Η στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη να επενδύσει στον Κάθετο Διάδρομο αποτελεί το πιο τρανταχτό παράδειγμα της πολιτικής που μετατρέπει τη γεωγραφία σε γεωπολιτική ισχύ
Αυτό το μεγαλόπνοο έργο δεν είναι απλώς ένας αγωγός, αλλά η “ραχοκοκαλιά” της ενεργειακής ασφάλειας της Ευρώπης, τοποθετώντας την Ελλάδα στο επίκεντρο του νέου ενεργειακού χάρτη. Ο Κάθετος Διάδρομος επιτρέπει τη ροή φυσικού αερίου και αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από την Ελλάδα προς τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Για την πατρίδα μας, τα οφέλη από τον Κάθετο Διάδρομο είναι πολυεπίπεδα και σε κάθε περίπτωση κολοσσιαία! Η Ελλάδα παύει να είναι ένας απλός καταναλωτής και μετατρέπεται σε κρίσιμο πάροχο για ολόκληρη τη Νοτιοανατολική και Κεντρική Ευρώπη. Το έργο αποτελεί το “κλειδί” για τη θωράκιση της Ευρώπης απέναντι στον ενεργειακό εκβιασμό, προσφέροντας εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού. Από οικονομικής πλευράς, οι επενδύσεις σε υποδομές όπως το FSRU της Αλεξανδρούπολης δημιουργούν θέσεις εργασίας και φέρνουν ζεστό χρήμα στην ελληνική οικονομία.
Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική χαρακτηρίζεται από στρατηγική συνέπεια και ανάπτυξη δικτύων, που αυξάνουν την ενεργειακή και διαμετακομιστική αξία της χώρας. Παράλληλα, οι στρατηγικές σχέσεις με τις ΗΠΑ παραμένουν στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων δεκαετιών, προσδίδοντας στην Αθήνα ρόλο προνομιακού συνομιλητή στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.
Η γεωπολιτική καθορίζει σε σημαντικό βαθμό τη συμπεριφορά στην κάλπη
Σε μια περίοδο παγκόσμιων γεωπολιτικών κλυδωνισμών, η Ελλάδα φαίνεται να διανύει μια τροχιά στρατηγικής ισχυροποίησης, μετατρεπόμενη από παρία της περασμένης δεκαετίας σε βασικό πυλώνα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια.
Το success story της κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν περιορίζεται πλέον σε οικονομικούς δείκτες, αλλά επεκτείνεται σε μια συνολική γεωπολιτική αναβάθμιση που επανατοποθετεί τη χώρα στον διεθνή χάρτη. Ο μέσος ψηφοφόρος βλέπει την Ελλάδα να συνομιλεί ισότιμα με τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αναλαμβάνοντας ηγετικό ρόλο στα Βαλκάνια. Αυτή η εικόνας μιας ισχυρής Ελλάδας συσπειρώνει τη συντηρητική και μετριοπαθή βάση, τονώνοντας την εθνική υπερηφάνεια. Από την άλλη πλευρά, η γεωπολιτική αναβάθμιση μεταφράζεται σε σταθερότητα στις τιμές ενέργειας μακροπρόθεσμα. Η κυβέρνηση συνδέει επιτυχώς τη γεωπολιτική ισχύ με τη στήριξη του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η ανάπτυξη ενεργειακών αξόνων λειτουργεί ως αποτρεπτικός παράγοντας απέναντι σε όσους αμφισβητούν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, καθώς η Ελλάδα καθίσταται απαραίτητη για τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων. Η επιτυχία του Κάθετου Άξονα είναι η απτή απόδειξη ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν διαχειρίζεται απλώς την καθημερινότητα, αλλά χτίζει την Ελλάδα των επόμενων δεκαετιών. Για ένα μέσο λογικό ψηφοφόρο και κυρίως για έναν αναποφάσιστο, η επιλογή που καλείται να κάνει είναι ξεκάθαρη. Δεν θα πάρει το ρίσκο να πει όχι στη συνέχιση μιας πορείας που φέρνει ασφάλεια και διεθνή καταξίωση, απέναντι στο ρίσκο της επιστροφής στην εσωστρέφεια και στην αυτο-καταστροφική τάση που έχουμε ως λαός…
Οι αναπόφευκτες συγκρίσεις με τους συστηματικούς εσωτερικούς εχθρούς
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και προσωπικά ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κινούνται μακράν των υπολοίπων κομμάτων και πολιτικών αρχηγών αντίστοιχα, με βάση τις εξελίξεις σε όλα τα πεδία.
Οι συγκρίσεις δεν αντέχουν σε κριτική και βλέποντας τα πρόσωπα που βρίσκονται στην αντιπολίτευση ή αυτά που πιστεύουν ότι θα τους στείλει ο κόσμος στη Βουλή στις προσεχείς εκλογές, σε πιάνει στην κυριολεξία η απελπισία! Η πορεία προς την αναβάθμιση προσκρούει συχνά σε μια εσωτερική αντιπολίτευση, που αποτελεί την “αντιπολίτευση της μιζέριας”.
Οι επικρίσεις των κομμάτων για την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, όπως συμβαίνει με τη διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, καθώς και η αμφισβήτηση του ελληνικού success story, μοιάζουν ως προσπάθεια αποδόμησης των εθνικών επιτυχιών για μικροκομματικά οφέλη. Η σύγκρουση είναι σαφής: από τη μία πλευρά υπάρχει μια Ελλάδα που επιδιώκει να μεγαλώσει και να ισχυροποιηθεί μέσω διεθνών συμμαχιών, και από την άλλη, ένας εσωτερικός λόγος που εστιάζει στις παθογένειες, συχνά αγνοώντας το ευρύτερο γεωπολιτικό κέρδος.
Το στοίχημα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι να αποδείξει ότι το success story έχει άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινότητα του πολίτη, θωρακίζοντας ταυτόχρονα τη χώρα απέναντι σε όσους επενδύουν στην καταστροφολογία. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης και οι πολιτικοί αρχηγοί τους μοιάζουν με… νάνους μπροστά στα επιτεύγματα των τελευταίων ετών. Όλοι οι πολιτικοί αντίπαλοι του Μητσοτάκη μαζί δεν είναι ούτε μία… τρίχα από τα… φρύδια του! Δεν μπορούν να υπάρξουν συγκρίσεις και πραγματικά σε πιάνει… απελπισία, όταν σκέφτεσαι τι μπορεί να πάει καλύτερα με αυτούς.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι η ψήφος των πολιτών. Όσα “χτίστηκαν” με τόσο κόπο και όσες επιτυχίες έχουμε καταγράψει έως σήμερα, δεν ήρθαν τυχαία. Προς αυτήν την κατεύθυνση εργάστηκαν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ωστόσο, είναι πάρα πολύ εύκολο, να γίνει το λάθος και η χώρα να πέσει στα χέρια γραφικών τύπων που θα μας οδηγήσουν σε πισωγύρισμα. Είναι κρίμα να γυρίσει η Ελλάδα στην εποχή της μιζέριας, ενώ οι προοπτικές για ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες είναι άκρως θετικές. Όταν έρθει η ώρα της κάλπης, καλό είναι να σκεφτούμε τι έχει γίνει μέχρι σήμερα και πόσο ψηλά μπορούμε να φτάσουμε στο μέλλον. Αν δεν καταλαβαίνουμε τι πρέπει να πράξουμε, τότε είμαστε άξιοι της τύχης μας…
