Γράφει η Δρ Μερόπη Μάττα, φαρμακοποιός
Σε παλαιότερες εποχές το αλάτι θεωρούνταν το πολυτιμότερο αγαθό, πολυτιμότερο ακόμη και από τον χρυσό. Μάλιστα, χρησιμοποιούνταν για την αντιμετώπιση πολλών σοβαρών σωματικών και διανοητικών διαταραχών, εγκαυμάτων και άλλων παθήσεων.
Στα σύγχρονα χρόνια, όταν ξεκίνησε η βιομηχανική παραγωγή του αλατιού, το αλάτι άρχισε να αποκτάει κακή φήμη και ο κόσμος έμαθε να το φοβάται, όπως φοβάται τη χοληστερόλη και τον ήλιο. Ο φόβος αυτός εδράζεται στο γεγονός ότι το εμπορικό επιτραπέζιο ή ραφιναρισμένο αλάτι περιέχει μόλις δύο στοιχεία, το νάτριο και το χλώριο, σε αντίθεση με το φυσικό ακατέργαστο θαλασσινό αλάτι που περιέχει 92 ακατέργαστα μέταλλα. Με στόχο να καταστήσουν το αλάτι ανθεκτικό στην υγρασία, άρα και πιο εύχρηστο για τον καταναλωτή, οι βιομηχανίες αλατιού προσθέτουν τόσο αφυγραντικές όσο και λευκαντικές ουσίες στην τελική φόρμουλα του αλατιού. Έχοντας πλέον υποστεί εκτεταμένη επεξεργασία, το αλάτι δεν μπορεί πλέον να αναμειχθεί με τα υγρά του ανθρώπινου σώματος με επακόλουθο την υπονόμευση των βασικότερων χημικών και μεταβολικών διεργασιών του οργανισμού. Η κατακράτηση υγρών, η νεφρική υπέρταση και η αύξηση της αρτηριακής πίεσης είναι οι πιο εμφανείς συνέπειες της κατανάλωσης ραφιναρισμένου αλατιού. Το 50% των Αμερικανών υποφέρουν από κατακράτηση υγρών (η βασικότερη αιτία αύξησης του βάρους και της παχυσαρκίας). Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων ραφιναρισμένου αλατιού ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό γι” αυτό.
Από την άλλη πλευρά, το ακατέργαστο φυσικό θαλασσινό αλάτι επιτρέπει στα υγρά να διαπερνούν τις κυτταρικές μεμβράνες, με αποτέλεσμα τα κύτταρα να λαμβάνουν περισσότερα θρεπτικά στοιχεία από το εμπλουτισμένο ενδοκυτταρικό υγρό. Τα υγιή νεφρά αποβάλλουν ευκολότερα τα αλατούχα υγρά, κάτι που αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση της ισορροπίας της συγκέντρωσης των υγρών. Επιπλέον, ο οργανισμός χρειάζεται αλάτι για να πέψει τους υδατάνθρακες. Το ακατέργαστο θαλασσινό αλάτι συντελεί στον καθαρισμό και την αποτοξίνωση της γαστρεντερικής οδού, ενώ αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό των επιβλαβών βακτηρίων.
Σημαντικές επιδράσεις του φυσικού αλατιού στον οργανισμό:
1) Σταθεροποιεί τον καρδιακό παλμό και ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση σε συνδυασμό με το νερό.
2) Εξισορροπεί τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.
3) Είναι σημαντικό για την απορρόφηση των θρεπτικών στοιχείων στην εντερική οδό.
4) Συντελεί στον καθαρισμό των πνευμόνων από την κολλώδη βλέννα, γεγονός που το καθιστά χρήσιμο για όσους υποφέρουν από άσθμα και κυστική ίνωση.
5) Συντελεί στη θεραπεία της καταρροής και της συμφόρησης στη ρινική κοιλότητα.
6) Αποτελεί ισχυρό φυσικό αντισταμινικό.
7) Συντελεί στην πρόληψη των κραμπών.
8) Συντελεί στην πρόληψη της σιελόρροιας (η σιελόρροια κατά της διάρκεια του ύπνου μπορεί να οφείλεται σε ανεπάρκεια αλατιού).
9) Δυναμώνει τα οστά. Το 27% του αλατιού του οργανισμού βρίσκεται στα οστά. Η ανεπάρκεια και/ή η πρόσληψη ραφιναρισμένου αλατιού είναι τα πραγματικά αίτια της οστεοπόρωσης.
10) Όντας φυσικό υπναγωγό, προάγει τον καλό ύπνο.
11) Συντελεί στην πρόληψη ουρικής αρθρίτιδας.
12) Είναι ζωτικής σημασίας για τη σεξουαλικότητα και τη λίμπιντο.
13) Συντελεί στην πρόληψη των κιρσών και των ευρυαγγειών στα πόδια.
14) Εφοδιάζει τον οργανισμό με 80 απαραίτητα μέταλλα (τα οποία απουσιάζουν από το ραφιναρισμένο αλάτι).
Χρήσιμες Συμβουλές :
1) Η τροφή μας πρέπει να είναι νόστιμη αλλά όχι υπέρμετρα αλμυρή.
2) Διαλύστε μια πρέζα αλάτι σε μικρή ποσότητα νερού και προσθέστε το σε τρόφιμα που δε μαγειρεύετε. Το αλάτι προκειμένου να χρησιμοποιηθεί από τον οργανισμό πρέπει να έχει διαλυθεί στην υγρασία των φρούτων, των λαχανικών, των οσπρίων και των δημητριακών.
3) Εμπλουτίστε τη δίαιτά σας με τροφές πλούσιες σε κάλιο, όπως οι μπανάνες, τα βερίκοκα, το αβοκάντο, τα φασόλια, ο κολοκυθόσπορος, οι πατάτες, η κολοκύθα και άλλα λαχανικά. Αν η δίαιτά σας περιέχει επαρκή ποσότητα φυσικού καλίου, δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε για τη σχετικά μικρή ποσότητα του νατρίου που περιέχεται στο φυσικό θαλασσινό αλάτι.
4) Αν έχετε ακμή, δοκιμάστε να τη θεραπεύσετε με ένα scrab με ακατέργαστο θαλασσινό αλάτι.
Μερόπη Μάττα, Φαρμακοποιός
Διδάκτωρ Φαρμακευτικής Σχολής Α.Π.Θ
