Η πολιτική σταθερότητα, που με τόσο κόπο και θυσίες κατέκτησε η χώρα τα τελευταία χρόνια, κρέμεται πλέον από μια εξαιρετικά λεπτή κλωστή στις προσεχείς εκλογές
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Οι πρόσφατες δημοσκοπικές τάσεις και το εκρηκτικό κλίμα κατακερματισμού του πολιτικού σκηνικού συνθέτουν ένα εφιαλτικό σκηνικό για το άμεσο μέλλον της πατρίδας μας. Η απειλή δεν είναι απλώς μια κυβερνητική αλλαγή, αλλά η πλήρης αποδιοργάνωση του κράτους μέσα από μια “Βουλή-ροντέο” 10-12 κομμάτων, όπου η ακυβερνησία θα μετατραπεί σε μόνιμο καθεστώς.
Η διαφαινόμενη αποδυνάμωση της Νέας Δημοκρατίας, της μόνης παράταξης που εγγυήθηκε τη δημοσιονομική πειθαρχία και την ισχυρή αποτρεπτική ισχύ της χώρας, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου. Μια τέτοια εξέλιξη δεν αποτελεί απλώς ένα εσωτερικό πολιτικό ζήτημα, αλλά μια ευθεία απειλή για τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα, η οποία παράλληλα θα πυροδοτήσει μια νέα οικονομική αιμορραγία που θα πληρώσει πανάκριβα ο κάθε Έλληνας πολίτης.
Το απόλυτο χάος και η απειλή παράλυσης της χώρας σε μια εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία
Η προοπτική μιας Βουλής όπου θα συστεγάζονται δέκα, έντεκα ή και δώδεκα κομματικοί σχηματισμοί αποτελεί τη συνταγή για την απόλυτη θεσμική παράλυση.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η έννοια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας μετατρέπεται σε ένα διαρκές, εκβιαστικό ανατολίτικο παζάρι. Η λήψη κρίσιμων και άμεσων αποφάσεων θα καταστεί αδύνατη. Οι μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος θα παγώσουν, καθώς κανένας δεν θα αναλαμβάνει το πολιτικό κόστος. Η χώρα θα συρθεί σε έναν φαύλο κύκλο αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων, με τις υπηρεσιακές κυβερνήσεις να διαδέχονται η μία την άλλη. Η δημόσια διοίκηση θα νεκρώσει, οι ξένοι επενδυτές θα τραπούν σε άτακτη φυγή και η Ελλάδα θα μετατραπεί ξανά στο “μαύρο πρόβατο” και τον περίγελο της Ευρώπης, θυμίζοντας τις χειρότερες εποχές της μεταπολεμικής Ιταλίας ή, ακόμα χειρότερα, τη δική μας τροχιά προς τη χρεοκοπία.
Η αποδυνάμωση της ΝΔ ως Κερκόπορτα για τα εθνικά συμφέροντα
Η απομείωση των ποσοστών της Νέας Δημοκρατίας και η απώλεια της κυβερνητικής σταθερότητας συνιστούν άμεσο κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια.
Τα τελευταία χρόνια, η χώρα θωρακίστηκε με στρατηγικές συμμαχίες (ΗΠΑ, Γαλλία) και ένα γιγαντιαίο εξοπλιστικό πρόγραμμα (Rafale, Belharra, F-35) που ανάγκασε τους αναθεωρητικούς γείτονες να αναθεωρήσουν τα επιθετικά τους σχέδια. Μια αδύναμη, κατακερματισμένη κυβέρνηση, ή μια συγκυβέρνηση ετερόκλητων δυνάμεων, θα εκπέμψει σήμα αδυναμίας και εσωτερικής διχόνοιας στο εξωτερικό.
Οι καραδοκούντες εχθροί της Ελλάδας, και κυρίως η Άγκυρα, θα εκμεταλλευτούν ακαριαία το πολιτικό κενό στην Αθήνα. Όταν η ελληνική ηγεσία θα είναι απασχολημένη με το να κρατήσει τις ισορροπίες σε μια Βουλή-ροντέο, ποιος θα υψώσει ανάστημα στις προκλήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο; Η αποδυνάμωση της ΝΔ ανοίγει την Κερκόπορτα για “γκρίζες ζώνες”, συνδιαχείριση του πλούτου μας και οδυνηρούς συμβιβασμούς στα εθνικά μας θέματα, καθώς καμία αδύναμη κυβέρνηση δεν θα έχει τη νομιμοποίηση ή το σθένος να διαχειριστεί μια θερμή κρίση.
