Μητσοτάκης και Πιερρακάκης απέσπασαν τα συγχαρητήρια των διαχειριστών και στελεχών παγκόσμιων κολοσσών για το ελληνικό success story στο road show της Morgan Stanley στο Λονδίνο.
Το σχετικά μεγαλύτερο ποσοστό του εκλογικού σώματος φαίνεται να εκτιμά τις επιτυχίες της κυβέρνησης στην οικονομία και αυτό είναι λογικό.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Η ραγδαία μείωση του χρέους, η πρόωρη αποπληρωμή δανείων, το υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα, το φθηνότερο κόστος δανεισμού από υπερ-δυνάμεις όπως οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία και η Ιταλία, το υψηλό 15 ετών για το Χρηματιστήριο Αθηνών, το ιστορικό υψηλό των τιμών των ακινήτων και η εντυπωσιακή έλλειψη 200.000 εργατικών χεριών, συνθέτουν τη μεγάλη εικόνα της ελληνικής οικονομίας. Είναι μια εικόνα, η οποία δεν μπορεί να αφήσει… αδιάφορους ούτε αυτούς που μας… βλέπουν από το εξωτερικό, αλλά ούτε και όσους παρακολουθούν πιο στενά τις εξελίξεις στο εσωτερικό.
Όλα τα παραπάνω επιτεύχθηκαν σε συνθήκες πολιτικής σταθερότητας, μέσα από τις οποίες αναδεικνύεται η κυριαρχία της κυβέρνησης Μητσοτάκη και η ανυπαρξία δεύτερου πόλου ή η αδυναμία των κομμάτων της αντιπολίτευσης να διατυπώσουν πειστικό αφήγημα. Τα χαρακτηριστικά της συγκυρίας είναι δεδομένα και συγκεκριμένα. Η Νέα Δημοκρατία και ο Μητσοτάκης κυριαρχούν, η φθορά τους είναι αδιαμφισβήτητη, τα κόμματα της αντιπολίτευσης παραπέμπουν σε… παιδική χαρά και οι κατά φαντασίαν “πρωθυπουργίσιμοι” κινούνται σε ένα παράλληλο σύμπαν!
“Επικίνδυνη” κυριαρχία
Σε δημοσκοπικό επίπεδο, η Νέα Δημοκρατία κυριαρχεί στην πρόθεση ψήφου με μεγάλη διαφορά από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ, το οποίο μπορεί να βρεθεί σύντομα στην τρίτη θέση, αν αποφασίσει ο Τσίπρας να ιδρύσει κόμμα και να διεκδικήσει την ψήφο του ελληνικού λαού στις προσεχείς εκλογές.
Πέραν του ΠΑΣΟΚ έχουμε τα κόμματα της γραφικότητας και του λαϊκισμού, δηλαδή Ελληνική Λύση, Πλεύση Ελευθερίας, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, Νίκη και το… κακό συναπάντημα! Οι αναλυτές των τάσεων της κοινής γνώμης, βλέπουν ότι το σημερινό… ακίνητο σκηνικό, μπορεί να αποκτήσει… ζωντάνια και δυναμική, εφόσον ξαναμπεί στο παιχνίδι ο “άχαστος” Τσίπρας. Σε αυτήν την περίπτωση, το πρόβλημα θα το έχει ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, ενώ ακόμη και αν αθροιστούν στο “κόμμα Τσίπρα”, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά, δεν είναι σίγουρο ότι θα υπάρξει υπέρβαση του ποσοστού 18% που είχε πετύχει ο ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα στις εθνικές εκλογές του 2023.
Μια πιθανή ανακατωσούρα στην Κεντροαριστερά θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέο κύκλο εσωστρέφειας, ενισχύοντας τη θέση της ΝΔ και του Μητσοτάκη. Εκεί μπορεί να δημιουργηθεί πρόβλημα, από τη στιγμή που το κυβερνών κόμμα και ο πρωθυπουργός, θα νιώθουν ότι είναι… άτρωτοι και συνεπώς δεν μπορεί να απειληθεί η πρωτοκαθεδρία τους. Η υπερβολική σιγουριά και ο εφησυχασμός αποτελούν τη μεγάλη παγίδα τους, η οποία μπορεί να εξελιχθεί σε… ασύμμετρη απειλή για την πολιτική σταθερότητα και κατ΄ επέκταση για την οικονομική σταθερότητα στον τόπο, μετά τις εθνικές εκλογές της άνοιξης του 2027.
Μια πιθανή υποτίμηση των αντιπάλων από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, μπορεί να μην του στοιχίσει την πρώτη θέση, μπορεί όμως, να οδηγήσει σε έναν καταστροφικό κατακερματισμό του πολιτικού σκηνικού, δυνάμενο να απειλήσει την πολιτική σταθερότητα και κατ΄ επέκταση τη βιωσιμότητα του ελληνικού success story. Ελπίζουμε ότι το 2026 θα είναι το έτος όπου η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός θα αντιληφθούν πως δεν… συγχωρούνται τα λάθη.
Οι κινήσεις σε όλα τα επίπεδα πρέπει να είναι “χειρουργικές”! Ιδίως ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η επόμενη χρονιά θα είναι σαν μπαίνει σε ένα γήπεδο για να παίξει το… δεύτερο ημίχρονο, με το σκορ να είναι εις βάρος του από το πρώτο! Δηλαδή, πρέπει να θεωρεί ότι ηττάται, οπότε δεν του μένει τίποτα άλλο, από το να μπει δυνατά στο… τερέν για να κερδίσει το… ματς! Γιατί αν κερδίσει το ματς, τότε θα έχει διασφαλίσει τη συνέχεια του ελληνικού success story, μέσα από την πολιτική σταθερότητα, η οποία μπορεί να επιτευχθεί ακόμη και αν η Νέα Δημοκρατία δεν έχει κερδίσει την αυτοδυναμία στην κάλπη το 2027…
