ΤΡΙΤΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ: Παγκόσμια ένταση με ρωσική επισήμανση-Η δήλωση του Ρώσου βουλευτή Αντρέι Γκουρούλεφ, σύμφωνα με την οποία «ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, απλώς όχι με τη συνήθη μορφή», έχει προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στα διπλωματικά και στρατιωτικά επιτελεία διεθνώς.
Ρεπορτάζ: Γιώργος Θεοχάρης
Η φράση του δεν αποτελεί απλώς μια ακραία πολιτική εκτίμηση αλλά αντικατοπτρίζει την πραγματική ανησυχία που κυριαρχεί στη ρωσική πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, με επίκεντρο την κλιμακούμενη αντιπαράθεση με τη Δύση.
Όπως μεταδίδει το ρωσικό TASS, οι δηλώσεις Γκουρούλεφ εντάσσονται στο πλαίσιο της ρητορικής που έχει υιοθετήσει πλέον η Μόσχα, η οποία θεωρεί ότι η Ουκρανία είναι απλώς το ενεργό μέτωπο μιας ευρύτερης σύγκρουσης μεταξύ της Ρωσίας και των ΗΠΑ – και κατ’ επέκταση του ΝΑΤΟ.
Τεχνολογία και εξοπλισμοί στην καρδιά της στρατηγικής
Ο ίδιος ο Γκουρούλεφ, απόστρατος στρατηγός, τόνισε ότι η ρωσική στρατιωτική μηχανή είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τέτοιας μορφής παγκόσμια απειλή, ενώ επεσήμανε την ανάγκη για ραγδαία ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας μέσω της τεχνητής νοημοσύνης και της αυτοματοποίησης.
Η στρατηγική του ρωσικού κράτους μοιάζει να εστιάζει όχι μόνο στην ποσότητα, αλλά και στην ταχύτητα παραγωγής, αξιοποιώντας τεχνολογίες 4ης βιομηχανικής επανάστασης. Δεν είναι τυχαίο ότι το Κρεμλίνο επενδύει επιθετικά στον τομέα των drones, των αυτόνομων οχημάτων και των συστημάτων πυραυλικής άμυνας, σε στενή συνεργασία με κινεζικές και ιρανικές βιομηχανίες, όπως αναφέρει και το Global Times.
Η Δύση απαντά με παρατεταμένη επιφυλακή
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται με αυξημένο επίπεδο επιφυλακής. Σύμφωνα με το Defense News, το αμερικανικό Πεντάγωνο αξιολογεί συνεχώς τις εξελίξεις σε Ανατολική Ευρώπη και Μέση Ανατολή, ενισχύοντας τα logistics, τις βάσεις στη Ρουμανία και την Πολωνία, και την τεχνική υποστήριξη προς το Κίεβο.
Ωστόσο, οι ΗΠΑ δείχνουν να αποφεύγουν πλέον κάθε ρητορική περί “τελικής νίκης”, ενώ δίνουν έμφαση σε «μακροπρόθεσμη σταθεροποίηση», αποφεύγοντας τους όρους «ειρήνη» ή «διαπραγμάτευση» όταν αναφέρονται στην Ουκρανία.
Όρμπαν: Η Ε.Ε. σε «συλλογικό λήθαργο»
Μέσα στο ίδιο πολεμικό σκηνικό, ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν δήλωσε στις 26 Ιουλίου ότι «η ανθρωπότητα βρίσκεται στην πιο επικίνδυνη φάση από το 1945». Ζήτησε από τη διεθνή κοινότητα να κάνει τα πάντα για να αποφευχθεί η γενίκευση της σύγκρουσης, ενώ κατηγόρησε την Ε.Ε. για “συλλογικό λήθαργο” και απόλυτη εξάρτηση από τις αποφάσεις του ΝΑΤΟ.
Ο Όρμπαν έχει ήδη δεχθεί επικρίσεις από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για παραβίαση βασικών αξιών του ευρωπαϊκού πλαισίου, όμως συνεχίζει να διατηρεί ανοικτή γραμμή επικοινωνίας με τη Μόσχα, ενώ αρνείται να αποστείλει όπλα στην Ουκρανία.
Ποιος είναι ο πραγματικός στόχος;
Οι δηλώσεις τόσο του Γκουρούλεφ όσο και του συμβούλου του Πούτιν, Ντμίτρι Τρένιν, συγκλίνουν σε ένα βασικό αφήγημα: ότι ο «Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει» ως ένα πλέγμα γεωοικονομικής, στρατιωτικής, τεχνολογικής και πολιτισμικής σύγκρουσης – χωρίς τη χρήση πυρηνικών, αλλά με όλη την ένταση ενός παγκόσμιου ανταγωνισμού.
Η Δύση, από την πλευρά της, δείχνει να υιοθετεί όλο και περισσότερο μια αντίληψη “war of attrition”, δηλαδή μακροχρόνιας φθοράς. Τα πακέτα εξοπλισμού, η στρατιωτική ενίσχυση και η επιτήρηση του αποθεματικού φυσικού αερίου της Ευρώπης εντάσσονται ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο.
Η διεθνής κοινή γνώμη διχάζεται
Την ίδια στιγμή, οι πολίτες σε όλο τον κόσμο παρακολουθούν μια επικίνδυνη σιωπή των μεγάλων οργανισμών. Παρά τις προειδοποιήσεις του ΟΗΕ, του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού και άλλων διεθνών οργανώσεων για την ανθρωπιστική κρίση στην Ουκρανία και την Παλαιστίνη, δεν υπάρχει ουσιαστική διπλωματική κινητικότητα.
Ο πόλεμος –είτε συμβατικός είτε υβριδικός– φαίνεται πως αποτελεί το νέο status quo. Και αυτό, όπως υπογραμμίζουν ρωσικές και δυτικές φωνές, ίσως είναι το πιο ανησυχητικό όλων.
Αν ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος έχει ήδη αρχίσει, τότε το ερώτημα δεν είναι πότε θα ξεσπάσει, αλλά αν υπάρχει ακόμη περιθώριο να μην εξελιχθεί στην πιο καταστροφική σύγκρουση της ιστορίας. Οι δηλώσεις Ρώσων αξιωματούχων, η επιφυλακή της Δύσης και η απραξία των διεθνών οργανισμών συνθέτουν ένα τοπίο όπου η έννοια της «ειρήνης» φαντάζει ολοένα και πιο αδύναμη.
