Η εικόνα που εκπέμπουν σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά δεν είναι απλώς απογοητευτική· αποτελεί ένα αυθεντικό μνημείο πολιτικής απαξίωσης. Γινόμαστε μάρτυρες μιας πρωτοφανούς «πολιτικής μετανάστευσης», όπου στελέχη μετακινούνται από το ένα στρατόπεδο στο άλλο με προκλητική ευκολία, αντιμετωπίζοντας τους πολίτες που τους εμπιστεύτηκαν ως απλούς θεατές σε ένα κυνικό παιχνίδι προσωπικών φιλοδοξιών
Χωρίς ίχνος αυτοκριτικής, χωρίς πολιτική συνέπεια και, κυρίως, χωρίς κανένα ίχνος ντροπής, το μοναδικό τους μέλημα εξαντλείται στην προσωπική τους επιβίωση και τη διατήρηση μιας θέσης στο πολιτικό προσκήνιο, έστω και ως «πολιτικά ερείπια».
Η σφραγίδα Τσίπρα στη διάλυση
Πίσω από αυτό το σκηνικό αποσύνθεσης, δεσπόζει ακλόνητη η σκιά του Αλέξη Τσίπρα. Ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίζεται ως ο απόλυτος σκηνοθέτης των εξελίξεων, με μια σειρά στελεχών να ακολουθούν πειθήνια τις κατευθύνσεις του, λειτουργώντας περισσότερο ως πολιτικοί ακόλουθοι παρά ως αυτόνομες προσωπικότητες. Οι αρχές και οι αξίες, που επί χρόνια αποτελούσαν το «λάβαρό» τους, μοιάζουν να έχουν θυσιαστεί στον βωμό προσωπικών στρατηγικών.
Η σημερινή αποσύνθεση της Νέας Αριστεράς και η εκλογική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ φέρουν φαρδιά-πλατιά τη δική του υπογραφή. Οι διαδοχικές διασπάσεις και η πλήρης απώλεια προσανατολισμού δεν είναι τυχαία συμβάντα, αλλά το αποτέλεσμα χειρισμών που επί χρόνια οικοδόμησαν ένα σύστημα βασισμένο στην προσωπολατρία και όχι στις αρχές.
Για να πετύχει τους στόχους του, ο Αλέξης Τσίπρας έχει αποδείξει πως είναι διατεθειμένος να ανατρέψει τα πάντα: να διαλύσει μηχανισμούς, να αποδομήσει χθεσινούς «πρωταγωνιστές» του και να εμφανίζεται κάθε φορά με ένα νέο πολιτικό προσωπείο, ανάλογα με τις ανάγκες της στιγμής.
Το σχέδιο για τον απόλυτο έλεγχο
Την ώρα που η Αριστερά βυθίζεται στο χάος και το ΠΑΣΟΚ νιώθει την ανάσα των δημοσκοπικών πιέσεων, ο Τσίπρας επιχειρεί το μεγάλο rebranding, επιδιώκοντας να αναδειχθεί εκ νέου ως ο κυρίαρχος παίκτης της Κεντροαριστεράς. Στόχος του είναι να εγκλωβίσει κάθε διαθέσιμη δύναμη γύρω του, ώστε να πλασαριστεί ξανά ως η μοναδική εναλλακτική απέναντι στην κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Εσωκομματικός εμφύλιος και αποπνικτική ατμόσφαιρα
Στο εσωτερικό των δύο σχηματισμών επικρατεί πλέον κατάσταση ανοιχτού πολέμου. Η Νέα Αριστερά θυμίζει ναρκοπέδιο, με τις αποχωρήσεις στελεχών και την απογοήτευση της βάσης να συνθέτουν ένα σκηνικό γενικευμένης αποσύνθεσης. Οι παλιές συμμαχίες έχουν γίνει συντρίμμια και οι υπαινιγμοί για πολιτικά ανταλλάγματα δίνουν και παίρνουν, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα γεμάτη καχυποψία και εχθρότητα.
Την ίδια στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στο χείλος μιας νέας έκρηξης. Ενόψει της Κεντρικής Επιτροπής, οι σχέσεις μεταξύ της ηγετικής ομάδας και των υποστηρικτών του Παύλου Πολάκη βρίσκονται σε σημείο μηδέν. Οι δύο πλευρές ανταλλάσσουν βαριές κατηγορίες για υπονόμευση και ανεπάρκεια, ενώ μια τρίτη τάση στελεχών περιμένει το σύνθημα για να στοιχηθεί πίσω από ένα νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα.
Η αβεβαιότητα είναι απόλυτη και ο χάρτης της Κεντροαριστεράς θυμίζει κινούμενη άμμο. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η ελληνική Αριστερά εισέρχεται σε μια περίοδο πρωτοφανούς αναταραχής, όπου οι μάχες δεν δίνονται πλέον για ιδέες ή κοινωνικά οράματα, αλλά για την ωμή πολιτική επιβίωση των πρωταγωνιστών της
