Ιαπωνία: Έντονο προβληματισμό έχει προκαλέσει στην Ιαπωνία η υπόθεση του Χιρόμου Σακαχάρα, η οποία φέρνει στο προσκήνιο τις αδυναμίες του ποινικού και δικαστικού συστήματος της χώρας.
Το δικαστήριο ενέκρινε πρόσφατα την επανεκδίκαση της υπόθεσής του, όμως ο ίδιος δεν μπορούσε να χαρεί και να αναθαρρήσει με την απόφαση αυτή που περίμενε για δεκαετίες. Και αυτό γιατί ήταν ήδη νεκρός, είχε αφήσει την τελευταία του πνοή στη φυλακή ως καταδικασμένος δολοφόνος.
Ο Σακαχάρα πέθανε το 2011 στη φυλακή, εκτίοντας ποινή ισόβιας κάθειρξης για τη δολοφονία μιας ιδιοκτήτριας καταστήματος το 1984, έγκλημα για το οποίο μέχρι το τέλος υποστήριζε ότι ήταν αθώος. Η καταδίκη του βασίστηκε κυρίως σε ομολογία που, σύμφωνα με τον ίδιο και την οικογένειά του, αποσπάστηκε ύστερα από έντονες πιέσεις κατά τη διάρκεια πολύωρων ανακρίσεων.
Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες να επανεξεταστεί η υπόθεση, οι διαδικασίες του δικαστηρίου καθυστερούσαν επί χρόνια. Ακόμη και μετά τον θάνατό του, οι συγγενείς του συνέχισαν τον αγώνα για την αποκατάσταση του ονόματός του, καταφέρνοντας τελικά να εξασφαλίσουν την επανεκδίκαση της υπόθεσης.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης έπαιξαν νέα στοιχεία που, σύμφωνα με τους συνηγόρους υπεράσπισης, δημιουργούν σοβαρές αμφιβολίες για τον τρόπο με τον οποίο συγκεντρώθηκαν τα αποδεικτικά δεδομένα της αρχικής έρευνας. Η απόφαση για νέα δίκη θεωρείται ιστορικής σημασίας, καθώς οι μεταθανάτιες επανεκδικάσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες στην Ιαπωνία.
«Λυπάμαι που δεν καταφέραμε να βγάλουμε τον πατέρα μου από τη φυλακή», δήλωσε στο CNN ο γιος του, Κότζι Σακαχάρα. «Παρότι χαίρομαι για την απόφαση που ανοίγει τον δρόμο για νέα δίκη, εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά επώδυνο», πρόσθεσε ο 64χρονος σήμερα Κότζι, τα μαλλιά του οποίου έχουν ασπρίσει στη διάρκεια του πολυετούς αγώνα για την απόδειξη της αθωότητας του πατέρα του.
Η Ιαπωνία έχει δεχθεί έντονη κριτική για αυτό που αρκετοί αποκαλούν «δικαιοσύνη ομηρίας» (hostage justice), έναν όρο που περιγράφει την πρακτική παρατεταμένης κράτησης υπόπτων για ανακρίσεις, συχνά χωρίς ουσιαστική πρόσβαση σε δικηγόρο, για χρονικά διαστήματα που ξεπερνούν κατά πολύ τα αντίστοιχα όρια άλλων χωρών.
Με ποσοστό καταδικών που ξεπερνά το 99%, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων υποστηρίζουν ότι το σύστημα ενδέχεται να οδηγεί στη φυλάκιση αθώων ανθρώπων για εγκλήματα που δεν διέπραξαν.
Ο Σακαχάρα υπέβαλε για πρώτη φορά αίτηση επανεκδίκασης το 2001. Ακόμη και μετά τον θάνατό του, δέκα χρόνια αργότερα, η οικογένειά του συνέχισε να διεκδικεί την επανεξέταση της υπόθεσης. Οι εισαγγελικές αρχές αμφισβήτησαν επανειλημμένα τα αιτήματα αυτά και στις τρεις βαθμίδες της δικαιοσύνης.
Η πολύχρονη αναμονή του για δικαίωση αποτέλεσε μάλιστα αφορμή για τη σύνταξη νέου νομοσχεδίου, το οποίο, εφόσον εγκριθεί, θα δυσκολεύει τους εισαγγελείς να προσφεύγουν κατά αποφάσεων που διατάσσουν επανεκδίκαση.
Από την πλευρά τους, αξιωματούχοι του υπουργείου Δικαιοσύνης της Ιαπωνίας εκφράζουν επιφυλάξεις, υποστηρίζοντας ότι οι προτεινόμενες αλλαγές θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν την οριστικότητα των δικαστικών αποφάσεων.
Παρά τις αντιδράσεις, η πρωθυπουργός της χώρας, η Σανάε Τακαΐτσι, έχει ταχθεί υπέρ των μεταρρυθμίσεων, τονίζοντας στο κοινοβούλιο ότι είναι απαραίτητες για να διασφαλιστεί η ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης. «Είναι απαράδεκτο να τιμωρούνται αθώοι άνθρωποι. Εάν μια τελεσίδικη απόφαση έχει καταδικάσει έναν αθώο, αυτός ο άνθρωπος πρέπει να δικαιώνεται χωρίς καθυστέρηση», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Νομικοί και ακαδημαϊκοί υποστηρίζουν ότι οι μεγάλες καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης προκαλούν ανεπανόρθωτες συνέπειες όχι μόνο στους ίδιους τους κατηγορουμένους αλλά και στις οικογένειές τους.
Ο δικηγόρος του Σακαχάρα, Ριότα Ισιγκάουα, ο οποίος χειριζόταν την υπόθεση επί είκοσι χρόνια, δήλωσε ότι η απόφαση ήρθε πολύ αργά. «Είμαστε βαθιά απογοητευμένοι. Υπάρχει μια θεμελιώδης αδικία στο σύστημα. Δεν μπορέσαμε να γιορτάσουμε αυτή τη δικαίωση μαζί με τον άνθρωπο που την περίμενε περισσότερο από όλους», ανέφερε.
Για τον γιο του, η υπόθεση αποτελεί υπενθύμιση ότι η δικαιοσύνη που απονέμεται με υπερβολική καθυστέρηση συχνά χάνει την αξία της. «Αν η επανεκδίκαση είχε εγκριθεί όσο ο πατέρας μου ήταν ακόμη ζωντανός, θα βρισκόταν σήμερα εδώ», δήλωσε, εκφράζοντας την ελπίδα ότι η Ιαπωνία θα προχωρήσει σύντομα στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις ώστε κανένας άλλος αθώος άνθρωπος να μη βιώσει μια παρόμοια τραγωδία.
Πηγή: skai.gr
