Σε νέα δοκιμασία βρίσκεται η Γαλλία και η κυβέρνηση Μπαϊρού με το στοίχημα του πρωθυπουργού της χώρας να διεξαγάγει ψήφο εμπιστοσύνης στις αρχές Σεπτεμβρίου να φαίνεται με βάση τα πρώτα σημάδια ότι πιθανότατα θα το χάσει
Μια τέτοια εξέλιξη αναμένεται να εντείνει την κρίση που αντιμετωπίζει ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν στην προσπάθειά του να κυβερνήσει τη Γαλλία.
Ο Μπαϊρού προκάλεσε ουσιαστικά τη Δευτέρα τους αντιπάλους του να τον ανατρέψουν στις 8 Σεπτεμβρίου λόγω της ανάγκης μείωσης του τεράστιου ελλείμματος του προϋπολογισμού της Γαλλίας. Τα περισσότερα κόμματα που εκπροσωπούνται στο γαλλικό κοινοβούλιο φαίνεται να είναι πρόθυμα να απορρίψουν την μπλόφα του.
Η ακροαριστερή Γαλλία Ανυπότακτη, η οποία εδώ και καιρό επιδιώκει την αποπομπή του Μπαϊρού, ανακοίνωσε γρήγορα ότι θα κινηθεί για να ρίξει την κυβέρνηση. Το ίδιο θα κάνουν και οι κεντροαριστεροί Σοσιαλιστές, οι οποίοι έχουν χάσει την υπομονή τους με τον επί χρόνια κεντρώο . Ακόμη και το ακροδεξιό Εθνικό Συναγερμό της Μαρίν Λεπέν, το οποίο φαινόταν να περιμένει μέχρι να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό απειλώντας την αποπομπή του Μπαϊρού, φαίνεται έτοιμο να το βάλει στο στόχαστρο.
Το στρατόπεδο του Μπαϊρού φάνηκε να αιφνιδιάζεται από την απόφαση της Ακροδεξιάς. Πηγή κοντά στον πρωθυπουργό, ο οποίος μίλησε ανώνυμα στο POLITICO, μετέφερε την εκτίμηση ότι η Λεπέν «ήθελε να μας αφήσει να κάνουμε τη βρώμικη δουλειά» της εξισορρόπησης των λογαριασμών της Γαλλίας.
Ο Μπαϊρού έχει επιβιώσει από αρκετές προτάσεις μομφής από τον διορισμό του στα τέλη του περασμένου έτους, χάρη στις αποχές είτε από τον Εθνικό Συναγερμό είτε από τους Σοσιαλιστές. Καθώς καμία από τις δύο πλευρές δεν του προσφέρει πλέον σανίδα σωτηρίας, οι πιθανότητες επιβίωσης του Μπαϊρού έχουν σχεδόν εξανεμιστεί — εκτός αν εξασφαλίσει μια απίθανη στροφή 180 μοιρών από τους αντιπάλους του, όπως σημειώνει το POLITICO.
Αν η κυβέρνηση Μπαϊρού πέσει, εναπόκειται στον Μακρόν να κάνει την επόμενη κίνηση.
Το POLITICO εστιάζει σε τρεις πιθανές επιλογές του γάλλου προέδρου.
Διορισμός ενός άλλου πρωθυπουργού
Η εξεύρεση κοινού εδάφους στην Εθνοσυνέλευση έχει αποδειχθεί άκαρπη από τότε που οι πρόωρες εκλογές το καλοκαίρι του περασμένου έτους οδήγησαν σε ένα κοινοβούλιο που αποτελείται από τρία περίπου ισότιμα μπλοκ: μια αριστερή συμμαχία, έναν ευκαιριακό «γάμο» μεταξύ κεντρώων και συντηρητικών· και την άκρα δεξιά.
Σε περίπτωση που ο Μπαϊρού τεθεί εκτός μάχης, θα είναι ο δεύτερος πρωθυπουργός που θα απομακρυνθεί μετά από τις τελευταίες εκλογές, ενώ προσπαθούσε να προωθήσει αμφιλεγόμενα σχέδια δαπανών. Ο προκάτοχός του, Μισέλ Μπαρνιέ και η κυβέρνησή του, καταψηφίστηκαν λόγω πρότασης μομφής μόλις τρεις μήνες μετά τον διορισμό του.
Ο διορισμός ενός τρίτου κεντρώου ή κεντρώου πρωθυπουργού μπορεί να φαίνεται ότι ανταποκρίνεται στον λανθασμένα αποδιδόμενο ορισμό της τρέλας του Άλμπερτ Αϊνστάιν : να κάνεις το ίδιο πράγμα επανειλημμένα και να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα. Αλλά ο Μακρόν μπορεί να μην έχει άλλη επιλογή αν θέλει να προστατεύσει την κληρονομιά του πριν οι Γάλλοι ψηφοφόροι κατευθυνθούν στις κάλπες για τις επόμενες προεδρικές εκλογές το 2027.
Ένας υποψήφιος που συζητείται συχνά είναι ο υπουργός Άμυνας Σεμπαστιάν Λεκορρνού. Ο 39χρονος είναι στενός σύμμαχος του Μακρόν και πρώην μέλος του συντηρητικού κόμματος Les Républicains — το οποίο υπήρξε βασικός εταίρος συνασπισμού τόσο για τον Μπαϊρού όσο και για τον Μπαρνιέ. Έχει επίσης δει έναν πολιτικό παράγοντα που θα μπορούσε να συνομιλήσει με την άκρα δεξιά.
