Για «Αιώνα της Τουρκίας» έκανε λόγο ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν την Τετάρτη (26.08.2026) στην 955η επέτειο της Μάχης του Μαντζικέρτ στις 26 Αυγούστου του 1071, στο σημερινό Μαλαζγκίρτ, με τον ίδιο να δηλώνει ότι «η Ιστορία ξαναγράφεται» στην περιοχή
Ανοίγοντας την ομιλία του ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε:
«Βρισκόμαστε εδώ μαζί σας, στο Μαντζικέρτ, όπου σπάσαμε τη σκουριασμένη κλειδαριά του Βυζαντίου με το κλειδί της πίστης και ανοίξαμε την κύρια πύλη της Ανατολίας».
«Ξεκινώ την ομιλία μου λέγοντας: Είθε να είναι ευλογημένη η 955η επέτειος της Νίκης μας στο Μαντζικέρτ», πρόσθεσε.
Στη συνέχεια, ο Ερντογάν χρησιμοποίησε τον συμβολισμό μίας παλιάς πολεμικής παράδοσης, του δεσίματος της ουράς του αλόγου πριν από τη μάχη, για να περιγράψει την αποφασιστικότητα της Τουρκίας να προχωρήσει μέχρι τέλους στους σημερινούς στόχους της:
«Ως έθνος έχουμε μία πολύ παλιά παράδοση. Όταν ξεκινάμε μια εκστρατεία, όταν παίρνουμε έναν δρόμο, όταν αναλαμβάνουμε ένα έργο, δένουμε την ουρά του αλόγου μας. Το κάνουμε αυτό για να δείξουμε πως ό,τι κι αν συμβεί, δεν θα γυρίσουμε πίσω, ότι θα πάμε μέχρι το τέλος».
«Δέσαμε την ουρά του αλόγου μας για να οικοδομήσουμε τον Αιώνα της Τουρκίας. Δέσαμε την ουρά του αλόγου μας για να πετύχουμε τους στόχους μας για μία Τουρκία χωρίς τρομοκρατία και μία περιοχή χωρίς τρομοκρατία», δήλωσε.
«Δέσαμε την ουρά του αλόγου μας για να κάνουμε ξανά την περιοχή στην οποία βρισκόμαστε τόπο ειρήνης και γαλήνης. Δέσαμε την ουρά του αλόγου μας για να αφαιρέσουμε τα στιλέτα που η τρομοκρατία έχει καρφώσει στην αιώνια αδελφοσύνη μας», πρόσθεσε.
Κλείνοντας την ομιλία του ο Ερντογάν έστειλε μήνυμα, τόσο προς τους συμμάχους όσο και προς τους αντιπάλους της Τουρκίας:
«Ας γνωρίζουν και ας καταλάβουν όλοι, φίλοι και εχθροί, ότι στην περιοχή μας η Ιστορία ξαναγράφεται».
Η μάχη του Μαντζικέρτ μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και των Σελτζούκων έγινε στις 26 Αυγούστου του 1071, κοντά στο Μαντζικέρτ (σημερινό Μαλαζγκίρτ στην Τουρκία).
Ο αυτοκράτορας Ρωμανός Δ’ Διογένης ηττήθηκε, αιχμαλωτίστηκε και απελευθερώθηκε μετά την καταβολή λύτρων, ενώ η Βυζαντινή Αυτοκρατορία υποχρεώθηκε στην καταβολή ετήσιου φόρου και την παραχώρηση μερικών φρουρίων στους Σελτζούκους.
Αυτή η πανωλεθρία των βυζαντινών στρατευμάτων και, κυρίως, η εσωτερική πολιτική παράλυση που ακολούθησε, επέτρεψε τη μόνιμη εγκατάσταση των Σελτζούκων στη Μικρά Ασία
