Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη και ΠΑΣΟΚ είναι τα δύο βασικά κόμματα που θα δώσουν «μάχη» για τη δεύτερη θέση στις προσεχείς εκλογές, έχοντας κυβερνήσει στο παρελθόν.
Ο Τσίπρας και ο Ανδρουλάκης δεν κρύβουν το… όνειρο τους να γίνουν… πρωθυπουργοί κερδίζοντας τον Μητσοτάκη! Άρα, έχουν κάθε δικαίωμα να λειτουργούν όπως ο τζογαδόρος που του έχουν μείνει τα ρέστα και πάει να παίξει στην τελευταία παρτίδα πόκας, πιστεύοντας ότι θα μαζέψει όλο το χρήμα! Το νέο κόμμα του Τσίπρα, η διαρκής εσωστρέφεια και ο στρατηγικός εγκλωβισμός του ΠΑΣΟΚ υπό τον Νίκο Ανδρουλάκη, συνθέτουν ένα σκηνικό… πολιορκίας απέναντι στην κυβέρνηση. Ωστόσο, η πολιτική κυριαρχία δεν κρίνεται με συνθήματα, αλλά με απτά αποτελέσματα, θεσμική σοβαρότητα και διεθνές κύρος.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Όταν η συζήτηση μεταφέρεται από το πεδίο του λαϊκισμού στο πεδίο των σκληρών δεδομένων, τα αφηγήματα των επικριτών της κυβέρνησης καταρρέουν. Αυτό που έχει σημασία είναι η τοποθέτηση απέναντι στους κρίσιμους πυλώνες πολιτικής, δηλαδή, την οικονομία, την εξωτερική πολιτική και άμυνα, τους θεσμούς και τη διακυβέρνηση και φυσικά την καθημερινότητα των πολιτών.
Οι Τσίπρας και Ανδρουλάκης δεν μπορούν να αναμετρηθούν και να συγκριθούν με τον Μητσοτάκη. Παρακάμπτουν την εντυπωσιακή αναγέννηση της οικονομίας που συνοψίζεται στο brand “ελληνικό success story”, αδυνατούν να παρακολουθήσουν τις διεθνείς εξελίξεις λειτουργώντας ως “ισαποστάκηδες” σε κρίσιμα θέματα εξωτερικής πολιτικής και φυσικά δεν είναι… κορόιδα να αναγνωρίσουν τις επιτυχίες των τελευταίων ετών. Επιπλέον, δεν έχουν και πολλά περιθώρια να… κουνάνε το δάκτυλο για ζητήματα εκσυγχρονισμού της καθημερινότητας των πολιτών μέσω του ψηφιακού κράτους. Για να μην υπάρχει παρεξήγηση, τα προβλήματα είναι πολλά και απαιτούν διαρκείς και πολύπλοκες προσεγγίσεις για να αντιμετωπιστούν κατά το μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Θαύματα δεν γίνονται σήμερα και ουδείς πιστεύει ότι βρισκόμαστε σε… παράδεισο.
Ωστόσο, η εμμονή με τον ΟΠΕΚΕΠΕ (όλη η αντιπολίτευση πήγε στον… κουβά), με τα Τέμπη (το ξυλόλιο “έκαψε” τους εμπνευστές του) και τις υποκλοπές (καλύτερα να μην δοθούν απαντήσεις γιατί θα… πονέσουν πολλοί και… πολύ!) είναι ομολογία μη ύπαρξης αφηγήματος απ΄ όλους τους προαναφερόμενους. Κάποιοι έχουν “επενδύσει” στο ψέμα, στον λαϊκισμό και στον τυχοδιωκτισμό, ενώ λειτουργούν σε περιβάλλον πολιτικής “σαβούρας”!
Ειδικά ο Τσίπρας, σαν άλλος… Ζήκος στην ταινία ο “Μπακαλόγατος” έχει συμβιβαστεί με την ιδέα ότι θα είναι μόνιμος loser, όσο υπάρχει ο Μητσοτάκης, αλλά μοστράρει ως υποψήφιος πρωθυπουργός για την επόμενη μέρα. Ο “ΕΛΑΣίτης” Τσίπρας με βάση τα πεπραγμένα της θητείας δεν μπορεί καν να μπει στο ζύγι της σύγκρισης με τον Μητσοτάκη για τα επιτεύγματα των τελευταίων ετών στην οικονομία, την εξωτερική πολιτική, την άμυνα και την καθημερινότητα των πολιτών,
Έχει ρίξει το βάρος στη δικαιοσύνη, θυμίζοντας μας όμως τις “ένδοξες” εποχές της Novartis και των τηλεοπτικών αδειών επί Παπαγγελόπουλου και Παππά. Μιλάει για δικαιοσύνη αυτός που έχει καταδικασμένους υπουργούς της κυβέρνησης του! Μιλάει για δημοκρατία αυτός που θαυμάζει τις πρακτικές Πούτιν και Ερντογάν, προσβάλλοντας μια χώρα του δυτικού πολιτισμού, τους κανόνες και τις αξίες της.
