Η επιστροφή της δεξιάς ατζέντας για τη ΝΔ έρχεται από τη Θεσσαλονίκη – Η κυβέρνηση επενδύει στο «νόμο και τάξη» και θέλει να εμφανιστεί η παράταξη των νοικοκυραίων προσελκύοντας και δυσαρεστημένους δεξιούς ψηφοφόρους
Η βομβιστική επίθεση εναντίον κατοικιών στελεχών της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη, που είχε ως τραγική συνέπεια τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα και τον τραυματισμό ακόμη πέντε ατόμων, δημιούργησε ένα νέο πολιτικό περιβάλλον, το οποίο η κυβέρνηση επιχειρεί να αξιοποιήσει τόσο σε επίπεδο πολιτικής ατζέντας όσο και σε επίπεδο ιδεολογικής αντιπαράθεσης.
Η Νέα Δημοκρατία παρουσιάζει το περιστατικό ως απόδειξη της επανεμφάνισης της εγχώριας τρομοκρατίας και επιδιώκει να συνδέσει το ζήτημα της δημόσιας ασφάλειας με τη συνολική πολιτική της ταυτότητα.
Στο πλαίσιο αυτό, κυβερνητικά στελέχη επαναφέρουν στο δημόσιο διάλογο τη συζήτηση περί πολιτικής ανοχής απέναντι στη βία, υποστηρίζοντας ότι επί σειρά ετών τμήματα της Αριστεράς αντιμετώπισαν με επιείκεια ή ιδεολογική κατανόηση φαινόμενα όπως οι καταλήψεις, οι επιθέσεις σε πολιτικούς χώρους, οι βανδαλισμοί και η δράση ακραίων ομάδων. Δεν είναι τυχαίο που ο Κώστας Κυρανάκης θεωρεί την βομβιστική ενέργεια ως αντίποινα για την διάλυση των καταλήψεων στο ΑΠΘ.
Παράλληλα, η Νέα Δημοκρατία επιδιώκει να ενισχύσει το προφίλ της ως η πολιτική δύναμη που εκφράζει τους «νοικοκυραίους», δηλαδή τους πολίτες που αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία στη σταθερότητα, την ασφάλεια, την κοινωνική τάξη και την εφαρμογή του νόμου.
Η ανάδειξη της ασφάλειας σε κυρίαρχο πολιτικό διακύβευμα επιτρέπει στην κυβέρνηση να απευθυνθεί σε ένα ευρύτερο εκλογικό ακροατήριο, το οποίο θεωρεί ότι η αντιμετώπιση της εγκληματικότητας και της πολιτικής βίας αποτελεί βασική προτεραιότητα του κράτους.
Αλλά να απευθυνθεί και στους δεξιούς ψηφοφόρους που έχασε ώστε να τους πει ότι μόνο η ΝΔ εγγυάται το νόμο και την τάξη…
Ταυτόχρονα, η κυβερνητική ρητορική επιχειρεί να μεταφέρει την πολιτική πίεση προς τα κόμματα της Αριστεράς, καλώντας τα να αποδείξουν έμπρακτα ότι απορρίπτουν κάθε μορφή πολιτικής βίας.
Μέσα από αυτή τη στρατηγική, η Νέα Δημοκρατία επιδιώκει να αναβιώσει τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ της «νομιμότητας» και της «ανοχής στη βία», παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως τον βασικό εγγυητή της δημόσιας τάξης και της θεσμικής σταθερότητας
