Τον Μάρτιο και Απρίλιο του 1918 ένοπλες ομάδες Μπολσεβίκων και εθνικιστών Αρμενίων Ντασνάκων κατακρεούργησαν Αζερικό τοπικό πληθυσμό με πρόφαση την εγκαθίδρυση της Σοβιετικής εξουσίας στον τόπο.
Οι εχθροπραξίες έφεραν το φριχτό θάνατο περισσότερων από 50.000 ανθρώπους στο Μπακού, στην Ganja, την Guba, Shamakhi, Khachmaz, Lankaran, Hajigabul και δεκάδες άλλες πόλεις. Σύμφωνα με έγκυρες ιστορικές πηγές, οι Μπολσεβίκοι και οι Αρμένιοι Ντασνάκοι σχημάτισαν συμμαχία ώστε να εισβάλλουν στο Αζερμπαϊτζάν. Οι μαζικές σφαγές αθώων Αζέρων ήταν απλώς μέρος του βρώμικου αυτού σχεδίου. Άνθρωποι θανατώθηκαν με πρωτοφανή ωμότητα, συμπεριλαμβανομένων γυναικών, παιδιών και των γηραιότερων.
Στην πόλη της Guba στις 31 Μαρτίου, χιλιάδες Αζέροι σχημάτισαν πορεία μέχρι το Μνημείο της Γενοκτονίας της Guba, ώστε να τιμήσουν την εκατονταετηρίδα της Γενοκτονίας. Όσοι έλαβαν μέρος στην πορεία αυτή απαίτησαν τη νομική αλλά και πολιτική αναγνώρισή της Δεν είναι μάλιστα τυχαίο ότι η πορεία αυτή έλαβε χώρα στην Guba, καθώς κατά τη διάρκεια εκσκαφών το 2007 ανακαλύφθηκε εκεί ακριβώς ένας μαζικός τάφος θυμάτων της Γενοκτονίας. Οι έρευνες και οι ανασκαφές στην περιοχή καταδεικνύουν πως ο χώρος αυτός ταφής έχει να κάνει με την Γενοκτονία που διέπραξαν οι Αρμένιοι κατά του τοπικού πληθυσμού το 1918. Η έρευνα μάλιστα αποκαλύπτει τα απομεινάρια περισσότερων από 400 ανθρώπους σε αυτόν τον τάφο, οι οποίοι ανήκαν σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες.
Η Guba επίσης φιλοξένησε το Εθνικό Ερευνητικό Συνέδριο για την Εκατοστή Επέτειο της Γενοκτονίας των Αζέρων. Το συγκεκριμένο συνέδριο είχε θέμα τα «Μαθήματα των Γενοκτονιών». Στην ομιλία του ο Σύμβουλος του Αζέρου προέδρου στον τομέα των Δημοσίων και Πολιτικών Θεμάτων, κύριος Ali Hasanov, τόνισε πως παρά τις βίαιες σφαγές και τις βαριές απώλειες. Οι Αζέροι πολίτες άντεξαν τη δοκιμασία αυτή της ιστορίας και πήραν την τύχη τους στα δικά τους χέρια, επανέκτησαν τον έλεγχο στις περιοχές τους και εγκαθίδρυσαν την πρώτη ανεξάρτητη Δημοκρατία της Ανατολής. «Οι άνθρωποι του Αζερμπαϊτζάν υπέστησαν και υπέμειναν πολλά εγκλήματα γενοκτονίας, σφαγής, εξορίας, εθνοκάθαρσης και τρόμου στο πρώτο μισό του προηγούμενου αιώνα.
Δυστυχώς όμως ήταν αδύνατο να διασφαλίσει την νομική και πολιτική αναγνώριση αυτών των γεγονότων. Και ο λόγος είναι το ότι κάθε φορά οι Αρμένιοι εθνικιστές διέπρατταν τα εγκλήματά τους σε συνεννόηση με τους πάτρονες τους και με την κεντρική κυβέρνηση. Έτσι ακριβώς συνέβη στα χρόνια μεταξύ 1905-1907, 1918-1920, 1948-1953 και αργότερα. Αυτός ήταν ο λόγος που οι αποδείξεις για τη γενοκτονία ήταν κρυμμένες και παραλλαγμένες ενώ διάφοροι γραφειοκρατικοί και ιδεολογικοί περιορισμοί δυσχέραιναν την έρευνα αυτών των θεμάτων. Αυτό με τη σειρά του άνοιξε το δρόμο για ένα νέο κύμα εθνικισμού από το μέρος της Αρμενίας κατά τα τέλη του 1980 και τις αρχές του 1990. Ετσι ο λαός του Αζερμπαιτζάν αντιμετώπισε καινούριες κακουχίες, απελάσεις, εθνοκαθάρσεις, κατοχές και μια αποκρουστική τραγωδία, τη Γενοκτονία στο Khojaly» ανέφερε ο κύριος Ali Hasanov. Ο προεδρικός σύμβουλος παρακίνησε τη διεθνή κοινότητα, ανθρώπους του παγκόσμιου πολιτισμού, της κουλτούρας και της επιστήμης, να ενώσουν τις προσπάθειές τους ώστε να καταπολεμηθούν όλα τα φαινόμενα τα οποία προκαλούν εθνικό, φυλετικό, θρησκευτικό παροξυσμό και μίσος.