Επί της ουσίας, όσοι παλεύουν για τη… δεύτερη θέση δεν έχουν απολύτως τίποτα να μας πουν, γιατί δεν διαθέτουν την επάρκεια, τα προσόντα και το προσωπικό για να διαχειριστούν τις τύχες της χώρας. Μακάρι να ήταν στη σφαίρα του σοβαρού και υπολογίσιμου για να τους βλέπουμε σοβαρά, αλλά, δυστυχώς, δεν έχουν δώσει τέτοια δείγματα γραφής…
Η… ώρα της αλήθειας και τα ερωτήματα
Με μερικά απλά ερωτήματα πιστεύουμε ότι δεν θα ήταν και τόσο… δύσκολο να αποδομηθούν πλήρως οι ψευδαισθήσεις της αντιπολίτευσης.
Τα ερωτήματα που ακολουθούν δεν πρόκειται ποτέ να απαντηθούν επί της ουσίας από τους Τσίπρα και Ανδρουλάκη. Ωστόσο, αποτελούν “όπλο” στα χέρια της κυβέρνησης για να τα χρησιμοποιούν τα στελέχη στα διάφορα τηλεοπτικά πάνελ ή ακόμη και για τους δημοσιογράφους, που είναι διατεθειμένοι να τους… στριμώξουν στα… σκοινιά! Γιατί αν απαντηθούν, απλά θα αποδείξουν την ανωτερότητα του Μητσοτάκη, οπότε, οι ίδιοι θα έχουν σκάψει τον -πολιτικό- λάκκο τους! Η ελληνική πολιτική σκηνή διανύει μια από τις πιο πυκνές και καθοριστικές περιόδους των τελευταίων ετών.
Τα ερωτήματα αυτά, βασισμένα στην αδυσώπητη πραγματικότητα των γεγονότων, αποδομούν πλήρως τη ρητορική των Τσίπρα και Ανδρουλάκη, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τη στρατηγική και ηγετική ανωτερότητα του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.
Ειδικότερα, τα ερωτήματα που καλείται να απαντήσει ο Τσίπρας είναι τα εξής:
1. Πώς σκοπεύετε να πείσετε τους διεθνείς επενδυτικούς οίκους για τη σοβαρότητα της πρόταση σας, όταν η προσωπική σας πολιτική κληρονομιά περιλαμβάνει το πείραμα του 2015, το οποίο κόστισε στην ελληνική οικονομία δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ και οδήγησε στο τρίτο μνημόνιο και στα capital controls;
2. Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας σας, η χώρα βρισκόταν σταθερά στην κατηγορία των “σκουπιδιών”. Με ποιο οικονομικό επιτελείο και ποια στρατηγική θα διατηρήσετε την επενδυτική βαθμίδα που ανακτήθηκε επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, η οποία αποτελεί το διαβατήριο για φθηνό δανεισμό της χώρας;
3. Η διακυβέρνηση σας χαρακτηρίστηκε από την εσκεμμένη και παραδεκτή υπερ-φορολόγηση της μεσαίας τάξης για τη δημιουργία τεχνητών πλεονασμάτων. Μπορείτε να δεσμευτείτε ότι στο νέο σας εγχείρημα δεν θα επαναφέρετε την ίδια εξοντωτική φορολογική πολιτική που διέλυσε την επιχειρηματικότητα;
4. Ασκείτε κριτική για τους πλειστηριασμούς, όμως επί των ημερών σας θεσμοθετήθηκαν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και το ιδιωτικό χρέος εκτοξεύθηκε. Γιατί το νέο σας αφήγημα να θεωρηθεί πιο αξιόπιστο από τις υποσχέσεις του παρελθόντος και τι μπορείτε να αλλάξετε, αφού έχετε υπογράψει δεσμεύοντας τις κυβερνήσεις της Ελληνικής Πολιτείας στο διηνεκές;
