Η πολιτική αντιπαράθεση στο εσωτερικό της κεντροδεξιάς παράταξης έχει λάβει πλέον χαρακτηριστικά δομικής ρήξης
Η απόφαση για τη διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά στα τέλη του 2024 δεν έκλεισε τον κύκλο της εσωτερική αναταραχής στη “δεξιά πολυκατοικία”, αλλά αντίθετα, άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο ανοιχτής αντιπαράθεσης. Οι συνεχιζόμενες δημόσιες παρεμβάσεις του “αντάρτη” Σαμαρά, αλλά και του… θεσμικού Κώστα Καραμανλή, σε συνδυασμό με τη δημοσκοπική φθορά της κυβέρνησης, διαμορφώνουν ένα σύνθετο σκηνικό πίεσης για το Μέγαρο Μαξίμου.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Οι εμφανίσεις και οι ομιλίες των Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά λειτουργούν ως ιδεολογικά μανιφέστα της παραδοσιακής Δεξιάς. Έτσι, η ρητορική Σαμαρά εστιάζει σταθερά στα εθνικά θέματα, καταγγέλλοντας τα “ήρεμα νερά” και την πολιτική κατευνασμού έναντι της Τουρκίας, ενώ από την άλλη, ο Κώστας Καραμανλής, μετά από μια αφωνία 15 ετών επιλέγει πιο θεσμικές αλλά εξίσου αιχμηρές παρεμβάσεις με έμφαση στον μεσαίο χώρο και τη διαφάνεια. Και οι δύο δεν έχουν αναφέρει ούτε λέξη για τα τεράστια επιτεύγματα της ελληνικής οικονομίας κατά την τελευταία επταετία, τα οποία την κατατάσσουν πλέον στην κατηγορία του… Τσάμπιονς Λιγκ, όταν οι ισχυροί της Ευρώπης κινδυνεύουν να πέσουν στην… Conference League. Η στάση και των δύο τους εκθέτει και υποκρύπτει άλλα κίνητρα, τα οποία σχετίζονται με τον φόβο της πλήρους “μητσοτακοποίησης” της Νέας Δημοκρατίας.
“Πονοκέφαλος” το κοινό μέτωπο Καραμανλή-Σαμαρά
Οι κοινές παρουσίες Καραμανλή-Σαμαρά σε διάφορες εκδηλώσεις στέλνουν σήμα εσωκομματικής συσπείρωσης.
Σύμφωνα με τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, η διαφοροποίηση των δύο πρώην πρωθυπουργών και προέδρων της ΝΔ, δεν επηρεάζουν καταλυτικά τη δημοσκοπική εικόνα της Νέας Δημοκρατίας. Ωστόσο, λειτουργούν ως σημείο αναφοράς για τους δυσαρεστημένους βουλευτές και ψηφοφόρους. Η δημόσια κριτική τους πλήττει τον πυρήνα του κυβερνητικού αφηγήματος περί απόλυτης πολιτικής σταθερότητας. Η εσωτερική αυτή έλξη και η αποστασιοποίηση των ιστορικών στελεχών αποτυπώνεται καθαρά στα στοιχεία των πρόσφατων δημοσκοπήσεων.
Πρόβλημα η σημαντική αποσυσπείρωση της βάσης
Η Νέα Δημοκρατία καταγράφει απώλειες προς τα δεξιά της και αυτός είναι ο λόγος των ανοιγμάτων που σχεδιάζει τους προσεχείς μήνες ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Μέσα από μια σειρά στοχευμένων κινήσεων, θα επιχειρήσει να… συγκινήσει πρώην ψηφοφόρους, ώστε να επιστρέψουν πίσω. Ωστόσο, χιλιάδες παραδοσιακοί ψηφοφόροι νιώθουν ιδεολογικά αποξενωμένοι από τη σημερινή ΝΔ, ενώ το πρόβλημα φαίνεται ότι είναι μεγαλύτερο στην ελληνική περιφέρεια. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν έντονη πίεση, η οποία οφείλεται στη σχετικά αυξημένη επιρροή των Καραμανλή και Σαμαρά.
Η κυβερνητική παράταξη δυσκολεύεται να προσεγγίσει τα ποσοστά αυτοδυναμίας και αυτό είναι ένα από τα μηνύματα που εκπέμπουν οι δημοσκοπήσεις. Αν και η δυσαρέσκεια δεν ενισχύει τους βασικούς αντιπάλους της Νέας Δημοκρατίας, εντούτοις, έχει στοιχίσει πολύ σε επίπεδο ποσοστών του κόμματος, αλλά και κυριαρχίας του Μητσοτάκη. Η δυσαρέσκεια αυτή τροφοδοτεί κυρίως την αποχή και μικρότερα σχήματα που βρίσκονται πιο δεξιά από τη Νέα Δημοκρατία, όπως την Ελληνική Λύση και τη Φωνή Λογικής, ενώ είναι σίγουρο ότι αποδέκτης αυτής της δυσαρέσκειας θα γίνει και το κόμμα Σαμαρά.