Το βαρύ τίμημα της αστάθειας και πόσο ακριβά θα πληρώσουμε μια πιθανή… βλακεία μας
Η πολιτική αβεβαιότητα δεν είναι μια θεωρητική έννοια, αλλά μια “ωρολογιακή βόμβα” στα θεμέλια της οικονομίας, η οποία θα… σκάσει στις τσέπες των φορολογουμένων.
Η επιστροφή στο καθεστώς του “πολιτικού ρίσκου” θα έχει άμεσες και καταστροφικές συνέπειες. Έτσι:
1. Οι διεθνείς αγορές ομολόγων, που σήμερα μας εμπιστεύονται, θα ζητήσουν αμέσως υψηλότερα επιτόκια (spreads) για να δανείσουν μια ασταθή χώρα. Αυτό σημαίνει δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους, χρήματα που θα κοπούν από την υγεία, την παιδεία και τις συντάξεις.
2. “Πάγωμα” της επενδυτικής βαθμίδας και Υποβαθμίσεις: Οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης (Moody’s, Standard & Poor’s, Fitch, DBRS, Scope) θα υποβαθμίσουν με συνοπτικές διαδικασίες την ελληνική οικονομία. Η επενδυτική βαθμίδα, που κατακτήθηκε με τόσο κόπο, θα χαθεί, οδηγώντας σε μαζική έξοδο κεφαλαίων.
3. Τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ των επενδύσεων που προγραμματίζονται ως συνέχεια του Ταμείου Ανάκαμψης θα “παγώσουν” ή θα διατεθούν σε εξαιρετικά περιορισμένο βαθμό. Το συνολικό κόστος αυτού του εκτροχιασμού μεταφράζεται σε νέα σκληρά μέτρα, δραματική μείωση του βιοτικού επιπέδου, αύξηση της ανεργίας και τελικά, σε ένα νέο άτυπο μνημόνιο που θα επιβληθεί από τους δανειστές για να μαζέψουν τα σπασμένα της ελληνικής πολιτικής επιπολαιότητας. Μεταξύ των μέτρων που αργά ή γρήγορα θα λάβει μια ασθμαίνουσα οικονομία, περιλαμβάνεται και μια πιο σκληρή μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος με νέες περικοπές μελλοντικών συντάξεων και αύξηση της ιδιωτικής συμμετοχής στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Τα παραπάνω δεν αποτελούν μια κινδυνολογία… ελαφρά την καρδία, αλλά μια ωμή και ρεαλιστική καταγραφή των όσων έρχονται αν επικρατήσει η ψήφος διαμαρτυρίας και ο τυφλός θυμός. Η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να πειραματιστεί με 12 κόμματα-σφραγίδες, ούτε να στερηθεί μια ισχυρή, αυτοδύναμη και υπεύθυνη κυβέρνηση. Η αποδυνάμωση της Νέας Δημοκρατίας θα είναι το πρώτο ντόμινο που θα παρασύρει την οικονομία, την εθνική κυριαρχία και την κοινωνική συνοχή.
Η επιλογή που βρίσκεται μπροστά μας είναι ξεκάθαρη, δραματική και αμείλικτη. Ή θα συνεχίσουμε στον δρόμο της σταθερότητας, της ανάπτυξης και της εθνικής αξιοπρέπειας, ή θα παραδώσουμε τα κλειδιά της χώρας στο χάος της “Βουλής-ροντέο” και θα οδηγηθούμε, με μαθηματική ακρίβεια, στην εθνική και οικονομική αυτοκτονία. Ο χρόνος μετρά ήδη αντίστροφα και στις προσεχείς εκλογές δεν έχει σημασία πόσοι αντιευρωπαϊστές, φιλορώσοι και ανθέλληνες θα εκλεγούν, αλλά ποιος θα είναι ο αριθμός των ψηφοφόρων που θα την πατήσει λόγω… βλακείας!
