ΗΠΑ: Αποκαλύψεις για την προετοιμασία νέων στρατιωτικών επιλογών από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών έρχονται στο φως της δημοσιότητας, καθώς ο αμερικανικός στρατός έχει καταρτίσει εξειδικευμένα επιχειρησιακά σχέδια που περιλαμβάνουν τη χρήση του ισχυρότερου συμβατικού όπλου στο οπλοστάσιό του.
Του Παντελή Χαριτάκη
Σύμφωνα με διαρροές από υψηλόβαθμους αξιωματούχους που παρακολουθούν στενά τις διαβουλεύσεις, στο τραπέζι βρίσκεται η αξιοποίηση της υπερ-βόμβας GBU-43/B Massive Ordnance Air Blast (MOAB), ευρέως γνωστής ως «μητέρα όλων των βομβών», με σκοπό να καταφέρει πλήγματα σε κρίσιμες ιρανικές ενεργειακές και πυρηνικές υποδομές, εάν δοθεί η σχετική εντολή από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.
Η πιθανή εμπλοκή ενός τόσο ισχυρού όπλου αντιπροσωπεύει μια επικίνδυνη καμπή και μια δραματική κλιμάκωση στην πολυεπίπεδη σύγκρουση μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης. Παρ’ όλα αυτά, εντός του στρατιωτικού κατεστημένου διατυπώνονται έντονες ενστάσεις και προβληματισμοί σχετικά με το κατά πόσο ένα τέτοιο πλήγμα θα μπορούσε πράγματι να εκπληρώσει τους αντικειμενικούς στρατηγικούς στόχους της αμερικανικής ηγεσίας.
Πολιτικές Πιέσεις στον Τραμπ και Αναζήτηση Στρατηγικής Εξόδου
Ο Αμερικανός πρόεδρος βρίσκεται αντιμέτωπος με αυξανόμενες εσωτερικές και πολιτικές πιέσεις για τον τερματισμό μιας στρατιωτικής εμπλοκής που συγκεντρώνει την έντονη δυσαρέσκεια της κοινής γνώμης. Καθώς το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα προετοιμάζεται για τις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές, το πολιτικό κόστος από τη συνεχική διατήρηση των επιχειρήσεων καθίσταται ιδιαίτερα βαρύ. Παρά τους εξάμηνους συνεχείς βομβαρδισμούς, οι προοπτικές για την επίτευξη μιας διπλωματικής λύσης μέσω διαπραγματεύσεων παραμένουν εξαιρετικά ισχνές.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι επιτελείς του Pentagon συνεχίζουν να τροφοδοτούν τον Λευκό Οίκο με εναλλακτικά σενάρια δράσης. Ωστόσο, αρκετοί αναλυτές και υπηρεσιακά στελέχη αμφισβητούν ιδιωτικά το κατά πόσο υφίσταται ένα συνεκτικό πολιτικό σχέδιο που να συνδέει τις αεροπορικές επιδρομές με έναν πραγματικό τερματισμό του πολέμου. Παρά τις δημόσιες δεσμεύσεις του Τραμπ ότι δεν θα αναληφθεί νέα δράση πριν από τις κάλπες, σύμβουλοί του επισημαίνουν ότι οι αποφάσεις του παραμένουν ρευστές.
Πηγές αναφέρουν ότι οι εντολές που έχουν δοθεί στον στρατό αφορούν σχεδιασμούς που θα μπορούσαν να εκτελεστούν αμέσως πριν από την οριστική αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από την περιοχή ευθύνης της CENTCOM. Μια τέτοια τακτική θα επέτρεπε στην κυβέρνηση να ισχυριστεί ότι πέτυχε μια αποφασιστική «νίκη» πριν αποσύρει τα στρατεύματά της. Παράλληλα, τα σχέδια για τις υπογείες εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου στο Όρος της Αξίνας περιλαμβάνουν ρητά τη χρήση της MOAB, καθώς η Ουάσινγκτον επιδιώκει να αποτρέψει πάση θυσία το ενδεχόμενο απόκτησης πυρηνικών όπλων από το Ιράν.
Τα Τεχνικά Όρια της MOAB και ο Κίνδυνος για τους Αμάχους
Παρά τη φήμη και το μέγεθός της —καθώς ζυγίζει περίπου 9.800 κιλά και κατευθύνεται με ακρίβεια μέσω GPS— η βόμβα MOAB ενδέχεται να μην είναι το κατάλληλο όπλο για την καταστροφή βαθιά θαμμένων στόχων. Στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες εξηγούν ότι το συγκεκριμένο πυρομαχικό σχεδιάστηκε κυρίως για να προκαλεί τεράστια ώση και καταστροφές στην επιφάνεια, καλύπτοντας έκταση ίση με εννέα αστικά οικοδομικά τετράγωνα, αλλά στερείται της δυνατότητας να διεισδύσει στα σκληρά στρώματα γρανίτη που προστατεύουν τις ιρανικές πυρηνικές δομές.
Επιπλέον, η τεράστια ακτίνα της έκρηξης εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για παράπλευρες απώλειες μεταξύ του άμαχου πληθυσμού, ιδιαίτερα εάν χρησιμοποιηθεί σε ενεργειακές υποδομές που βρίσκονται πλησίον κατοικημένων περιοχών. Για τους λόγους αυτούς, πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι η επιχειρησιακή αξία της βόμβας είναι κυρίως ψυχολογική, στοχεύοντας στον κάμψη του ηθικού της ιρανικής ηγεσίας παρά στην πλήρη εξουδετέρωση των υπόγειων οχυρών της.
Στρατιωτικοί κύκλοι υπογραμμίζουν ότι η μόνη μέθοδος για μια πλήρη στρατιωτική επικράτηση θα απαιτούσε μια ευρείας κλίμακας χερσαία εισβολή, σενάριο που συνεπάγεται τεράστιες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και το οποίο απορρίπτεται κατηγορηματικά από την αμερικανική ηγεσία. Έτσι, η MOAB εξετάζεται ως μια εντυπωσιακή επίδειξη ισχύος που θα μπορούσε να προσφέρει μια πολιτική διέξοδο, ακόμη και αν τα αποτελέσματά της παραμείνουν κυρίως επιφανειακά.
Η Ιστορία ενός Όπλου Ψυχολογικών Επιχειρήσεων
Η βόμβα MOAB αναπτύχθηκε αρχικά κατά τη διάρκεια του Πολέμου στο Ιράκ και σχεδιάστηκε για να πυροδοτείται λίγο πριν την επαφή με το έδαφος. Ο κύριος στόχος της κατασκευής της ήταν η διενέργεια «ψυχολογικών επιχειρήσεων», καθώς η τρομακτική ώση και ο ήχος της έκρηξης είχαν σκοπό να προκαλέσουν σοκ στις αμυνόμενες δυνάμεις και να τις οδηγήσουν σε παραίτηση από τη μάχη.
Αν και αρχικά προοριζόταν για επίγειες συγκεντρώσεις στρατευμάτων και ελαφρώς ενισχυμένα καταφύγια, η πρώτη επιχειρησιακή της χρήση καταγράφηκε το 2017, κατά την πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ. Τότε, οι αμερικανικές δυνάμεις την εξαπέλυσαν εναντίον συμπλέγματος σπηλαίων και υπόγειων σηράγγων του ISIS στο Αφγανιστάν, εξουδετερώνοντας δεκάδες μαχητές χωρίς να καταγραφούν απώλειες αμάχων. Μένει να φανεί αν το ίδιο όπλο θα επιστρατευθεί ξανά σε μια πολύ πιο επικίνδυνη γεωπολιτική σκακιέρα.
