Η… βελόνα για τις εκλογές αρχίζει και… γυρνάει σιγά σιγά και τα κόμματα προσπαθούν να διαμορφώσουν την καλύτερη αφετηρία για να μπουν δυναμικά στην αντιπαράθεση, η οποία μόλις… ξεκίνησε!
Η κυβέρνηση “φορτσάρει” και θα ανεβάσει ταχύτητες για να ικανοποιήσει όσο γίνεται περισσότερους πολίτες, χωρίς να θέσει σε δοκιμασία τη δημοσιονομική ισορροπία. Από την άλλη πλευρά, τα κόμματα της αντιπολίτευσης στο μόνο που μπορούν να “φορτσάρουν” είναι στην τοξικότητα, τα fake news και τον λαϊκισμό!
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Τα κόμματα του αντι-Μητσοτακικού μπλοκ θα τα δώσουν όλα για να μας πείσουν ότι απλά ξέρουν να… κραυγάζουν, κάνοντας θόρυβο σαν τους άδειους.. τενεκέδες! Από την άλλη πλευρά, ο Μητσοτάκης καλείται να “λύσει” μια αρκετά δύσκολη άσκηση, η οποία έχει να κάνει με την ενίσχυση του προφίλ του, ισορροπώντας μεταξύ Δεξιάς και Κέντρου.
Πολλοί αναρωτιούνται εάν ο πρωθυπουργός θα ακολουθήσει μια πιο επιθετική τακτική που θα κοιτάζει προς τα… δεξιά και άλλοι, αν θα γίνει ακόμη περισσότερο ρεαλιστής “αλληθωρίζοντας” μεταξύ Κέντρου και Κεντροαριστεράς. Η απάντηση με βάση τις μέχρι σήμερα τοποθετήσεις του, είναι ότι δεν χρειάζεται να κάνει ούτε το ένα, ούτε το άλλο! Ο πρωθυπουργός βρίσκεται αντιμέτωπος με μια μεγάλη στρατηγική πρόκληση, καθώς η Νέα Δημοκρατία έχει αυξήσει τις δυνάμεις της με βάση τις δημοσκοπήσεις στο 30%, αλλά από την άλλη πλευρά, έχει να αντιμετωπίσει το αντι-Μητσοτακικό μπλοκ με αθροιστικό ποσοστό 60%. Βέβαια, το “ζουμί” στην όλη ιστορία είναι το 10% που αυτή τη στιγμή δεν τοποθετείται ούτε στο ένα, ούτε στο άλλο μπλοκ. Είναι οι ψηφοφόροι της τελευταίας στιγμής, οι οποίοι θα κρίνουν με βάση το… βλέποντας και κάνοντας.
Το μεγάλο στοίχημα για τον Μητσοτάκη είναι πώς θα φέρει πίσω όσο γίνεται περισσότερους από αυτούς που είχαν ψηφίσει τη ΝΔ το 2023, αλλά στην… πορεία έφυγαν δυσαρεστημένοι. Η “απάντηση” του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν είναι η μετατόπιση προς τον δεξιό λαϊκισμό, αλλά ένας θεσμικός και ρεαλιστικός πατριωτισμός, ο οποίος θα βασίζεται στα μετρήσιμα μεγέθη της οικονομίας και το ελληνικό success story.
Σε κάθε περίπτωση, για την κυβέρνηση η ασφάλεια και η φύλαξη των συνόρων δεν έχουν δεξιό ή αρνητικό πρόσημο, ενώ η κυβέρνηση παίρνει πόντους με βάση το νέο γεωπολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται στη γειτονιά μας. Οι υπογραφές για τις έρευνες υδρογονανθράκων με τους Αμερικανούς αποτελούν πολύτιμη “προίκα” για το κυβερνών κόμμα, καθώς δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ικανοποιούν το δεξιό αίσθημα ασφάλειας, ενώ για τον κεντρώο ψηφοφόρο μεταφράζεται σε σταθερότητα.
Βαλβίδα αποσυμπίεσης τα δεξιά στελέχη
Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατηγορείται από δεξιούς ότι έχει μετατρέψει τη Νέα Δημοκρατία σε ΠΑΣΟΚ, αλλά από την άλλη πλευρά, δεν γίνεται να μη λάβουμε υπόψιν ότι το ΠΑΣΟΚ και η Αριστερά τη θεωρούν… ακροδεξιό κόμμα!
