Έπεσαν οι μάσκες της υπευθυνότητας από το νέο αρχηγό του ΚΙΝΑΛ, με την απόρριψη κάθε συζήτησης για κυβέρνηση συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, εφόσον δεν προκύψει αυτοδύναμη Κυβέρνηση στις εθνικές εκλογές.
Σε μία χρονική περίοδο που η χώρα χρειάζεται σταθερότητα και στιβαρή ηγεσία, ο Νίκος Ανδρουλάκης εκτίθεται στα μάτια της κοινής γνώμης, ναρκοθετώντας την όποια προοπτική για μια συμμαχική Κυβέρνηση με στυλοβάτες τις δύο παρατάξεις, που την περίοδο 2012-2015 κλήθηκαν να βγάλουν μαζί τα κάστανα από τη φωτιά και κράτησαν τη χώρα όρθια.
Είναι σαφές πλέον πως η Χαριλάου Τρικούπη κινείται σε άλλο μήκος κύματος και βλέπει τις πολιτικές εξελίξεις μέσα από το μεγεθυντικό φακό της σοσιαλδημοκρατίας, διστάζοντας να τολμήσει ιστορικές υπερβάσεις που σε συγκεκριμένες περιπτώσεις καθίστανται αναγκαίες για την υπεράσπιση του δημόσιου συμφέροντος.
Στην ρεαλιστική και γενναία κίνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος διέγνωσε έγκαιρα τις αρρυθμίες που μπορούν να προκύψουν το βράδυ των εκλογών, ο κ. Ανδρουλάκης επέδειξε αυτοσυντήρηση και περιχαράκωση, εστιάζοντας πλέον απόλυτα στο ζωτικό χώρο της Κεντροαριστεράς και στο σκληρό ανταγωνισμό με τον ΣΥΡΙΖΑ με βασικό στόχο τον επαναπατρισμό των πασοκογενών ψηφοφόρων.
Η στάση όμως αυτή ενδέχεται να του στοιχίσει στη δεξαμενή των σκεπτόμενων νοικοκυραίων και των εκσυγχρονιστών που θέλουν το κίνημα στη “γραμμή” της σοβαρότητας και ανοιχτό σε συνεργασίες με πολιτικές δυνάμεις που αντιστέκονται στο λαϊκισμό και τον καιροσκοπισμό.
Με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον αναμένονται και οι επόμενες μετρήσεις που θα καταγράψουν τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης την επόμενη μέρα και θα αποτυπώσουν αν το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ μπει τελικά σε τροχιά εκτόξευσης ή αν θα ξεφουσκώσουν οι φιλοδοξίες του νέου αρχηγού και της ηγετικής του ομάδας. Η επιλογή τους εξάλλου αποτελεί δίκοπο μαχαίρι και η ταύτιση με λογικές του παρελθόντος ενδέχεται να στοιχίσει την ώρα της κάλπης
