Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο Κυριάκος Μητσοτάκης σχεδόν από την αρχή της θητείας, κλήθηκαν να διαχειριστούν ιστορικά πρωτόγνωρες καταστάσεις, όπως η πανδημία και η ενεργειακή κρίση, που προκάλεσε η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Ο υψηλός πληθωρισμός και τα υψηλά επιτόκια για τουλάχιστον δύο χρόνια, “ψαλίδισαν” τις προσδοκίες για την ανάπτυξη και έτσι, δηλώνουμε… πανευτυχείς που το ΑΕΠ μεγεθύνεται με ρυθμό πάνω από 2%. Ας είναι καλά οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ. Ωστόσο, στο τέλος του 2026, οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης πρέπει να έχουν απορροφηθεί και οι ιδιωτικές επενδύσεις να έχουν… απογειωθεί! Από κει και πέρα, μένουν κάτι.. ψιλά μέσω ΕΣΠΑ έως το τέλος του 2027, που θα έχουν “ουρά” για άλλα δύο χρόνια, δηλαδή έως το 2029.
Το μεγάλο ερώτημα είναι το πώς θα σταθεί στα πόδια της η Ελλάδα μετά, ώστε να μην “τεμπελιάσουν” οι αναπτυξιακοί ρυθμοί στην οικονομία. Ο Ντένκλαν Κοστέλο, πρώην επικεφαλής του κλιμακίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Τρόικα και Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής για Οικονομικές και Χρηματοοικονομικές Υποθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μιλώντας προ ημερών στο Φόρουμ των Δελφών, απόρησε γιατί η Ελλάδα δεν αναπτύσσεται με ρυθμούς 6%! Όπως εξήγησε ο ίδιος, οι μεταρρυθμίσεις έχουν κολλήσει και το επιχειρηματικό περιβάλλον αντιμετωπίζει πολλούς περιορισμούς και αντιξοότητες.
Στην κυβέρνηση προσπαθούν να “τρέξουν” το κεφάλαιο των μεταρρυθμίσεων, αλλά πρέπει να γίνουν τόσα πολλά μέσα σε πολύ σύντομο χρόνο. Για παράδειγμα χθες, το Υπουργείο Ανάπτυξης ανακοίνωσε τη λειτουργία της ηλεκτρονικής πλατφόρμας OpenBusiness, η οποία θα βελτιώσει σημαντικά το επιχειρηματικό περιβάλλον. Ελπίζουμε ότι η ίδρυση επιχείρησης σε ολόκληρο το φάσμα της οικονομικής δραστηριότητας θα είναι μια απλή υπόθεση, για την οποία θα χρειαστούν μερικά… κλικ!
Μεταρρύθμιση αποτελούν τα νέα πολεοδομικά σχέδια, τα οποία πρέπει να ολοκληρωθούν έως το τέλος του 2026, ώστε να ανοίξουν τον δρόμο για επενδύσεις στην πραγματική οικονομία. Όμως, σε κάθε περίπτωση φαίνεται ότι έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος. Μεταρρύθμιση σημαίνει αξιολόγηση στο δημόσιο τομέα, απελευθέρωση των μεταφορών, σύγκρουση με συνδικαλιστικά καρκινώματα και πολλά άλλα. Οι αγκυλώσεις που υπάρχουν στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, αλλά και στη δημόσια διοίκηση, κρατούν τις ιδιωτικές επενδύσεις σε χαμηλά επίπεδα, αν και η Ελλάδα παρουσιάζει ταχύτερη αύξηση σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα καθήλωσης των ιδιωτικών επενδύσεων και “φρεναρίσματος” του ρυθμού ανάπτυξης είναι οι όροι δόμησης. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματικό το μπόνους δόμησης, ενώ πάνω από 14.000 οικοδομικές άδειες, θεωρούνται αυτή τη στιγμή ότι έχουν… θέμα. Σκεφτείτε ότι αυτό ο αριθμός αδειών αντιστοιχεί σε εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα και εκατομμύρια κυβικά. Είναι σαν να μην θέλουμε να αναπτυχθούμε, αφήνοντας τις ευκαιρίες να περνούν δίπλα μας και να μην τις αξιοποιούμε.