Η επιλογή προσώπων με “γαλάζιο” DNA σε καίριες θέσεις λειτουργεί ως βαλβίδα αποσυμπίεσης για τη βάση του κόμματος που νιώθει παραμελημένη από την κεντρώα στροφή των προηγούμενων ετών, ενώ την ίδια στιγμή, ο Πρωθυπουργός γνωρίζει ότι η αυτοδυναμία περνά μέσα από την κατάρρευση των εναλλακτικών πόλων. Οι μέχρι στιγμής δημοσκοπήσεις του Φεβρουαρίου δείχνουν ότι από τη θέση 2 έως 5 μπορεί να γίνει… πόλεμος, λαμβάνοντας υπόψιν και τις δυνάμεις των “κομμάτων” Καρυστιανού και Τσίπρα. Κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ποσοστά και θέση κατάταξης, ενώ κανείς δεν γνωρίζει πότε και πόσο θα… ξεφουσκώσουν η Καρυστιανού και ο Τσίπρας.
Το πλέον σίγουρο είναι ότι αν το ΠΑΣΟΚ είναι δεύτερο κόμμα, τότε το ποσοστό του δεν θα υπερβεί το 15%. Είναι δε πιθανό να “φαγωθούν” για τη δεύτερη θέση το ΠΑΣΟΚ, η Καρυστιανού, ο Τσίπρας και η Κωνσταντοπούλου. Ο πολιτικός μύλος μπορεί να μην οδηγήσει σε κατάκτηση της αυτοδυναμίας από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά μπορεί να προκαλέσει σοβαρά ρήγματα στα κόμματα του αντι-Μητσοτακικού μπλοκ. Έτσι, σε μια ενδεχόμενη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση, ο κόσμος μπορεί να σκεφτεί πιο… λογικά και να πει όχι στην πολιτική αστάθεια, δίνοντας ψήφο εμπιστοσύνης στη Νέα Δημοκρατία.
Οι κινήσεις στη σκακιέρα
Ο Μητσοτάκης για να κρατήσει τους κεντρώους θα επενδύσει ξεκάθαρα στο κράτος που λειτουργεί και βελτιώνεται συνεχώς.
Η ψηφιοποίηση και οι αλλαγές στη Δικαιοσύνη είναι τα εργαλεία με τα οποία απευθύνεται στους μετριοπαθείς αστούς. Όσο για την οικονομία, εκεί η ακρίβεια παραμένει το υπ΄ αριθμό ένα πρόβλημα που η κυβέρνηση επιχειρεί να πείσει ότι η δική της διαχείριση είναι η μόνη εγγύηση για τη δημοσιονομική σταθερότητα, αποφεύγοντας τις παροχές που θα τρόμαζαν τις αγορές και τους κεντρώους ψηφοφόρους. Σε κάθε περίπτωση, η δημοσιονομική εικόνα της χώρας επιτρέπει στην κυβέρνηση να κάνει τους σχεδιασμούς της, ώστε να ανακοινώσει “επιθετικά” μέτρα στήριξης επαγγελματικών και κοινωνικών ομάδων που η ψήφος τους έχει καθοριστική σημασία.
Η ανάλυση των τελευταίων δημοσκοπήσεων υποδεικνύει ότι ο Πρωθυπουργός ποντάρει στη σύγκριση. Όσο η Κεντροαριστερά παραμένει σε κατάσταση αναζήτησης ηγεσίας και ταυτότητας, ο Μητσοτάκης προβάλλει ως ο μόνος καταλληλότερος για τη διακυβέρνηση της χώρας. Ο σχεδιασμός του Μαξίμου δεν προβλέπει στροφή αλλά περαιτέρω διεύρυνση προς τις δύο πλευρές του πολιτικού σκηνικού.
Ο στόχος του Μητσοτάκη είναι ένας πατριωτισμός νέου τύπου, που θα έχει στο επίκεντρο την ισχυρή οικονομικά Ελλάδα, η οποία έχει ρόλο στις γεωπολιτικές και ενεργειακές εξελίξεις, θωρακίζοντας ταυτόχρονα την εθνική άμυνα και ασφάλεια της. Εν ολίγοις μιλάμε για την Ελλάδα του εκσυγχρονισμού με δεξιό πρόσημο στα εθνικά θέματα. Αν η ΝΔ καταφέρει να κρατήσει το 30% στην παρούσα φάση, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα μπορέσει να προσθέσει ακόμη κάμποσες μονάδες, λόγω του οικονομικού success story, όταν έρθει η ώρα της κάλπης. Αν μάλιστα η κυβέρνηση καταφέρει να τιθασεύσει την ακρίβεια, τότε η διαφορά από τον δεύτερο μπορεί να φτάσει σε επίπεδα που μπορεί να είναι και κοντά στην αυτοδυναμία. Αλλά αυτά θα τα δούμε στην κάλπη όταν έρθει η ώρα…