Η αντίδραση και η τακτική του Μεγάρου Μαξίμου
Απέναντι σε αυτήν την… πολιορκία, το επιτελείο του Κυριάκου Μητσοτάκη δρομολογεί μια στρατηγική δύο ταχυτήτων.
Ειδικότερα:
Με την τακτική της “περικύκλωσης”, το Μαξίμου θα επιχειρήσει να απομονώσει τον Κώστα Καραμανλή από τον Αντώνη Σαμαρά. Η ηγεσία αναγνωρίζει ότι ο Καραμανλής διατηρεί ευρύτερο θεσμικό σεβασμό εντός του κόμματος και στόχος είναι να μην δημιουργηθεί ένα ενιαίο, αδιάσπαστο μέτωπο των δύο πρώην αρχηγών.
Η επικοινωνιακή ομάδα της κυβέρνησης τονίζει την ανάγκη για εκσυγχρονισμό και προετοιμάζεται για μια επικοινωνιακή αντεπίθεση ιδεολογικού χαρακτήρα. Θα προβάλλει το επιχείρημα ότι η χώρα δεν μπορεί να επιστρέψει σε παρωχημένες πολιτικές. Η κριτική των «πρώην» παρουσιάζεται συχνά ως εμμονή με το παρελθόν.
Το Μέγαρο Μαξίμου θα εντείνει τις επαφές με τους βουλευτές έτσι ώστε να συσπειρωθεί περισσότερο η κοινοβουλευτική ομάδα, η οποία κάποιες φορές δείχνει να… μπάζει νερά! Στόχος είναι η αποτροπή δημιουργίας “ομάδων” που θα μπορούσαν να απειλήσουν την κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή.
Η επόμενη μέρα για την παράταξη
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η Νέα Δημοκρατία μπορεί να αντέξει αυτή την παρατεταμένη εσωτερική αιμορραγία, η οποία λειτουργεί ως “βαρίδι”, προκειμένου να επιτύχει υψηλότερα ποσοστά στην πρόθεση ψήφου πολύ πριν την κάλπη.
Σύμφωνα με πληροφορίες που διακινούνται στο παρασκήνιο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει διαβεβαιώσεις ότι η ΝΔ μετριέται χαμηλότερα σε σχέση με τις πραγματικές επιδόσεις, αλλά ουδείς μπορεί να γνωρίζει τη συμπεριφορά του εκλογικού σώματος μετά από 8-9 μήνες, από τη στιγμή που κρίσιμα ζητήματα, όπως η ακρίβεια, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς, αλλά παρουσιάζουν και τάσεις περαιτέρω επιδείνωσης.
Σε κάθε περίπτωση η “μητσοτακοποίηση” της Νέας Δημοκρατίας έχει αλλάξει τις ισορροπίες. Η παραδοσιακή Δεξιά αισθάνεται ότι βρίσκεται υπό διωγμό, ενώ το κυβερνητικό κέντρο προσπαθεί να κρατήσει τα ηνία της χώρας με γνώμονα τη σταθερότητα. Πολλοί μιλούν για “πασοκοποίηση” της ΝΔ, παραβλέποντας ίσως το γεγονός, ότι αν δεν επιτευχθεί αυτοδυναμία, τότε ο μόνος τρόπος άρσης του αδιεξόδου θα είναι η συνεργασία των δύο κομμάτων.
Με βάση τα παραπάνω, το μόνο σίγουρο είναι ότι η τελική αναμέτρηση δεν θα δοθεί μόνο στις κάλπες, αλλά και στο εσωτερικό των κομματικών οργάνων, όπου κρίνεται η ίδια η ψυχή και η ταυτότητα της παράταξης. Ο Μητσοτάκης ξέρει πού πάσχει σήμερα το κόμμα και στην τελική ευθεία προς τις εκλογές θα αναλάβει τις πρωτοβουλίες που πρέπει. Αρχικά με ανοίγματα φιλολαϊκού χαρακτήρα που θα έχουν ως στόχο να… συγκινήσουν όσους “μετανάστευσαν” σε δεξιά κόμματα ή στην αποχή και τους αναποφάσιστους και στη συνέχεια μέσω πολιτικών πρωτοβουλιών που θα ενισχύουν την ενότητα της παράταξης. Το τελικό αποτέλεσμα θα φανεί στην κάλπη…
