Ιράν: Νέες μαρτυρίες για την επιχείρηση «Midnight Hammer» του Ιουνίου 2025 – Η μυστική αναχώρηση, οι αλλαγές πριν από την απογείωση και όσα μετέδωσαν Reuters και Associated Press.
Ρεπορτάζ: Παντελής Χαριτάκης
Στις μαρτυρίες των πληρωμάτων που δημοσιεύει το Air & Space Forces Magazine, η αμερικανική επίθεση στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν αποκτά την ανθρώπινη διάστασή της: εξαντλητική προετοιμασία, απόλυτη μυστικότητα και δεκάδες ώρες μέσα στα πιλοτήρια των βομβαρδιστικών B-2. Οι νέες αφηγήσεις αφορούν την επιχείρηση «Midnight Hammer», που πραγματοποιήθηκε τη νύχτα της 21ης προς την 22α Ιουνίου 2025.
Το tilegrafimanews.gr παρουσιάζει όλο το χρονικό των δραματικών τελευταίων ωρών πριν από την επίθεση, την προσέγγιση των στόχων και την επιστροφή στο Μιζούρι, διαχωρίζοντας τις προσωπικές μαρτυρίες από τις εκτιμήσεις για το αποτέλεσμα των βομβαρδισμών.
Η στιγμή που αντίκρισαν την Τεχεράνη
Ύστερα από περίπου 18 ώρες πτήσης, τα φώτα της Τεχεράνης έδωσαν στα πληρώματα την πιο άμεση επιβεβαίωση ότι η αποστολή είχε περάσει από τις ασκήσεις στην πραγματικότητα. Η αναγνώριση της πόλης προκάλεσε μια αυθόρμητη αντίδραση έκπληξης μέσα σε ένα από τα πιλοτήρια.
Λίγα λεπτά αργότερα, οι θυρίδες οπλισμού άνοιξαν και οι βαριές διατρητικές βόμβες απελευθερώθηκαν προς τον στόχο. Σύμφωνα με την αφήγηση των πιλότων, η αποδέσμευση του φορτίου άλλαξε αισθητά τη συμπεριφορά του αεροσκάφους. Ακολούθησε η αναμονή μέχρι να διακρίνουν τη λάμψη της έκρηξης στο έδαφος.
Οι περιγραφές αποτυπώνουν όσα αντιλήφθηκαν οι ίδιοι από τον αέρα. Η εικόνα μιας έκρηξης, ωστόσο, δεν αρκεί για να προσδιοριστεί η καταστροφή εγκαταστάσεων που βρίσκονται βαθιά μέσα στο βουνό.
Δεκαπέντε χρόνια σχεδιασμού, αλλαγές μέχρι το τέλος
Η προετοιμασία για ενδεχόμενο πλήγμα στο Φορντό είχε βάθος περίπου δεκαπέντε ετών. Η υπόγεια εγκατάσταση αποτελούσε ιδιαίτερα απαιτητικό στόχο, εξαιτίας της θέσης της και της φυσικής προστασίας που προσέφερε ο ορεινός όγκος.
Κεντρικό όπλο ήταν η GBU-57, βάρους περίπου 13,6 τόνων, σχεδιασμένη για βαθιά οχυρωμένους στόχους. Η πολυετής μελέτη περιλάμβανε την κατασκευή του συγκροτήματος, τα υποστηρικτικά του συστήματα και τις δυνατότητες προσβολής του.
Τις τελευταίες ημέρες προέκυψαν νέες πληροφορίες για ιρανικές παρεμβάσεις με σκυρόδεμα σε ανοίγματα της εγκατάστασης. Οι σχεδιαστές αναθεώρησαν το πλάνο, ενώ τροποποιήσεις συνεχίζονταν ακόμη και όταν πληρώματα είχαν αποσυρθεί για την υποχρεωτική ανάπαυσή τους. Η τελική προετοιμασία απαιτούσε συνεχή συνεργασία μεταξύ διαφορετικών διοικήσεων και ομάδων υποστήριξης.
⚠️ The United States struck Iran’s nuclear facilities
In the early hours of June 22 (around 2:30 AM Iranian time), the U.S. launched strikes on key nuclear sites — Fordow, Natanz, and Isfahan. B-2 bombers, Massive Ordnance Penetrators (weighing 13–30 tons), and Tomahawk missiles from submarines were used in the attack.
Donald Trump announced the “complete destruction” of the targets and warned of even more powerful strikes if Iran retaliates.
The IAEA currently reports no increase in radiation levels around the sites.