5. Το “μαξιλάρι” των 37 δισεκατομμυρίων που συχνά επικαλείστε ήταν το προϊόν μιας σκληρής μνημονιακής δέσμευσης και της αφαίμαξης των Ελλήνων φορολογουμένων. Γιατί θεωρείτε αναπτυξιακό επίτευγμα τον εγκλωβισμό χρημάτων που θα μπορούσαν να έχουν επιστραφεί στην αγορά, όπως πράττει η σημερινή κυβέρνηση;
6. Καταγγέλλετε την ακρίβεια, αλλά πώς εξηγείτε ότι επί των ημερών σας ο κατώτατος μισθός ήταν καθηλωμένος στα 586 ευρώ (και 511 για τους νέους), ενώ σήμερα έχει ξεπεράσει τα 910 ευρώ με στόχο τα 950 ευρώ το 2027; Αυτή η διαφορά δεν είναι σημαντική, ώστε να αντιμετωπιστεί σε κάποιον βαθμό η ακρίβεια;
7. Γιατί το κόμμα σας και εσείς προσωπικά καταψηφίσατε τις εθνικά κρίσιμες αμυντικές συμφωνίες με τη Γαλλία και τις ΗΠΑ, καθώς και τα κονδύλια για την αγορά των μαχητικών Rafale και των φρεγατών Belharra; Πιστεύετε ότι η άμυνα της χώρας εξασφαλίζεται με ευχολόγια;
8. Επιμένετε στην πολιτική που εφαρμόσατε το 2015-2019, όταν οι μεταναστευτικές ροές μετέτρεψαν τα νησιά μας σε απέραντους καταυλισμούς; Πώς απαντάτε στο γεγονός ότι η φύλαξη των συνόρων στον Έβρο το 2020 άλλαξε τη γεωπολιτική ισορροπία υπέρ της Ελλάδας;
9. Η ιστορία έχει καταγράψει ότι υπογράψατε τη Συμφωνία των Πρεσπών που αναγνώρισε “μακεδονική γλώσσα και εθνότητα”, η οποία σήμερα αμφισβητείται καθημερινά από την ίδια την ηγεσία της Βόρειας Μακεδονίας. Αισθάνεστε δικαιωμένος για αυτή την εθνική υποχώρηση;
10. Η εξωτερική σας πολιτική χαρακτηρίστηκε από φλερτ με δυνάμεις εκτός δυτικού πλαισίου (Βενεζουέλα, προπολεμική Ρωσία κλπ.). Στο νέο σας κόμμα, θα συνεχίσετε να τηρείτε μια στάση “επιτήδειου ουδέτερου” στις μεγάλες γεωπολιτικές κρίσεις καταγγέλλοντας τις ΗΠΑ, την Ευρώπη ή το Ισραήλ;
11. Γιατί κατά τη διάρκεια της τετραετίας σας δεν τολμήσατε να επεκτείνετε τα χωρικά ύδατα στο Ιόνιο στα 12 ναυτικά μίλια, μια κυρίαρχη πράξη που υλοποίησε αμέσως η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας;
12. Η αντιπολίτευση αντιδρά σε κάθε προσπάθεια επιβολής του νόμου, από την εκκένωση των παράνομων καταλήψεων μέχρι την ίδρυση της πανεπιστημιακής αστυνομίας. Προτιμάτε το καθεστώς ανομίας και το άσυλο των “μπαχαλάκηδων” που επικρατούσε στα πανεπιστήμια επί των ημερών σας;
13. Γιατί κουνάτε το δάκτυλο για το κράτος δικαίου, όταν επί των ημερών σας στήθηκε η σκευωρία της Novartis με στόχο τη φυλάκιση δέκα πολιτικών σας αντιπάλων και επιχειρήθηκε ο έλεγχος των τηλεοπτικών αδειών μέσω του “Ινστιτούτου της Φλωρεντίας” και των “βοσκοτόπων του Καλογρίτσα”;
Τα αντίστοιχα ερωτήματα στα οποία καλείται να απαντήσει ο κ. Ανδρουλάκης είναι τα ακόλουθα:
1. Η οικονομική πρόταση του ΠΑΣΟΚ περιλαμβάνει ανεξέλεγκτες παροχές που, σύμφωνα με την κοστολόγηση, θα οδηγούσαν τη χώρα άμεσα σε νέο δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Πώς απαντάτε στην κατηγορία ότι συμπεριφέρεστε σαν οπαδός του “λεφτά υπάρχουν”, αγνοώντας τους αυστηρούς κανόνες του νέου Συμφώνου Σταθερότητας;
