Το πολιτικό σκηνικό στο εσωτερικό της κεντροδεξιάς παράταξης θυμίζει παρτίδα… σκάκι για πολύ δυνατούς λύτες, ή για να χρησιμοποιήσουμε έναν πιο λαϊκό όρο της πολιτικής… πιάτσας, έναν σκληρό αγώνα ποδοσφαίρου υψηλής τακτικής
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Το ερώτημα που κυριαρχεί είναι ένα: Με ποιες κινήσεις και με ποια στρατηγική πρέπει να κάνει “παιχνίδι” ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά, ώστε να προστατεύσει τη συνοχή της Νέας Δημοκρατίας και να μεγιστοποιήσει τα κυβερνητικά ποσοστά; Για το επιτελείο του Πρωθυπουργού, η αντιμετώπιση του “αντάρτη” Αντώνη δεν είναι μια απλή εσωκομματική διαχείριση. Ο Μεσσήνιος πολιτικός διαθέτει βαθιές ρίζες στην παραδοσιακή, πατριωτική βάση της παράταξης και οποιοσδήποτε λανθασμένος χειρισμός ή μια υπερβολικά επιθετική κίνηση θα μπορούσε να τον ηρωοποιήσει, προκαλώντας περισσότερες διαρροές ψηφοφόρων προς τα δεξιά. Πολιτική(Δεξιά)
Η στρατηγική του Μαξίμου πρέπει να είναι “χειρουργική”, συνδυάζοντας το “στενό μαρκάρισμα”, την πολιτική αποδόμηση με επιχειρήματα, αλλά και την ανάδειξη του κυβερνητικού έργου. Ο Σαμαράς θα αποτελέσει “καταφύγιο” για πολλούς απογοητευμένους Νεοδημοκράτες, αλλά η κάθοδος του έχει μία και μοναδική διάσταση: δεν θέλει να είναι πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης…
Η τακτική της θεσμικής απάθειας και η αποφυγή της σκληρής προσωπικής κόντρας
Η πρώτη και βασικότερη οδηγία που δίνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στους στενούς του συνεργάτες είναι η αποφυγή της προσωπικής βεντέτας με τον Σαμαρά, για να μην τον κάνει από τώρα… μάγκα!
Ο Πρωθυπουργός δεν πρόκειται να “σηκώσει το γάντι” σε προσωπικό επίπεδο, προχωρώντας σε σκληρές προσωπικές αντιπαραθέσεις. Στο… γήπεδο της πολιτικής, όταν ο αντίπαλος επιδιώκει τη σύγκρουση για να συσπειρώσει το δικό του ακροατήριο, η καλύτερη άμυνα είναι η θεσμική απόσταση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα συνεχίσει να εκπέμπει το προφίλ του ηγέτη που είναι προσηλωμένος στη διακυβέρνηση της χώρας, την οικονομική ανάπτυξη και τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις, αφήνοντας τον Σαμαρά να βγάζει το… άχτι του από το… γινάτι κατά του Πρωθυπουργού!
Η απάντηση σε κάθε εσωκομματική αιχμή του Αντώνη Σαμαρά θα είναι μία και συγκεκριμένη: “Εμείς κοιτάμε μπροστά, λύνουμε τα προβλήματα των πολιτών και δεν ασχολούμαστε με το παρελθόν”. Αυτή η στάση υποβαθμίζει τις παρεμβάσεις του πρώην πρωθυπουργού από “εθνικές ανησυχίες” σε “προσωπικές πικρίες”, αφαιρώντας τους πολιτικό βάρος. Γιατί όσο ο Σαμαράς θα επιμένει σε… ξεπούλημα του Αιγαίου, τόσο πιο αισθητές θα γίνονται οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης και του Μητσοτάκη, για να τον καταστήσουν απλά… γραφικό!
Το “πρεσάρισμα” και ο διπλός στόχος της ΝΔ Πολιτική(Δεξιά)
Η αποφυγή μιας προσωπικής βεντέτας από την πλευρά του Μητσοτάκη στη “μάχη” με τον Σαμαρά, δεν σημαίνει ότι θα υπάρξει… ανοχή!