Ο Μακρόν θα μπορούσε επίσης να στραφεί προς ορισμένους από την κεντροαριστερά για να πείσει τους Σοσιαλιστές να ενταχθούν σε κυβερνητικό συνασπισμό. Το όνομα του πρώην σοσιαλιστή πρωθυπουργού Μπερνάρ Καζνέβ αναφέρθηκε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια προηγούμενων κυβερνητικών μεταβάσεων.
Ωστόσο, οι Σοσιαλιστές πιθανότατα θα ζητήσουν σημαντικές πολιτικές παραχωρήσεις από τον Μακρόν και τους συμμάχους του, όπως η αύξηση της φορολογίας, στην οποία ο Γάλλος πρόεδρος έχει αντιταχθεί σθεναρά από την εκλογή του το 2017, ή η επανέναρξη των συνομιλιών για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος.
Οι βαθιές διαιρέσεις εντός του κεντροαριστερού χώρου καθιστούν αβέβαιο το κατά πόσον όλοι οι βουλευτές του θα συμφωνήσουν να υποστηρίξουν έναν συνασπισμό που θα περιλαμβάνει τους πρώην αντιπάλους τους, ειδικά καθώς οι προεδρικές εκλογές φαίνονται εντελώς ανοιχτές.
Προκήρυξη νέων πρόωρων εκλογών
Αρεσκόμενος στο πολιτικό «τζογάρισμα», ο Μακρόν θα μπορούσε να αποφασίσει να ρίξει τα ζάρια του σε μία ακόμα διαδικασία πρόωρων εκλογών για να τερματίσει το κοινοβουλευτικό αδιέξοδο.
Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι η διάλυση του κοινοβουλίου είναι ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο η γαλλική πολιτική κατέληξε σε αυτό το χάος εξαρχής. Το πολιτικό τοπίο δεν έχει αλλάξει πολύ από το περασμένο καλοκαίρι, επομένως οι εκλογές θα μπορούσαν κάλλιστα να οδηγήσουν σε ένα ακόμη μετέωρο κοινοβούλιο.
Πριν από τη Δευτέρα, ο Μακρόν φαινόταν απίθανο να στείλει τους ψηφοφόρους πίσω στις κάλπες. Έχει επανειλημμένα, ακόμη και πρόσφατα την περασμένη εβδομάδα , επαναλάβει την επιθυμία του να παραμείνει ο Μπαϊρού στην εξουσία και να συνεργαστούν οι πολιτικοί ηγέτες.
Ωστόσο, η χορωδία των επικριτών που ζητούν από τον Μακρόν να διαλύσει το κοινοβούλιο δυναμώνει. Πολλοί πιστεύουν ότι μπορούν να κερδίσουν και δεν είναι αδιανόητο ότι μια πολιτική δύναμη θα μπορούσε να εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία.
Ο σοσιαλιστής Μπορίς Βαλό δήλωσε ότι το κόμμα του προετοιμαζόταν για την προκήρυξη νέων εκλογών από τον Μακρόν, και η Λεπέν έγραψε στο X ότι «μόνο οι πρόωρες εκλογές θα επιτρέψουν στους Γάλλους να επιλέξουν τη δική τους μοίρα, με τον Εθνικό Συναγερμό».
Η δήλωση του μακροχρόνιου ακροδεξιού ειδώλου ήταν λίγο εκπληκτική, δεδομένου ότι προς το παρόν της απαγορεύεται να συμμετάσχει στις εκλογές, αφού κρίθηκε ένοχη για υπεξαίρεση, κατηγορία την οποία αρνείται και ασκεί έφεση.
Παραίτηση
Το χάος τροφοδοτεί νέες εκκλήσεις για παραίτηση του Μακρόν — όπως ακριβώς έκανε μετά τις πρόωρες εκλογές του περασμένου καλοκαιριού.
Ο ηγέτης της ριζοσπαστικής αριστερής παράταξης «Ανυπότακτη Γαλλία», Ζαν-Λικ Μελανσόν, δήλωσε ότι το κόμμα του θα καταθέσει μια πρόταση στο κοινοβούλιο για την απομάκρυνση του Μακρόν, η οποία φαίνεται καταδικασμένη σε αποτυχία. Ωστόσο, βετεράνοι πολιτικοί σχολιαστές θίγουν το θέμα και οι πολιτικοί ρωτιούνται σε talk show για το αν θέλουν να φύγει ο Μακρόν.
Ο Μακρόν έχει αρνηθεί κατηγορηματικά ότι θα σκεφτόταν ποτέ μια πρόωρη αποχώρηση. Ωστόσο, το μέλλον της Γαλλίας εξαρτάται από την ικανότητα της κυβέρνησης να υλοποιήσει έναν περιορισμένο προϋπολογισμό για το 2026 για να περιορίσει τα ελλείμματα και να μειώσει τις δαπάνες.
Ό,τι και να συμβεί στη συνέχεια, είναι σαφές ότι το πολιτικό χάος και η δεινή κατάσταση των οικονομικών της Γαλλίας θα μπορούσαν εύκολα να μετατραπούν σε ένα εκρηκτικό κοκτέιλ για τον πρόεδρο Μακρόν
