Σε πλήρη παράκρουση φαίνεται πως βρίσκεται ο «σουλτάνος» πρόεδρος της Τουρκίας Ρ.Τ. Ερντογάν καθώς δεν εξηγείται αλλιώς η φρασεολογία που χρησιμοποίησε σήμερα κατά της Ρωσίας συνέχεια προηγούμενων δηλώσεων του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.
Μάλιστα τόσο οι σημερινές δηλώσεις του Τούρκου προέδρου όσο και οι προηγούμενες του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών κινήθηκαν και κινούνται σε προσωπικό επίπεδο κατά του Ρώσου προέδρου Βλαντιμιρ Πούτιν
Προφανώς ο τούρκος πρόεδρος δεν έχει αντιληφθεί τη θέση της χώρας του θεωρώντας πως πρόκειται για κάποια υπερδύναμη στην περιοχή ικανή να αντιπαρατεθεί έστω και φραστικά με την Ρωσία.
Αναφερόμενος σήμερα ο Τούρκος πρόεδρος στον χαρακτηρισμό της σφαγής των Αρμενίων από τους Οθωμανούς Τούρκους, το 1915, ως Γενοκτονία εκ μέρους του Β.Πούτιν είπε:
«Η Ρωσία θα πρέπει πρώτα να δώσει λόγο για την Κριμαία και το τι έγινε το 2014 και την Ουκρανία πριν μιλήσει για γενοκτονία των Αρμενίων.
Είμαι λυπημένος σε προσωπικό επίπεδο για το γεγονός ότι ο Βλάντιμιρ Πούτιν χρησιμοποίησε αυτή τη φράση. Το τι συμβαίνει στην Κριμαία και στην Ουκρανία είναι νομίζω εμφανές», είπε ο Ερντογάν.
Την αρχή στις εμπρηστικές αυτές δηλώσεις της Άγκυρας είχε κάνει το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών μερικές ημέρες πάλι με προσωπική αναφορά στον Ρώσο πρόεδρο:
«Δεδομένων των μαζικών δολοφονιών και των εξοριών πληθυσμών για τις οποίες ευθύνεται η Ρωσία στον Καύκασο, την κεντρική Ασία και την ανατολική Ευρώπη τον προηγούμενο αιώνα, θεωρούμε ότι θα έπρεπε να γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τι είναι μία γενοκτονία και πώς αυτή τεκμηριώνεται ως τέτοια από νομική άποψη», έλεγε η ιδιαίτερα σκληρή ανακοίνωση της τουρκικής διπλωματίας.
Τώρα ο Ερντογάν το πήγε ένα βήμα παραπέρα καθώς δεν αρκέστηκε στην αναφορά στον προηγούμενο αιώνα θέλοντας να «επικαιροποιήσει» την υπόθεση μιλώντας για την Κριμαία και την Α. Ουκρανία.
Δεδομένων των γνωστών εμμονών που διακατέχουν τον Ερντογάν είτε σε ότι αφορά το Ισραήλ είτε τώρα σε ότι αφορά τη Ρωσία (καθώς φαίνεται πως ανοίγει ένα νέο «μέτωπο») τα πάντα είναι ρευστά στις σχέσεις των δύο χωρών.
Το Κρεμλίνο βλέπει, σημειώνει και έχει και ένα ελάττωμα: Δεν ξεχνά, όπως δεν ξεχνά και ο Β.Πούτιν σε προσωπικό επίπεδο.
Η αλαζονική αυτή Οθωμανική συμπεριφορά της Τουρκίας είναι σίγουρο πως αργά ή γρήγορα θα την φέρει αντιμέτωπη όχι μόνο με τη Ρωσία αλλά και με πολλά ακόμη κράτη της περιοχής.
Ήδη οι σχέσεις της με την Αίγυπτο είναι οι χειρότερες εδώ και δεκαετίες, με το Ιράν βρίσκεται σε εξίσου σε σύγκρουση λόγω Συρίας και Υεμένης και με το Ισραήλ δεν έχουν παρουσιάσει κανένα σημείο βελτίωσης .
Ουσιαστικά η τουρκική «διπλωματία» δείχνει να αυτοπεριχαρακώνεται δημιουργώντας νέους εχθρούς μερά με την ημέρα. Και από ότι δείχνουν τα πράγματα το γεγονός ότι η Γενοκτονία των Αρμενίων δείχνει να αποκτά όλο και μεγαλύτερη δυναμική στο διεθνές σκηνικό με την αναγνώρισή της από όλο και περισσότερες χώρες είναι κάτι που της δημιουργεί ένα ιδιαίτερο εκνευρισμό βλέποντας ότι χάνει το παιχνίδι των απειλών.
