Όσοι έτυχε να δουν τηλεοπτικές εικόνες από τον διήμερο εορτασμό της επετείου για τα 200 χρόνια από την έναρξη της επαναστάσεως του 1821, θα διαπίστωσαν την άβολη στάση που είχε ο… τέως Αλέξης Τσίπρας.
Του Γιάννη Μιχαήλ
Τόσο κατά την δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου απέναντί του καθόταν ο Παναγιώτης Πικραμένος, ένας άλλος πρώην πρωθυπουργός, τον οποίο το κόμμα του ο ΣΥΡΙΖΑ, είχε παραπέμψει μόνον για λόγους εκδίκησης, στην προανακριτική επιτροπή της Βουλής για δήθεν- δωροδοκία, όσο και την επόμενη στη μεγαλειώδη παρέλαση, φαινόταν καθαρά η αμηχανία του ανδρός. Θα ήθελε ο Αλέξης, να αποδράσει από αυτήν την «μισητή» ομήγυρη των συνδαιτυμόνων, τους οποίους δεν θέλει να δει ούτε ζωγραφιστούς.
Άλλωστε τι δουλειά είχε αυτός ο αριστερός αγραβάτωτος, ανάμεσα σε εκπροσώπους της «καπιταλιστικής καθεστηκυίας τάξης». Κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία, ο Τσίπρας παραβρέθηκε με κρύα καρδιά, «ξεχνώντας» δίκην ανακωχής, την φράση «Εμείς ή αυτοί, τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν».
Την επωδό αυτή, ασφαλέστατα, δεν την έχει διαγράψει από τα πολιτικά του κατάστιχα και μαζί με τους εναπομείναντες κολαούζους, την επαναφέρει, σχεδόν κάθε μέρα, αλλά «δυστυχώς» γι’ αυτόν, δεν βρίσκει πλέον στην κοινωνία ευήκοα ώτα, που θα ενστερνιστούν τις πομφόλυγες και τα φληναφήματα που εξαπολύουν στον πολιτικό αέρα.
Επειδή παρακολουθώ κάθε μέρα εμβριθείς αναλύσεις καλών δημοσιογράφων, που έχουν σχέση, με την αντιπολιτευτική τακτική του ίδιου του Αλέξη, αλλά και όλου του ΣΥΡΙΖΑΪΚΟΥ μιλετιού, πιστεύω ότι είναι τεράστιο λάθος να χρησιμοποιούνται εκφράσεις όπως “Ρίχνουν λάσπη στον ανεμιστήρα”, “διαδίδουν fake news”, “κάνουν πολιτικό μπούλινγκ” ή “μεταδίδουν ιδεολογική τοξικότητα”. Η θέση αυτή, δεν έχει καμία απολύτως σχέση, με κριτική κατά συναδέλφων, αλλά μια παρότρυνση, να χρησιμοποιούν άλλο λεξιλόγιο, από εκείνον που κατά κόρον ως λόγον ευαγγελίου, τον επαναλαμβάνουν η κυβερνητική εκπρόσωπος ή υπουργοί και κομματικά κυβερνητικά στελέχη.
Άλλωστε η ελληνική γλώσσα είναι ατελεύτητος και έχει χιλιάδες λέξεις και άπειρες εκφράσεις. Με όλα αυτά θέλω να τονίσω, ότι η κυβέρνηση πέφτει στον λάκκο που ανοίγει η αντιπολίτευση και κατατρύχεται σε απαντήσεις ακόμα και σε ήσσονος σημασίας ζητήματα. Αυτό άλλωστε επιδιώκει και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Βγάζουν κραυγές, οιμωγές, κλαυθμούς, οδυρμούς για να κάνουν ντόρο και περιμένουν στην γωνία, για να δημιουργηθεί κουρνιαχτός. Δεν θα αναφερθώ σε ονόματα, αλλά εμφανίζονται από το πουθενά ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ βουλευτές και κάνουν δηλώσεις επί παντός του επιστητού. Και επιδιώκουν απαντήσεις. Πουθενά στην οικουμένη, δεν παρουσιάζεται το φαινόμενο βουλευτές κομμάτων να κάνουν δηλώσεις κατά των κυβερνήσεών τους για ασήμαντα πράγματα. Γιατί εκεί επικρατεί η σωφροσύνη και για έναν επιπρόσθετο λόγο, ότι οι εφημερίδες δεν φιλοξενούν ανοησίες άνευ περιεχομένου.
Ούτε σε τηλεκάναλα δεν οργανώνονται συζητήσεις, οι οποίες οδηγούν σε άγονες αντιπαραθέσεις με… κραυγές. Όλα αυτά είναι ελληνικά φαινόμενα που τα βλέπουμε ανελλιπώς μπροστά μας. Δυστυχώς μαζί με τα «self test» (τα οποία κατηγόρησε η αντιπολίτευση για σκάνδαλο την ώρα που πήραν μέρος στον διαγωνισμό 31 εταιρείες), έπρεπε να εφευρεθούν και τεστ νοημοσύνης. Επειδή, πολλά στελέχη της αντιπολίτευσης έχουν μπερδέψει το μυαλό με το κενό, όμως, κάνουν μια χαρά την δουλειά που τους έχουν αναθέσει. Ως Κορύβαντες, κάνουν μεγάλο θόρυβο, όπως «όταν χτυπάς έναν άδειο τενεκέ». Το ζήτημα είναι πρωτίστως οι νουνεχείς Έλληνες να κλείνουν τα αυτιά τους, σε τέτοιους τενεκε- θορύβους.
