Η Μαρέβα Γκραμπόφσκι – Μητσοτάκη εκφώνησε επικήδειο λόγο στην κηδεία του Γιάννη Κολοτούρα, που έγινε τη Δευτέρα, 4 Μαΐου, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών και μίλησε για έναν άνθρωπο ιδιαίτερα αγαπητό και εργατικό, ο οποίος ήταν εκεί για τους φίλους τους και περισσότερο από όλα για την κόρη του.
Οι δυο τους ήταν φίλοι και είχαν συνεργαστεί στενά ιδρύοντας, μαζί και με την αδερφή του εκλιπόντα, Μιμίκα Κολοτούρα, το fashion brand, Zeus + Dione.
«Πρέπει να κρατηθώ για τη Δανάη μου», ανέφερε για την ακρίβεια η σύζυγος του πρωθυπουργού, που ανήρτησε τον λόγο της και στο Instagram, ως αποχαιρετιστήριο μήνυμα, για τον φίλο και συνεργάτη της, μιλώντας για διάλογο που είχαν όταν νοσηλεύονταν και οι δύο στον Ευαγγελισμό. Υπενθυμίζεται ότι Μαρέβα Γκραμπόφσκι – Μητσοτάκη νοσηλεύτηκε για αρκετό καιρό στο νοσοκομείο, αφού χειρουργήθηκε για ειλεό.
Ο Γιάννης Κολοτούρας, αφού έτρεξε στον Μαραθώνιο της Αθήνας, τον περασμένο Νοέμβριο, ένιωσε αδιαθεσία και έντονο βήχα, με αποτέλεσμα να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί διέγνωσαν καρκίνο στον πνεύμονα. Έπειτα από ολιγόμηνη μάχη με την ασθένεια ο συνιδρυτής του brand Zeus + Dione έφυγε από τη ζωή, το Σάββατο 2 Μαΐου.
Διαβάστε αναλυτικά τα όσα είπε η Μαρέβα Γκραμπόφσκι – Μητσοτάκη:
«Γιάννη μου, Άνθρωποι σαν κι εσένα σπανίζουν…
Μου είναι τόσο δύσκολο να σε αποχαιρετίσω, διότι από την αρχή αυτού του Γολγοθά που κλήθηκες να ανέβεις πίστευα ότι θα τα καταφέρεις…
Ήσουν τόσο νέος… Έτσι που περπατούσαμε σ’ εκείνο τον ατελείωτο διάδρομο του Νοσοκομείου, φαινόσουν δυνατός να δώσεις αυτή τη μάχη με πίστη και αποφασιστικότητα και να κερδίσεις αυτόν τον αγώνα… παρά τις δυσμενείς προβλέψεις και τα χαμηλωμένα βλέμματα των γιατρών γύρω σου…
Θυμάμαι τα λόγια σου : “Πρέπει να τα καταφέρω για τη Δανάη μου”.
Πίστεψα κι εγώ, είναι αλήθεια, ότι ίσως το θαύμα να γίνει. Ότι θα κερδίσεις και πάλι, όπως κέρδιζες πάντα .. απέναντι στις προκλήσεις και τις μάχες της καθημερινότητας. Στον Μαραθώνιο που έτρεχες, με τους φίλους να σε χειροκροτούν στη διαδρομή και στον τερματισμό.
Μένει ανεξίτηλη στη μνήμη μου η εικόνα σου, ικανοποιημένος και χαμογελαστός λίγο πριν τον τερματισμό σου στη γωνία Ηρώδου Αττικού και Βασιλίσσης Σοφίας λίγους μήνες πριν… Τίποτα δεν προμήνυε τι θα ακολοθούσε…
Θα μπορούσα να μιλώ ατελείωτες ώρες για τον φίλο που χάσαμε. Έναν άνθρωπο δοτικό, συμπονετικό και διαθέσιμο να βοηθήσει όποιον αντιμετώπιζε πρόβλημα…
Γιατί ο Γιάννης έβρισκε πάντα με κάποιο μαγικό τρόπο τη λύση…
Για τον δημιουργικό επαγγελματία που ερχόταν πρώτος στο γραφείο και έφευγε τελευταίος. Η Zeus and Dione δεν θα ήταν τίποτα χωρίς εσένα.
Για τον πιστό και αγαπημένο φίλο στις καλές, αλλά -κυρίως- στις δύσκολες ώρες. Για τον Άνθρωπο της πόλης, που λάτρεψε τη Σύρο, τις Κυκλάδες, τη θάλασσα!
Για τον Γιάννη της ευγένειας και της καλοσύνης. Και, ταυτόχρονα,της πειθαρχίας και της ευθύνης.
Αντι γι’ αυτό, προτιμώ να τον κρατήσω στη μνήμη μου χαμογελαστό και δραστήριο.
Με εκείνη την αισιόδοξη ματιά του να δίνει κουράγιο και ελπίδα στους δικούς του ανθρώπους και σε όλους εμάς που τον γνωρίσαμε και τον αγαπήσαμε.
Αντίο, Καλέ μου Γιάννη».
