Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα έφτασε την Τετάρτη στη Σαουδική Αραβία για να συναντήσει τον βασιλιά Σαλμάν και να συμμετάσχει στη Συνάντηση Κορυφής των έξι χωρών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, που θα γίνει την Πέμπτη.
Είναι παγκοσμίως εμφανές ότι υπάρχει ψύχρανση στις σχέσεις ΗΠΑ – Σαουδικής Αραβίας, η οποία οφείλεται τόσο στην πυρηνική συμφωνία με το Ιράν όσο και με τα όσα έχουν γίνει στη Συρία.
Το Ριάντ ανοιχτά διακηρύττει τη δυσαρέσκειά του με την εξωτερική πολιτική της διακυβέρνησης Ομπάμα, ενώ το CNN μετέδωσε ότι ο Πρόεδρος Ομπάμα «έτυχε ψυχρής υποδοχής από τους ηγέτες της Σαουδικής Αραβίας» κατά την άφιξή του στο Ριάντ την Τετάρτη.
Ας μην λησμονούμε ότι τις προηγούμενες ημέρες οι Σαουδάραβες το πήγαν πολύ μακριά, έφτασαν να εκβιάσουν την Ουάσιγκτον ότι θα αποσύρουν 750 δισ. δολάρια που έχουν επενδύσει στην αμερικανική οικονομία, πράγμα που εκτιμάται ότι θα αποσταθεροποιήσει το δολάριο, εάν το Κογκρέσο, προχωρήσει στη θέσπιση νομοθεσίας σύμφωνα με την οποία θα μπορούν να απαγγελθούν κατηγορίες στη Σαουδική Αραβία για τα τρομοκρατικά χτυπήματα στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης την 11η Σεπτεμβρίου 2001.
«Η Σαουδική Αραβία απειλεί [να ρίξει στα σκουπίδια το δολάριο] και είναι ικανοί για κάτι τέτοιο και αυτό δείχνει πόσο εύθραυστο είναι το (αμερικανικό) σύστημα και πόσο γελοία είναι η εξωτερική πολιτική μας», σχολίασε ο πρώην γερουσιαστής Ρον Πολ.
Τίθεται πλέον ανοιχτά το ερώτημα: ποιος χρειάζεται τη συμμαχία περισσότερο – η Ουάσιγκτον ή το Ριάντ;
«Για να καταλήξουμε εάν τέτοιες σχέσεις είναι καλές οφείλουμε να δούμε εάν μια τέτοια συμμαχική σχέση με το συγκεκριμένο κράτος έχει κάτι [για να ωφελούνται] οι Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι ένα ερώτημα εάν η άλλη χώρα κάνει κάτι που προστατεύει ή προωθεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ, και πιο συγκεκριμένα εάν το κάνει μόνο επειδή είναι σε «συμμαχία» με τις ΗΠΑ και δεν θα το έκανε για τους δικούς της λόγους σε άλλη περίπτωση», γράφει ο Πολ Πίλαρ, πρώην CIA και μέλος του Ιδρύματος Brookings, σε άρθρο του στο The National Interest.
Ο βετεράνος της CIA σημειώνει ότι η παρούσα δυσαρέσκεια του Ριάντ με την Ουάσιγκτον οφείλεται στο γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σαουδική Αραβία δεν έχουν κοινά συμφέροντα σε κάποια άκρως σημαντικά θέματα για το Ριάντ.
Η Ουάσιγκτον δεν είναι πρόθυμη να πάρει το μέρος της Σαουδικής Αραβίας στους περιφερειακούς της ανταγωνισμούς, ιδιαίτερα στην κόντρα της με το Ιράν, σημειώνει ο Πίλαρ.
«Είναι οι Σαουδάραβες, όχι οι Ιρανοί, που υποστηρίζουν τους επαναστάτες που προσπαθούν να ανατρέψουν το καθεστώς [στη Συρία]… είναι οι Σαουδάραβες, όχι οι Ιρανοί, που έστειλαν τα τανκς τους στο Μπαχρέιν», υπογραμμίζει ο Πίλαρ, προσθέτοντας ότι η εισβολή του Ριάντ στην Υεμένη «ήταν περισσότερο καταστροφική» από οποιαδήποτε υποστήριξη και εμπλοκή από την άλλη πλευρά των Ιρανών στο πλευρό των σιιτών στασιαστών Χούθι.
Οι ΗΠΑ, επίσης, είναι απρόθυμες να εισβάλουν με ένα μεγάλο στρατό στη Συρία για να ανατρέψουν τον Μπασάρ Αλ Άσαντ.
Από την άλλη, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαρτώνται κατά πολύ λιγότερο από το σαουδαραβικό πετρέλαιο από ό,τι συνήθιζαν.
Ο Πίλαρ καταλήγει ότι είναι οι Σαουδάραβες που έχουν ανάγκη τις ΗΠΑ περισσότερο από ό,τι οι ΗΠΑ τη Σαουδική Αραβία.
Πάντως, είναι γεγονός, ότι ο άξονας Βερολίνου, Κιέβου, Άγκυρας και Ριάντ δεν είναι ένας άξονας που «ελέγχουν» οι ΗΠΑ, το αντίθετο μάλιστα, είναι ένας άξονας που αμφισβητεί την ηγεμονία των ΗΠΑ και το «μοίρασμα» που έχουν καταλήξει με τη Ρωσία.
