Τη Δευτέρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος, παρουσίασαν το σχέδιο για τη νέα παραγωγική Ελλάδα, με παρεμβάσεις για την προσέλκυση επενδύσεων στη βιομηχανία και στην εφοδιαστική αλυσίδα και με βασικό ζητούμενο την άρση των γραφειοκρατικών εμποδίων.
Αναμφίβολα, όλα κρίνονται εκ του τελικού αποτελέσματος, αλλά η κυβέρνηση θέλει να δώσει ώθηση στο έργο της. Κατ΄ αρχάς είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι έρχονται μειώσεις τιμών έως και 15% για εκατοντάδες προϊόντα, όπως τρόφιμα, είδη ατομικής φροντίδας και οικιακά είδη.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Η ακρίβεια είναι το υπ΄ αριθμόν ένα πρόβλημα και οι πιέσεις στα νοικοκυριά θα μπορούσαν να αμβλυνθούν εάν η παραγωγική βάση της χώρας ήταν πιο ανταγωνιστική με χαμηλό λειτουργικό κόστος.
«Ο παραγωγικός μετασχηματισμός ενίσχυσης επενδύσεων και βιομηχανίας για ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας σε όλη την Ελλάδα», αποτελεί τον νέο οδικό χάρτη για την πραγματική οικονομία και έως το τέλος της τετραετίας, ο Μητσοτάκης θέλει να κάνει τη διαφορά. Το παραγωγικό μοντέλο πρέπει να αλλάξει με γρήγορο βηματισμό για να καλύψουμε το χαμένο έδαφος. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Μητσοτάκης “δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο, κάθε μέρα μετράει».
Το πρόβλημα της… αθάνατης ελληνικής γραφειοκρατίας ειδικά στις επενδύσεις, είναι γνωστό. Η κυβέρνηση έχει μπροστά της δυόμισι χρόνια, ώστε από θέση ισχύος να μπορέσει να αλλάξει την εικόνα της χώρας. Είναι στο χέρι ης να αντιμετωπιστούν τα κακώς κείμενα και να διευκολυνθούν οι επενδύσεις. Από κει και πέρα «λεφτά υπάρχουν» τόσο για ενισχύσεις και επιχορηγήσεις (πάνω από 3,3 δισ. ευρώ).
Το μόνο που δεν πρέπει να δούμε στο τέλος της τετραετίας, είναι το… μία από τα ίδια! Το 2025 θα έχουμε ολοκληρωμένο κτηματολόγιο, οι βιομηχανικές περιοχές της χώρας θα εκσυγχρονιστούν ώστε να γίνουν υποδοχείς επενδύσεων με ευρωπαϊκές προδιαγραφές, πολλά κεφάλαια θα διοχετευτούν στην έρευνα και την καινοτομία.
Επιπλέον, θα ληφθεί ειδική μέριμνα για την ανάπτυξη των περιοχών της παραμεθορίου, ενώ το σχέδιο για την προσέλκυση επενδύσεων στην εφοδιαστική αλυσίδα έχει τεράστια οικονομική, επιχειρηματική, γεωπολιτική και εθνική σημασία. Η Ελλάδα είναι… μαγαζί-γωνία και μπορεί να πρωταγωνιστήσει στον ενεργειακό τομέα με τεραστίων διαστάσεων οφέλη για το σύνολο της οικονομίας και της κοινωνίας.
«Εχθρός» της Ελλάδας και του Μητσοτάκη είναι μόνο το διεθνές περιβάλλον. Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι μια σφοδρή… μετωπική σύγκρουση διαρκείας μεταξύ Ισραήλ-Ιράν θα είχε πολύ αρνητικές συνέπειες και στην ελληνική οικονομία, καθώς σε μια τέτοια περίπτωση, το πετρέλαιο θα «σκαρφάλωνε» σε πολύ υψηλά επίπεδα.
Οι επόμενες εβδομάδες μπορεί να κρίνουν πολλά τόσο στη Μέση Ανατολή, όσο και στην Ουκρανία, με καταλύτη το νέο πρόεδρο των ΗΠΑ, ο οποίος θα αναλάβει τα καθήκοντα του στις αρχές Ιανουαρίου. Αν δεν στραβώσει κάτι διεθνώς, τότε θα είμαστε σε πολύ καλύτερο δρόμο. Ωστόσο, δεν μπορεί να υπάρξει πρόβλεψη, καθώς δεν γνωρίζουμε τι μας ξημερώνει.
Στη βάση ενός θετικού σεναρίου με φόντο τις διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις, ο Μητσοτάκης θα έχει μεγαλύτερα περιθώρια παρέμβασης στο μέτωπο της ακρίβειας, ώστε τα θετικά αποτελέσματα να γίνουν χειροπιαστά για τους πολίτες.
Παράλληλα, στο τέλος του 2026, η Ελλάδα θα έχει απορροφήσει το σύνολο των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, το ΕΣΠΑ θα «τρέχει» με πιο γοργούς ρυθμούς έως τις εκλογές του 2027 και φυσικά ένα σχετικά ήρεμο διεθνές περιβάλλον θα αποτελέσει προάγγελο προσέλκυσης διεθνών κεφαλαίων, τα οποία θα διοχετευτούν στην πραγματική οικονομία.
Παράλληλα, οι συνεχείς υπερβάσεις των στόχων του προϋπολογισμού θα αυξάνουν συνεχώς τον «κουμπαρά» του Μητσοτάκη, ώστε κάθε χρόνο έως τις εκλογές του 2027, να μοιράζει χρήμα ή να μειώνει φόρους.
Όσο το διεθνές περιβάλλον θα είναι θετικό, τόσο το πρόβλημα θα μεταφέρεται στους αντιπάλους της κυβέρνησης. Είτε πρόκειται για εσωκομματικούς, είτε για… εξωκομματικούς αντιπάλους, το καλό σενάριο για τον Μητσοτάκη, είναι πολύ κακό γι αυτούς!