Η επιλογή της θεσμικής σιωπής από την πλευρά του Πρωθυπουργού, δεν σημαίνει απάθεια. Η “μπάλα” θα παιχτεί από τα “άκρα” του… γηπέδου, μέσω κορυφαίων στελεχών που έχουν το πολιτικό εκτόπισμα να συγκρουστούν με την πλευρά Σαμαρά. Η δημόσια παρέμβαση της Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία χαρακτήρισε τον πρώην πρωθυπουργό ως την “προσωποποίηση της υποκρισίας”, αποτελεί το ιδανικό παράδειγμα αυτής της στρατηγικής.
Επιπλέον, είναι σίγουρο ότι θα γίνει και χρήση έμπειρων στελεχών της παράταξης που ήταν και υπουργοί στην κυβέρνηση Σαμαρά το 2012-2014, οι οποίοι θα “τρέξουν” την πλαγιοκόπηση του κόμματος του. Με αυτόν τον τρόπο, ο Μητσοτάκης θα επιτύχει δύο στόχους. Ο ένας αφορά στην αποστολή ενός ξεκάθαρου… προειδοποιητικού μηνύματος προς τη στενή ομάδα Σαμαρά ότι η ανοχή έχει εξαντληθεί και ο δεύτερος, ότι ο… Αντώνης είναι υπαίτιος της ρήξης με τη βάση της Νέας Δημοκρατίας, απειλώντας την πολιτική σταθερότητα σε μια χώρα που από παγκόσμιος περίγελως έχει γίνει παγκόσμιο success story… Πολιτική(Δεξιά)
Θωράκιση της δεξιάς ατζέντας με κλείσιμο των… οδών διαφυγής
Στην τελική ευθεία προς τις εκλογές είναι ξεκάθαρο ότι ο Μητσοτάκης θα ανοίξει το… παιχνίδι, για να μην επιτρέψει στον Αντώνη Σαμαρά να εμφανιστεί ως ο μοναδικός εκφραστής της “αυθεντικής δεξιάς”.
Στο πλαίσιο αυτό, ο σχεδιασμός της Πειραιώς προβλέπει επιθετικά ανοίγματα στο συντηρητικό ακροατήριο, τα οποία θα έρθουν όταν πρέπει και όπως πρέπει. Αυτό συνεπάγεται τη διαρκή ανάδειξη της αυστηρής μεταναστευτικής πολιτικής, την αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων και την υλοποίηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων της χώρας. Όταν η κυβέρνηση επιδεικνύει έργο στην εθνική άμυνα και την ασφάλεια, αδειάζει την κριτική του Αντώνη Σαμαρά για “ιδεολογική αλλοίωση” της παράταξης.
Ο Μητσοτάκης καλείται να αποδείξει στην πράξη ότι η Νέα Δημοκρατία παραμένει ένα μεγάλο πατριωτικό κόμμα, το οποίο όμως προσαρμόζεται στις σύγχρονες ευρωπαϊκές απαιτήσεις. Με αυτόν τον τρόπο, οι ψηφοφόροι της δεξιάς πτέρυγας δεν θα νιώθουν την ανάγκη να αναζητήσουν πολιτική στέγη σε ένα νέο προσωποπαγές σχήμα, του οποίου ηγείται ένας πολιτικός 76 ετών, με αποκλειστικό σκοπό “να ρίξει τον Μητσοτάκη από προσωπικό γινάτι”.
Το επιχείρημα της πολιτικής σταθερότητας έναντι του “πολιτικού σαμποτάζ”
Το πιο ισχυρό όπλο στη φαρέτρα του Πρωθυπουργού είναι το αφήγημα της πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας.
Η Ελλάδα του 2026 απολαμβάνει τους επαίνους των διεθνών αγορών, οι τράπεζες καταγράφουν ισχυρή κερδοφορία και η χώρα βρίσκεται στην ευρωπαϊκή πρωτοπορία της ανάπτυξης. Σε αυτό το πλαίσιο, οποιαδήποτε κίνηση του Αντώνη Σαμαρά που θα μπορούσε να κλονίσει την κυβερνητική πλειοψηφία θα παρουσιαστεί από το Μαξίμου ως “εθνικά επιζήμιο σαμποτάζ”.
