει ο πατέρας του».
