Οι «Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες» του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) ζωντανεύουν για μία ακόμη χρονιά στον Φάρο, μέσα σε ένα φωτεινό, ονειρικό τοπίο, με στόχο να ψυχαγωγήσουν τα παιδιά συστήνοντάς τα παράλληλα σε σημαντικές έννοιες και θετικές συμπεριφορές.
Φέτος, τη σκυτάλη παίρνει η σκηνοθέτης Γιολάντα Μαρκοπούλου, που συγκροτεί έναν πολυπολιτισμικό θίασο με ηθοποιούς, μουσικούς και ερμηνευτές από διαφορετικές χώρες για να αφηγηθούν μια ιστορία ικανή να φέρει κοντά παιδιά από όλα τα μέρη του κόσμου, που τα ενώνει η ανάγκη να πλησιάσουν τους συνομηλίκους τους και να διαμορφώσουν σχέσεις που βασίζονται στην κατανόηση, την αποδοχή και την αλληλοϋποστήριξη.
Από τις 23 Δεκεμβρίου και μόνο για δέκα παραστάσεις, το νέο έργο της Αγγελικής Δαρλάση, «Πέφτει χιόνι και είναι ροζ» -γραμμένο ειδικά για τις Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες στον Φάρο του ΚΠΙΣΝ- έρχεται να φωτίσει τα φετινά μας Χριστούγεννα με ζωντανή μουσική, τραγούδια, κουκλοπαίκτες, έμφαση στην κίνηση και δυνατότητα διάδρασης. Η παράσταση, που πραγματοποιείται χάρη στη δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), αναδεικνύει τη μοναδικότητα κάθε παιδιού, τη σημασία της συλλογικής προσπάθειας, ενώ παράλληλα επιχειρεί να αναδείξει την ανάγκη ευαισθητοποίησης σε σχέση με την κλιματική κρίση.
Η συγγραφέας, Αγγελική Δαρλάση, γράφει για το έργο: «Καμιά φορά όταν νιώθεις μόνος σου μπορούν να σου συμβούν απίστευτα πράγματα. Όπως, για παράδειγμα, να εμφανιστούν Ξωτικά και να πραγματοποιήσουν την ευχή σου να χιονίσει. Όμως κανείς -ούτε και τα Ξωτικά ακόμη- δεν το περίμεναν να εμφανιστεί ένας Χιονάνθρωπος από… ροζ χιόνι! Μα πώς γίνεται να υπάρχει ροζ χιόνι; Και από πού έρχεται αυτός ο τόσο διαφορετικός Χιονάνθρωπος; Το Μοναχικό Κορίτσι και τα Ξωτικά ξεκινούν ένα ταξίδι για να βοηθήσουν τον Χιονάνθρωπο να βρει έναν τόπο κατάλληλο να τον φιλοξενήσει. Στη διαδρομή θα συναντήσουν ιδιαίτερους ανθρώπους, μέλισσες-οδηγούς, έναν φοβισμένο λύκο, έναν λυπημένο πολικό αρκούδο, το πνεύμα του χιονιού αλλά και μια νεαρή επιστήμονα.
Ένα έργο για τη σημασία της συλλογικής προσπάθειας, την αποδοχή της διαφορετικότητας, την αντιμετώπιση των φόβων μας αλλά και για την ευαισθητοποίηση σε σχέση με την κλιματική κρίση. Επειδή, παρ’ όλο που μοιάζει με παραμύθι, το ροζ χιόνι… υπάρχει.»
