Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Παρ’ όλη την ζοφερή κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με την επιβολή του νέου ακόμα πιο καταστροφικού μνημονίου, θα πρέπει να δούμε κάποιες αλήθειες που σκόπιμα μας αναγκάζουν να τις αγνοούμε. Μια από αυτές είναι το νέο Αμερικανικό Δόγμα και ο συσχετισμός του με την γεωπολιτική διάσταση της ευρύτερης περιοχής στην οποία βρίσκεται η χώρα μας.
Τα πρώτα συμπεράσματα από την διατύπωση του νέου Αμερικανικού Δόγματος ασφαλείας του 2015 που συντάχτηκε από το αμερικανικό πεντάγωνο και το οποίο σηματοδοτεί τις παγκόσμιες εξελίξεις στο εγγύς μέλλον είναι εκ πρώτης όψεως πολύ εντυπωσιακά.
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «America Not Safe Unless It Conquers The World», δηλαδή, «η Αμερική δεν είναι ασφαλής εκτός αν νικήσει (υποτάξει) όλο τον κόσμο». Σύμφωνα με την διατύπωση αυτή η μεγαλύτερη σήμερα απειλή για τις ΗΠΑ είναι τα κράτη αυτά που δεν υποτάσσονται στην αμερικανική εξουσία και δεν υπακούουν στις αμερικανικές προδιαγραφές λειτουργίας τους προκαλώντας απειλή για την ίδια την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών.
Τα κράτη αυτά, «revisionist states», σύμφωνα με το αμερικανό Πεντάγωνο είναι Ρωσία, Κίνα, Βόρειος Κορέα και Ιράν, (παρά την πρόσφατη συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν οι στρατηγικές και γεωπολιτικές αντιπαλότητες είναι τεράστιες όπως διατείνεται το αμερικανικό Πεντάγωνο). Το πιο όμως επικίνδυνο είναι η Ρωσία ενώ για την Κίνα υπάρχει μια ελπίδα από τους ιθύνοντες του Πενταγώνου ότι παρά τις διενέξεις που έχουν δημιουργηθεί τελευταία στον Ειρηνικό Ωκεάνιο θα υπάρξει δυνατότητα προσέγγισης. Όσον αφορά το Ιράν, το καλύτερο σενάριο για το αμερικανικό Πεντάγωνο είναι να ακολουθήσει μεσοπρόθεσμα την τύχη των Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Συρία.
Η υποκρισία του νέου αυτού δόγματος είναι ότι ενώ τονίζει την μεγάλη σημασία που αποδίδουν οι ΗΠΑ στη ανεξαρτησία των άλλων κρατών και στην μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλουν οι Ηνωμένες Πολιτείες για την προώθηση της ειρήνης της φιλίας μεταξύ των χωρών και την προάσπιση των ανθρωπινών δικαιωμάτων στον κόσμο, από την άλλη επιχειρείται οργανωμένη αποσταθεροποίηση με σκοπό την ανατροπή νομίμων καθεστώτων όπως αυτό τον καιρό γίνεται στην Αρμενία, Κιργιζιστάν, Εκουαδόρ, Βενεζουέλα, Βολιβία, Βραζιλία και Αργεντινή.
Πέραν όμως όλων τούτων εκείνο που προέχει για τους ιθύνοντες του Πενταγώνου είναι η Ρωσία η χώρα που περισσότερο από όλες τις άλλες έχει αμφισβητήσει την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ. Η Ρωσία σήμερα για την Αμερική θυμίζει ότι ήταν η Καρθαγένη για την ρωμαϊκή αυτοκρατορία όπως χαρακτηριστικά φαίνεται από τους λόγους του Ρωμαίου Cato, που κάθε φορά τελείωνε τον λόγο του με την φράση, «Carthage must destroyed», δηλαδή, «η Καρθαγένη πρέπει να καταστραφεί», δηλαδή, «η Ρωσία πρέπει να καταστραφεί».
Σίγουρα προκαλεί δέος η με αυτόν τον τρόπο νομιμοποίηση του πολέμου για την…ασφάλεια των ΗΠΑ, δηλαδή για την παγκόσμια κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών και την επιβολή των δικών της αρχών διακυβέρνησης και πολιτιστικής ανάπτυξης.
Εδώ θα σταθούμε στην ελληνική περίπτωση. Η χώρα μας φαντάζει σαν ένας κόμβος υλοποίησης των αμερικανικών σχεδίων στην ευρύτερη περιοχή και έτσι εξηγείται κατά κάποιο τρόπο και η προσπάθεια καθυπόταξης κάθε δυνατότητας άσκησης ανεξάρτητης πολιτικής σύμφωνα με τα εθνικά μας συμφέροντα που θα μπορούσαν να αντιταχτούν στην αμερικανική πολιτική. Η ανατροπή της κατάστασης υποδούλωσης της χώρας στην ευρωπαϊκή μνημονιακή σκλαβιά, σίγουρα εξαρτάται σημαντικά και από τις γεωπολιτικές ισορροπίες που εξελίσσονται σε ένα ιδιαιτέρα ρευστό πεδίο, το οποίο όμως η ελληνική πλευρά μπορεί να εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο τρόπο ακριβώς για να ανατρέψει αυτή την ζοφερή κατάσταση. Μόνο έτσι το μειονέκτημα μετατρέπεται σε τεράστιο πλεονέκτημα.
Το πρόβλημα όπως πάντα είναι ποιος θα μπορέσει να προχωρήσει σε μια πολιτική με βάση την γεωπολιτική αξία της χώρας και το μεγάλο της ενεργειακό πλούτο. Ποιος επιτέλους θα μπορέσει να αξιοποιήσει αυτή την τεράστια γεωπολιτική αξία και να πάψει να κυβερνά την χώρα ωσάν μια κλασική ψωροκώσταινα.
Σίγουρα δεν συμβιβάζεται το γεγονός ότι όταν έχεις ένα πανάκριβο οικόπεδο ζητιανεύεις για να επιβιώσεις μέσα στην φυλακή και αλήθεια, τι έγινε εκείνη η περίφημη υπόθεση της ΑΟΖ ;;!