2. Πώς θα καλύψετε τη “μαύρη τρύπα” άνω των 2 δισ. ευρώ που θα υπάρξει στον προϋπολογισμό, αν μειώσετε οριζόντια τον ΦΠΑ, όπως ισχυρίζεστε;
3. Γιατί το ΠΑΣΟΚ καταψήφισε ή κράτησε αποστάσεις από κρίσιμες μεταρρυθμίσεις που συνδέονται με τα ορόσημα του Ταμείου Ανάκαμψης, θέτοντας σε κίνδυνο την εισροή δισεκατομμυρίων ευρώ που κατευθύνονται στην ελληνική επιχειρηματικότητα και τις υποδομές, προκειμένου να είναι βιώσιμη η ανάπτυξη της χώρας στο διηνεκές;;
4. Η Ελλάδα σήμερα αναπτύσσεται με ρυθμούς πολλαπλάσιους του μέσου όρου της Ευρωζώνης. Ποιο είναι το συγκεκριμένο, εναλλακτικό αναπτυξιακό μοντέλο του ΠΑΣΟΚ που μπορεί να ξεπεράσει τις επιδόσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων;
5. Καταγγέλλετε τα κέρδη των συστημικών τραπεζών, αλλά ξεχνάτε ότι η εξυγίανση των ισολογισμών τους μέσω του προγράμματος “Ηρακλής” της Νέας Δημοκρατίας είναι αυτή που επέτρεψε ξανά τη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας. Ποια είναι η πρόταση σας; Πιθανόν, με μια νέα κρατικοποίηση που θα πλήρωνε πάλι ο Έλληνας φορολογούμενος, η οποία δεν θα γινόταν δεκτή από τους θεσμούς, ενώ οι αγορές θα έστελναν τα επιτόκια των κρατικών ομολόγων στα ύψη;
6. Στελέχη σας έχουν αφήσει επανειλημμένα ανοιχτό το ενδεχόμενο αύξησης των συντελεστών φορολόγησης στα μερίσματα και τις γονικές παροχές. Γιατί ένας επενδυτής ή ένας οικογενειάρχης να εμπιστευτεί το ΠΑΣΟΚ, όταν η φορολογική σας ατζέντα παραμένει ένας γρίφος που θυμίζει τις χειρότερες μέρες της μεταπολίτευσης και μπορεί να διώξει τους επενδυτές;
7. Το ΠΑΣΟΚ υπό την ηγεσία σας τηρεί μια μόνιμα αμφίσημη στάση στα εθνικά θέματα. Καταψηφίζετε ή υπερψηφίζετε τις αμυντικές δαπάνες ανάλογα με το εσωκομματικό κλίμα. Ποιο είναι το πραγματικό γεωστρατηγικό δόγμα του ΠΑΣΟΚ σήμερα;
8. Ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλά στο Κογκρέσο των ΗΠΑ και συνδιαμορφώνει τις αποφάσεις της ΕΕ, ποια είναι η δική σας παρέμβαση στα διεθνή κέντρα λήψης αποφάσεων, πέρα από τις τυπικές γραφειοκρατικές συναντήσεις στις Βρυξέλλες;
9. Κατηγορείτε την κυβέρνηση για τη Διακήρυξη των Αθηνών και την πολιτική του διαλόγου με την Τουρκία, την ίδια στιγμή που η χώρα έχει ισχυροποιήσει τη θέση της, αποδυναμώνοντας την Τουρκία. Προτείνετε τη διακοπή κάθε διαύλου και την επιστροφή στην ένταση;
10. Ποια είναι η θέση του ΠΑΣΟΚ για τον φράχτη στον Έβρο;
11. Αποφεύγετε να τοποθετηθείτε για την αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων και το σχέδιο “Ατζέντα 2030”. Θεωρείτε ότι η άμυνα της χώρας μπορεί να εκσυγχρονιστεί χωρίς τις βαθιές τομές που εισηγείται το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας;
12. Γιατί το ΠΑΣΟΚ καταψήφισε την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, εγκλωβισμένο σε ιδεοληψίες του προηγούμενου αιώνα, τη στιγμή που η πλειοψηφία των προοδευτικών πολιτών ζητά τον εκσυγχρονισμό της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης;
Ερωτήματα για… δύο!
