ΙΑΠΩΝΙΑ: Ερευνητές σε εργαστήριο στην Ιαπωνία δημιούργησαν τεχνητό δέρμα με ζωντανά ανθρώπινα κύτταρα για ρομπότ, το οποίο μπορεί να γιατρεύει από μόνο του τις πληγές του και αποκτά ακόμη και ρυτίδες.
Διαβάστε όλες τις ειδήσεις από το tilegrafimanews.gr
Οι ερευνητές του University of Tokyo χρησιμοποίησαν το «ζωντανό», αλλά τεχνητό δέρμα για να δημιουργήσουν το πρόσωπο ενός μικρού ρομπότ, το οποίο μπορούσε να χαμογελάει.
Το αποτέλεσμα, όπως φαίνεται στην έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Cell Reports Physical Science, είναι από απόκοσμο μέχρι ανατριχιαστικό.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, θα μπορούσε να εξελιχθεί στο πρόσωπο των ρομπότ του μέλλοντος, που θα είναι τόσο πειστικό που δεν θα μπορεί κανείς να ξεχωρίζει τα ρομπότ από τους ανθρώπους, όπως συνέβαινε με τον Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ ως «Terminator».
Με λίγα λόγια έχει ξεκινήσει η διαδικασία για την δημιουργία των ανδροειδών που βλέπαμε στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας.
Οι ερευνητές, σύμφωνα με την «Times of London», έβαλαν το μικρό ρομπότ να χαμογελάει για έναν μήνα και παρατήρησαν ότι στο δέρμα άρχισαν να εμφανίζονται οι λεγόμενες «ρυτίδες του γέλιου», όπως συμβαίνει και στο ανθρώπινο πρόσωπο.
Επίσης το δέρμα του ρομπότ γιάτρευε οποιαδήποτε πληγή εμφανιζόταν πάνω του, όπως συμβαίνει με το ανθρώπινο δέρμα.
Για να δημιουργήσουν το «ζωντανό δέρμα» στο εργαστήριο, οι ερευνητές εμπνεύστηκαν από τη δομή του ανθρώπινου δέρματος. Ξεκίνησαν χρησιμοποιώντας ινοβλάστες (NHDF), όπως αποκαλούνται τα ανθρώπινα κύτταρα που παράγουν τον σκελετό του δέρματος και αναλαμβάνουν την επούλωση των πληγών.
Οι ινοβλάστες αναπτύχθηκαν σε τζελ κολλαγόνου, μαζί με ένα είδος από βιολογικές «άγκυρες», που έχουν την ικανότητα να διεισδύουν στην επιφάνεια του ρομπότ. Τελικά σχηματίστηκε μια δομή που αντιστοιχεί στην επιδερμίδα και στο χόριο του ανθρώπινου δέρματος, ενώ οι «άγκυρες» λειτουργούσαν σαν να ήταν σύνδεσμοι του δέρματος και κρατούσαν το «ζωντανό» δέρμα προσκολλημένο στο πρόσωπο του ρομπότ.
Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι η δομή του «ζωντανού» δέρματος που δημιούργησαν οι ερευνητές ανοίγει τον δρόμο ώστε μελλοντικά να αποκτήσει και αισθήσεις. Εκτός από ινοβλάστες, οι ερευνητές θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν στο αρχικό μείγμα από το οποίο προέκυψε το «ζωντανό» δέρμα και άλλα κύτταρα, όπως, μεταξύ άλλων, αυτά που ευθύνονται για την αίσθηση της αφής, του ζεστού ή του κρύου και του πόνου. Έτσι θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα το σενάριο επιστημονικής φαντασίας στο οποίο τα ρομπότ θα μοιάζουν, αλλά και θα νιώθουν διάφορα ερεθίσματα, σαν να ήταν άνθρωποι.
