Γιατί είναι ευτύχημα για τον ελληνικό λαό το ότι βρίσκονται στην εξουσία ο παράφρων Γκρούεφσκι και ο παραληρηματικός Ερντογάν.
Να μου επιτραπεί να υπενθυμίσω ότι εδώ και χρόνια σημειώνω μεταξύ άλλων αφενός ότι «το δίδυμο Ερντογάν – Νταβούτογλου προόρισται να διαλύσει την Τουρκία», αφετέρου τονίζω, ιδίως στην περίπτωση του Γκρούεφσκι, ότι ευτυχώς για τον ελληνισμό που βρίσκονται στην ηγεσία των χωρών τους.
Αυτό μπορεί τότε να εξέπληξε κάποιους, όμως δεν ήταν θέμα προφητικής ενόρασης, αλλά απλής παρατήρησης των πραγμάτων, κι ας υπήρχαν οι πολλοί που θαύμαζαν τον Ερντογάν, μάλιστα κάποιος απίστευτος δημοσιογράφος έγραψε βιβλίο γι’ αυτόν και ευχήθηκε να έχει και η Ελλάδα τέτοιον ηγέτη!
Τα ανωτέρω τα θυμήθηκα διαβάζοντας ένα προχθεσινό άρθρο του Μιχάλη Ιγνατίου με τίτλο «Στο τέλος θα πούμε ευτυχώς υπάρχει ο παράλογος Ερντογάν». Ακριβώς αυτό είναι το ευτύχημα για μας. Ο παραλογισμός των δύο ηγετών, που δεν τους επιτρέπει να δουν την πραγματικότητα και εξυπηρετούν ιδιοτελείς σκοπούς, ώσπου έρχεται η στιγμή που ο παραλογισμός τους ενοχλεί τούς ισχυρούς.
Η ανυπαρξία στοιχειώδους σοβαρότητας στην ελληνική εξωτερική πολιτική και οι συνεχείς υποχωρήσεις μας -σαφής ένδειξη αδυναμίας, κι ας υποστηρίζουν οι πολιτικοί μας το αντίθετο- οδήγησε τους ηγέτες Τουρκίας και Σκοπίων να απαιτούν περισσότερα από όσα μπορεί να παραχωρήσει η Ελλάδα. Αισθανόμενοι υπεροχή, ο Γκρούεφσκι εκκινώντας με τις πλάτες των Ιδρυμάτων του Σόρος και ο Ερντογάν με την ενδυνάμωση της Τουρκίας σε όλες τους τομείς, αυθαδίασαν και προκάλεσαν.
Στην περίπτωση των Σκοπίων, αν στην θέση του Γκρούεφσκι υπήρχε κάποιος εχέφρων ηγέτης, και ο οποίος δεν θα απέβλεπε στον πακτωλό των χρημάτων των Αποδήμων Σλάβων που ντρέπονται για την καταγωγή τους και επιθυμούν τη μετάλλαξή τους, θα δεχόταν την απαράδεκτη υποχώρηση της Ελλάδας στο σύνθετο όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό.
Και ένα παιδάκι του δημοτικού αντιλαμβάνεται ότι κανείς δεν θα αποκαλούσε το κράτος τους Βόρεια ή Άνω Μακεδονία, ούτε τους πολίτες του Βορειομακεδόνες, αλλά μόνον Μακεδονία και Μακεδόνες. Ευτυχώς για τον ελληνισμό, η ύποπτη επιμονή του Γκρούεφσκι να ονομάζεται το κράτος του μόνον Μακεδονία, σώζει την Ελλάδα από μία ταπεινωτική ήττα που θα την συνοδεύει εσαεί.
Εύχομαι και ελπίζω, να επανεκλεγεί ο Γκρούεφσκι, επειδή ο αντίπαλός του Ζόραν Ζάεφ, δήλωσε ότι είναι δεκτικός στην σύνθετη ονομασία, στην οποία συμφωνούν και τα ελληνικά κόμματα εξουσίας.
Όπερ σημαίνει ότι θα αποδεχθεί και η ελληνική πλευρά την εξάλειψη της διαφοράς μας, με τους Σκοπιανούς να εμφανίζονται ως Μακεδόνες, ενώ εγώ δεν γνωρίζω τι ακριβώς θα είμαι.
Ως προς τον Ερντογάν, αν δεν είχε τις παραληρηματικές τάσεις του, αν δεν σχεδίαζε την απόκτηση της καθηγεσίας του μουσουλμανικού κόσμου (μέχρι και για τους μουσουλμάνους των ΗΠΑ επέδειξε ενδιαφέρον) και εάν δεν προκαλούσε την ένοπλη σύγκρουση με τους Κούρδους, προκειμένου να εκφοβίσει τους ψηφοφόρους ώστε να επιτύχει την υπερψήφισή του για αλλαγή του Συντάγματος, θα μπορούσε να κρατήσει την Τουρκία στην θέση μιας ισχυρής περιφερειακής δύναμης.
Αντ’ αυτού, η μεγαλομανία του, τον οδήγησε σε σύγκρουση με όλους τους ισχυρούς παίκτες, όχι μόνον της περιοχής (Ισραήλ, Ιράν και Αίγυπτο), ούτε τις δύο ισχυρές δυνάμεις (Ρωσία, ΗΠΑ), αλλά η «χάρη» του έφθασε μέχρι την Κίνα, με τους Ουιγούρους.
Απλώνοντας «τα πόδια του έξω από το πάπλωμα», και αγνοώντας την μυθιστορία με τον Προκρούστη, που έκοβε όσα προεξείχαν από την «προκρούστεια κλίνη» του, εκείνο που κατάφερε είναι να συσπειρώσει εναντίον του τους ισχυρούς. Εύχομαι και ελπίζω να μη τον ανατρέψουν και βρεθεί στη θέση της Τουρκίας κάποιος νουνεχής πολιτικός, ο οποίος και θα αποτρέψει -ή μεταθέσει, χρονικώς- την διάσπαση της Τουρκίας.
Ο Μακεδών
Υ.Γ. Μεταφέρω μια παράγραφο από το αναφερόμενο άρθρο του Μ. Ιγνατίου: «Εάν δεν υπήρχε ο παράλογος Πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν, ίσως να έπρεπε να τον είχαμε εφεύρει. Όχι γιατί θα «τουμπάρει» τα πάντα στο Κυπριακό εάν δεν επιτύχει το 100% των απαιτήσεών του, αλλά για να μας υπενθυμίζει τι θα μας συμβεί στην περίπτωση που διατηρήσει τον έλεγχο της Κύπρου μετά τη «διευθέτηση» του Κυπριακού και την επιβολή της ρατσιστικής διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας».
