Η ζωή θα γίνει πολύ πιο δύσκολη για παγκόσμιες εταιρείες που χρησιμοποιούν «παραθυράκια» για να αποφύγουν να πληρώνουν τους φόρους τους.
Οι υπουργοί Οικονομικών από τις 20 μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου ενέκριναν στη συνάντηση της ομάδας G-20 στη Λίμα ένα πακέτο νέων κανόνων που θα βοηθήσουν τις κυβερνήσεις να αντιμετωπίσουν την φοροαποφυγή εκ μέρους των εταιρειών.
Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης εκτιμά ότι τα «παραθυράκια» επιτρέπουν στις εταιρείες να γλιτώνουν έως και 240 δισεκατομμύρια δολάρια σε φόρους κάθε χρόνο.
Η νέα πρωτοβουλία θέλει να πετύχει τρία πράγματα:
1. Περισσότερη διαφάνεια
Οι πολυεθνικές εταιρείες με έδρα σε 62 χώρες θα αναγκασθούν να αποκαλύψουν λεπτομέρειες σχετικά με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες, τις θυγατρικές, τις πωλήσεις, τα κέρδη, τους φόρους που πληρώνουν, και τον αριθμό των εργαζομένων τους.
Αυτές οι πληροφορίες θα μοιράζονται μεταξύ των εθνικών φορολογικών αρχών έτσι ώστε να εξασφαλίζεται διαφάνεια σχετικά με τις δραστηριότητες και τις φορολογικές υποχρεώσεις κάθε εταιρείας. Κάτι τέτοιο θα επιτρέψει στα κράτη να κάνουν ελέγχους, να κατανοούν την κατεύθυνση των χρηματικών ροών, και να ορίζουν την κατάλληλη φορολογία.
2.Τα «παραθυράκια» θα κλείσουν
Η συμφωνία περιλαμβάνει 15 μέτρα για τον περιορισμό της εταιρικής φοροαποφυγής και την εξασφάλιση φορολογικών εσόδων για τα κράτη. Αν και τα μέτρα δεν έχουν τεθεί ακόμα σε ισχύ, αναγκάζουν ήδη τις χώρες να δράσουν.
Για παράδειγμα, τόσο η Starbucks όσο και η Amazon αναπροσαρμόζουν τις φορολογικές τους διευθετήσεις στην Ευρώπη ώστε να είναι σύμφωνες με τους νέους κανόνες. Και, νωρίτερα φέτος, η Amazon συμφώνησε να πληρώνει φόρους σε διάφορες χώρες σε όλη την Ευρώπη, ενώ προηγουμένως πλήρωνε μόνο στο Λουξεμβούργο.
3, Επίλυση διαφορών
Οι αξιωματούχοι γνωρίζουν ότι οι εταιρείες φοβούνται πως θα καταλήξουν να φορολογούνται δύο φορές σε διαφορετικές χώρες.
Ο Σεν-Αμάν είπε ότι θα υπάρξουν νέοι κανόνες «επίλυσης διαφορών» ώστε οι χώρες να επιλύουν τα όποια προβλήματα γρήγορα και δίκαια. Και τα 62 κράτη έχουν συμφωνήσει να επιλύουν τις φορολογικές διαφορές εντός συγκεκριμένου χρονικού ορίου, καθώς και να παρακολουθούνται από τα υπόλοιπα κράτη μεταξύ τους ώστε να εξασφαλίζεται ο δίκαιος χαρακτήρας της διευθέτησης.
