Τα βέλη για συντηρητική στροφή με στόχο τη διατήρηση εσωκομματικών ισορροπιών που της αποδίδει η αντιπολίτευση ύστερα από την υποψηφιότητα του Κώστα Τασούλα για την ΠτΔ επιχειρεί να αποκρούσει η κυβέρνηση
Η επιλογή ενός προσώπου της κεντροδεξιάς παράταξης ξεφεύγει από την πεπατημένη των τελευταίων δεκαετιών, ωστόσο σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής θα πρέπει να κριθεί «με βάση τα χαρακτηριστικά του προσώπου και όχι με βάση διαχωριστικές γραμμές ή ταμπέλες που ανήκουν στο πολύ μακρινό παρελθόν». Ο ίδιος, χθες, στην τελευταία του ομιλία στο Κοινοβούλιο ως βουλευτής φρόντισε να στείλει μήνυμα ενότητας προς τους συναδέλφους του όλων των κομμάτων τονίζοντας πως «πέρα από τις αντιθέσεις και τις αντεγκλήσεις μας ενώνει ένα αόρατο νήμα το οποίο όταν είναι ορατό και το φωταγωγούμε τη χώρα μας την πάει μπροστά ή την συγκρατεί από τον όλεθρο».
Βέβαια, το θερμό χειροκρότημα που εισέπραξε από τους βουλευτές της ΝΔ, οι οποίοι σηκώθηκαν όρθιοι μόλις κατέβηκε από το βήμα για να αποχωρήσει, επιβεβαίωσε τη σημασία που είχε για την συσπείρωση της κοινοβουλευτικής ομάδας η απόφαση του κ. Μητσοτάκη να επιλέξει ένα στέλεχος της κεντροδεξιάς για το ύπατο πολιτειακό αξίωμα. Την τόνωση του κομματικού πατριωτισμού επιβεβαιώνει και η δήλωση του υπουργού Ανάπτυξης, Τάκη Θεοδωρικάκου, ο οποίος αναρωτήθηκε: «αν είσαι ΝΔ δεν μπορείς να ενώνεις την ελληνική κοινωνία και το πολιτικό σύστημα; Και πρέπει να είσαι ενάντια στη ΝΔ για να μπορείς να το κάνεις αυτό; Αυτό το θεωρώ ότι είναι ένα ιδιόμορφο είδος πολιτικού ρατσισμού»(ΣΚΑΪ). Η επιλογή του κ. Τασούλα οδήγησε και τον κ. Σαμαρά να στηρίξει την υποψηφιότητα του, αφού όπως αναφέρει σε δήλωση του είχε ζητήσει ένα πρόσωπο από την κεντροδεξιά στη συνέντευξη που οδήγησε στη διαγραφή του, παρότι τονίζει πως «η διαφωνία μου με την πρόσφατη στάση του προέδρου της Βουλής σε κορυφαία ζητήματα ισχύει στο ακέραιο».
Αναστάτωση στην Κεντροαριστερή πολυκατοικία
Ένα παράπλευρο όφελος για την κυβερνητική παράταξη είναι η αναστάτωση που έχει προκληθεί στην κεντροαριστερή πολυκατοικία, όπου η επιλογή του Νίκου Ανδρουλάκη να προτείνει τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ Τάσο Γιαννίτση ως υποψήφιο για το ανώτατο πολιτειακό αξίωμα, γυρνώντας την πλάτη στο προσκλητήριο του ΣΥΡΙΖΑ για κοινή πρόταση έριξε νερό στο μύλο της αντιπαράθεσης. Έτσι, η γαλάζια παράταξη εμφανίζεται ενωμένη και κυρίαρχη την ώρα που στον αντίθετο πόλο του πολιτικού συστήματος είναι εμφανής για άλλη μία φορά η αδυναμία συνεννόησης και συγκρότησης ενός ισχυρού αντιπάλου που θα αναμετρηθεί με τη ΝΔ. Ο συμβολισμός που απέδωσε στην πρόταση του για τον κ. Γιαννίτση ο Νίκος Ανδρουλάκης μιλώντας για «την Ελλάδα που εάν έκανε ό,τι έπρεπε να κάνει στον σωστό χρόνο πολύ πιθανόν να μην είχαμε ζήσει την μνημονιακή καταστροφή», αναφερόμενος στην ασφαλιστική μεταρρύθμιση του 2001, προκάλεσε το καυστικό σχόλιο κυβερνητικών στελεχών που θυμίζουν ότι «μπλοκαρίστηκε από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ» και όπως προκύπτει «ο κ. Γιαννίτσης χρειαζόταν τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ το 2001 και όχι το 2025»