— NEXTA (@nexta_tv) June 22, 2025
Τι αποκάλυψε το Reuters για την παραπλάνηση
Το Reuters, στην κάλυψή του στις 22 Ιουνίου 2025, περιέγραψε την παραπλάνηση ως βασικό στοιχείο της επιχείρησης. Ενώ βομβαρδιστικά κινούνταν εμφανώς προς τον Ειρηνικό, η κύρια δύναμη των επτά B-2 πετούσε ανατολικά, με περιορισμένες επικοινωνίες και ανεφοδιασμούς στον αέρα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Πενταγώνου που μετέδωσε το πρακτορείο, συμμετείχαν περισσότερα από 125 αεροσκάφη. Τα βομβαρδιστικά έριξαν 14 GBU-57, ενώ υποβρύχιο εκτόξευσε πυραύλους Tomahawk. Η υποστήριξη περιλάμβανε μαχητικά και αεροσκάφη ανεφοδιασμού, σε μια επιχείρηση αυστηρού χρονικού συντονισμού.
Η δοκιμασία των 37 ωρών
Για τους δύο πιλότους κάθε B-2, η αποστολή ήταν παράλληλα δοκιμασία σωματικής και ψυχικής αντοχής. Ο περιορισμένος χώρος, οι διαδοχικοί ανεφοδιασμοί και η ανάγκη διαρκούς εγρήγορσης απαιτούσαν σχολαστική διαχείριση της κόπωσης.
Τα πληρώματα ξεκουράζονταν εναλλάξ, σε σύντομα διαστήματα. Ο διαθέσιμος εξοπλισμός επέτρεπε στοιχειώδη σίτιση και ανάπαυση, αλλά οι συνθήκες παρέμεναν δύσκολες. Ο εναέριος ανεφοδιασμός ήταν καθοριστικός: χωρίς την παρουσία των ιπτάμενων τάνκερ, η απευθείας μετάβαση από τις Ηνωμένες Πολιτείες και η επιστροφή δεν θα ήταν εφικτές.
Η μυστικότητα επηρέαζε και τις οικογένειες. Ορισμένοι συγγενείς πληροφορήθηκαν τον πραγματικό χαρακτήρα της αποστολής από τις δημόσιες ανακοινώσεις, ενώ τα αεροσκάφη βρίσκονταν ακόμη στον αέρα.
This summer, @POTUS asked the @usairforce to do something complex, dangerous and consequential. We followed through and did it. https://t.co/9fdsAz6Lgk
— General Ken Wilsbach (@OfficialCSAF) September 23, 2025
Η έξοδος από το Ιράν και η επιστροφή
Στις μαρτυρίες αναγνωρίζεται επίσης η επίδραση των προηγούμενων ισραηλινών πληγμάτων κατά της ιρανικής αεράμυνας. Κατά την εκτίμηση συμμετεχόντων, οι επιθέσεις αυτές είχαν περιορίσει απειλές που απασχολούσαν τους Αμερικανούς σχεδιαστές.
Μετά την προσβολή του Φορντό και της Νατάνζ, τα B-2 απομακρύνθηκαν από την περιοχή. Η έξοδος από τον ιρανικό εναέριο χώρο έφερε ανακούφιση, αλλά απέμεναν πολλές ώρες πτήσης.
Στη βάση Γουάιτμαν του Μιζούρι, η επιστροφή συνοδεύτηκε από ιατρικούς ελέγχους και επιχειρησιακή ενημέρωση. Η ολοκλήρωση της πτήσης έκλεινε το άμεσο σκέλος της αποστολής· η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων απαιτούσε διαφορετικά στοιχεία.
Τι μετέδωσε το Associated Press για τις ζημιές
Το Associated Press ανέφερε στις 24 Ιουνίου 2025 ότι προκαταρκτική αμερικανική εκτίμηση πληροφοριών τοποθετούσε την καθυστέρηση του ιρανικού προγράμματος σε διάστημα μηνών. Η κυβέρνηση Τραμπ αμφισβήτησε αυτή την αποτίμηση, υποστηρίζοντας ότι τα πλήγματα είχαν πολύ μεγαλύτερο αποτέλεσμα.
Οι νέες μαρτυρίες φωτίζουν την εκτέλεση της αποστολής. Δεν επιλύουν αυτομάτως τα ερωτήματα για την κατάσταση των υπόγειων εγκαταστάσεων, την τύχη του εμπλουτισμένου ουρανίου και τη δυνατότητα ανασυγκρότησης του προγράμματος. Η επιχειρησιακή αφήγηση και η τεκμηρίωση των πυρηνικών συνεπειών παραμένουν δύο διακριτά πεδία αξιολόγησης.