Το δίλημμα που θα θέσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης προς τους βουλευτές και τους ψηφοφόρους θα είναι αμείλικτο: “Θα θυσιάσουμε την πορεία της χώρας, την επενδυτική βαθμίδα και την οικονομική ηρεμία για χάρη προσωπικών στρατηγικών και εσωκομματικών απωθημένων;”. Αυτό το επιχείρημα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ένας πανίσχυρος μαγνήτης για τους μετριοπαθείς πολίτες, αλλά και ως “φρένο” στους “γαλάζιους” που σκέφτονται να ακολουθήσουν τον πρώην πρωθυπουργό…
Καταλύτης η… ψυχραιμία!
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης γνωρίζει καλά ότι απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά δεν πρέπει να παίξει με το συναίσθημα ή την οργή, αλλά με καθαρό μυαλό και στρατηγική που θα έχει βάθος.
Η διατήρηση αποστάσεων και η θωράκιση των δεξιών αντανακλαστικών της παράταξης με το ισχυρό αφήγημα του success story της ελληνικής οικονομίας, μπορούν να εξουδετερώσουν οποιαδήποτε εσωκομματική απειλή. Η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει ιστορικά ότι αντέχει τους κραδασμούς, αρκεί η ηγεσία της να εκπέμπει σιγουριά και καθαρό ορίζοντα.
Η… μπάλα είναι στα πόδια του Κυριάκου Μητσοτάκη, και ο τρόπος που θα διαχειριστεί αυτό το μεγάλο εσωκομματικό “ντέρμπι” θα κρίνει την κυριαρχία της παράταξης για τα επόμενα χρόνια. Η Νέα Δημοκρατία και ο Πρωθυπουργός υπερτερούν σε όλα τα ποσοτικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά έναντι των αντιπάλων, οπότε τα περιθώρια για “διαρροές” και “αντάρτικα” είναι εξαιρετικά περιορισμένα.
Ο εκλογικός αιφνιδιασμός ως κίνηση… ματ!
Στον στρατηγικό σχεδιασμό της κυβέρνησης, το σενάριο των πρόωρων εκλογών μέσα στο προσεχές φθινόπωρο, παραμένει στο τραπέζι.
Σύμφωνα με όσα συζητούνται στο παρασκήνιο, αν ο Αντώνης Σαμαράς αποφασίσει να τραβήξει το… σχοινί στα άκρα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει τη δυνατότητα να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού, προκηρύσσοντας εκλογές, με την αιτιολογία ότι η χώρα δεν μπορεί να ζει σε ένα καθεστώς βασανιστικής και παρατεταμένης προεκλογικής αβεβαιότητας. Ένας εκλογικός αιφνιδιασμός θα εγκλώβιζε την πλευρά Σαμαρά, καθώς η δημιουργία ενός νέου κόμματος απαιτεί χρόνο, οργανωτική δομή, χρηματοδότηση και στελέχωση ψηφοδελτίων σε όλη την Ελλάδα. Αν ο Πρωθυπουργός οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές με το δίλημμα της κυβερνητικής σταθερότητας, θα αναγκάσει τη βάση της ΝΔ σε πολύ μεγαλύτερη συσπείρωση, συμπιέζοντας οποιαδήποτε νέα προσπάθεια πριν καν αυτή γεννηθεί.
Ο Μητσοτάκης έχει δεσμευτεί για εκλογές την άνοιξη του 2027, κάτι που φαντάζει ως απόλυτα λογικό. Μέχρι τότε θα έχει ανακοινώσει φιλολαϊκά μέτρα, τα οποία θα είναι χειροπιαστά. Ωστόσο, αν υπάρξουν ενδείξεις ότι το πράγμα δεν μπορεί να τραβήξει τόσο πολύ, τότε όλα είναι πιθανά. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Μητσοτάκης, εφόσον επιλέξει οριστικά να πάει σε εκλογές την άνοιξη του 2027, πρέπει να είναι σίγουρος ότι το συνολικό πακέτο για την οικονομία, την εξωτερική πολιτική, την άμυνα και το μεταναστευτικό, θα… συγκινήσει σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό όσους δηλώνουν “ένοικοι” της “δεξιάς πολυκατοικίας”, αλλά νιώθουν κάπως… μακριά από τη Νέα Δημοκρατία!