Πηγαίνοντας ένα βήμα παρακάτω υπάρχουν και… κοινά ερωτήματα για τους δύο προαναφερόμενους πολιτικούς αντιπάλους, οι οποίοι ζητούν την ψήφο του ελληνικού λαού για να κυβερνήσουν.
Ειδικότερα, μερικά απλά ερωτήματα που θα έπρεπε να απαντήσουν ταυτόχρονα και οι δύο είναι τα εξής:
1. Τι διαφορετικό θα είχατε πράξει όταν τα τελευταία 6 χρόνια είχαμε το παγκόσμιο σοκ της πανδημίας, τις επιπτώσεις της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και τώρα τις αντίστοιχες από τον πόλεμο στον Κόλπο;
2. Πιστεύετε ότι η θετική εικόνα που έχει δημιουργήσει η Ελλάδα στο διεθνές περιβάλλον θα ήταν ακόμη πιο θετική αν κυβερνούσατε εσείς τη χώρα και τι διαφορετικό θα είχατε πράξει για να φτάσουμε σε καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με την κυβέρνηση Μητσοτάκη;
3. Ποια είναι η “μυστική συνταγή” για να αντιμετωπιστεί η δημογραφική κρίση και η πίεση στο ασφαλιστικό σύστημα, όταν αυτό απαιτεί διαρκείς προσαρμογές στα όρια ηλικίας και στο ύψος των συντάξεων;
4. Τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν υποχώρηση της ανεργίας στο 9,5%, ενώ όλοι οι κλάδοι της οικονομίας αναζητούν 200.000 εργατικά χέρια. Αν η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας είναι “αντικοινωνική”, πώς εξηγείτε τη δημιουργία εκατοντάδων χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας και πώς εσείς θα μηδενίζατε την ανεργία και θα εκτοξεύατε τους μισθούς;
5. Ποια είναι η δική σας απάντηση στη στεγαστική κρίση; Εσείς τι διαφορετικό σκέφτεστε να κάνετε, Θα επιβάλλετε στους ιδιοκτήτες πλαφόν στα ενοίκια, με κίνδυνο η στεγαστική κρίση να γίνει ακόμη σοβαρή, λόγω απροθυμίας ενοικίασης κατοικιών ή έχετε το “μαγικό κουμπί” για να εξαναγκάσετε τους ιδιοκτήτες;
6. Γιατί τα κόμματα σας έθεταν επί χρόνια εμπόδια στην καθολική άρση των περιορισμών για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού, μια αυτονόητη δημοκρατική κατάκτηση που τελικά υλοποίησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης;
7. Γιατί κατηγορείτε την κυβέρνηση για καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης, όταν καταψηφίζετε τον νέο Δικαστικό Χάρτη και τη δημιουργία της Δικαστικής Αστυνομίας, που θα επιταχύνουν τις διαδικασίες;
8. Πώς συμβιβάζεται η ρητορική σας περί “απομόνωσης της Ελλάδας” στο κράτος δικαίου, όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην επίσημη έκθεση της αναγνωρίζει τις σημαντικές προόδους της χώρας και τη συμμόρφωση της με τα ευρωπαϊκά πρότυπα;
9. Ασκείτε ισοπεδωτική κριτική στο ΕΣΥ. Γιατί όμως δεν αναφέρετε ότι μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης ανακαινίζονται 80 νοσοκομεία και 156 κέντρα υγείας σε όλη τη χώρα, οι οποίες θα αναβαθμίσουν τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τους πολίτες;
Τα παραπάνω ερωτήματα για τους δύο υποψηφίους… πρωθυπουργούς, είναι πάρα πολύ εύκολο να τους φέρουν σε δύσκολη θέση, αναδεικνύοντας την κυριαρχία Μητσοτάκη. Η “μάχη” θα δοθεί στα τηλεοπτικά πάνελ και θα είναι πάρα πολύ εύκολο για τα στελέχη της κυβέρνησης να “εκβιάσουν” απαντήσεις και να οδηγήσουν τους συνομιλητές τους σε… γκάφες! Εν τέλει, είναι πολύ εύκολο για τους δημοσιογράφους να τολμήσουν να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους για να γνωρίζει το εκλογικό σώμα με ποιους έχει να κάνει…