Μια φιλελεύθερη κυβέρνηση όπως αυτή της Νέας Δημοκρατίας, δεν δικαιολογείται να συμβιβάζεται με αντιλήψεις που συναντά κανείς σε σοσιαλιστικές χώρες. Δεν γίνεται να έχει μετατραπεί το “χαρτοβασίλειο” των δικαιολογητικών σε μια “μάχη” με το… κομπιούτερ, για να “ανέβουν” περισσότερα ηλεκτρονικά πιστοποιητικά.
Η κυβέρνηση δεν έχει κανένα ελαφρυντικό και πρέπει να συντομεύσει τις διαδικασίες για μια επένδυση, ώστε αυτή να ξεκινά σε χρόνο ρεκόρ. Έχουμε βελτιώσει σημαντικά τη θέση μας στον πίνακα ανταγωνιστικότητας, αλλά εξακολουθούμε σε πολλές περιπτώσεις να υπολειπόμαστε ακόμη και από αφρικανικά κράτη! Αν το καλοσκεφτείτε, αγγίζει τα όρια της… σχιζοφρένειας, να βλέπεις τα κεφάλαια να περιμένουν για να τοποθετηθούν και εσύ να… σφυρίζεις αδιάφορα! Ας σκεφτούμε πόσα δισεκατομμύρια θα χαθούν για την οικονομία από την κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης, η οποία πρέπει να υπάρχει, αλλά με πολύ αυστηρούς κανόνες. Ας σκεφτούμε μόνο την πολιτική φορολόγησης και την επιβολή περιοριστικών μέτρων στην αγορά ακινήτων, από μια κυβέρνηση που έχει μειώσει δεκάδες φόρους και θεωρείται κατ΄ εξοχήν φιλο-επενδυτική.
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και τα μέλη της κυβέρνησης, ας έχει υπόψιν ότι στο τέλος της τετραετίας, μπορούν να κριθούν θετικά από το εκλογικό σώμα, όταν αυτό διαπιστώσει ότι κυκλοφορεί χρήμα και γίνονται επενδύσεις. Για να γίνουν όμως οι επενδύσεις, χρειαζόμαστε ένα αναπτυξιακό σοκ. Αυτή τη στιγμή, διακρίνουμε μια ατολμία στην κυβέρνηση, η οποία αρκείται να βλέπει το ΑΕΠ να αυξάνεται με 2%, ενώ μπορεί να τρέξει με 5%, 6% και 7%. Τι φταίει; Ας βρουν μέσα στην κυβέρνηση τι φταίει, αλλά ταυτόχρονα θα είχε ενδιαφέρον να μετρήσουν και τις απώλειες δισεκατομμυρίων για την οικονομία, από τις οικοδομές που δεν γίνονται, τα επενδυτικά σχέδια που αναβάλλονται και τα κεφάλαια που καθυστερούν να έρθουν από το εξωτερικό.
Στην Ελλάδα, θα μπορούσαμε να έχουμε δεκάδες… Ελληνικά σε ολόκληρη την επικράτεια, τεράστιους βιομηχανικούς και αποθηκευτικούς χώρους, αλλά καθόμαστε και κλαίμε πάνω από το… χυμένο γάλα! Με πολύ υψηλή ανάπτυξη θα μειώναμε ταχύτατα το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, αλλά φαίνεται ότι το έχει η μοίρα μας να ζούμε στη χώρα των υποσχέσεων, των καθυστερήσεων, του αναχρονισμού και του “προοδευτισμού” με… αρνητικό πρόσημο. Ξυπνήστε επιτέλους…
