Αγαθοπούλου: Να αποδεχτεί στην πράξη το τρίπτυχο «ορατότητα, μέτρηση, εξάλειψη μέσω πολιτικών της έμφυλης βίας, για να μην ξαναφωνάξουμε ως απούσα καμιά γυναίκα», καλεί ο ΣΥΡΙΖΑ την κυβέρνηση με αφορμή τη σημερινή Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών.
«Την καλούμε να αναλάβει άμεσα δράση, ως ελάχιστο φόρο τιμής στις γυναίκες που δολοφονήθηκαν από το χέρι των οικείων τους, γιατί ήταν γυναίκες. Έμπρακτα», τονίζει σε δήλωσή της η αναπληρώτρια τομεάρχης Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αρμόδια για θέματα Ισότητας, Ειρήνη Αγαθοπούλου. Αναφέρει ότι «η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, το φεμινιστικό κίνημα, σκεπτόμενοι/ες πολίτες είναι ένα βήμα μπροστά από την παρούσα κυβέρνηση», την οποία επικρίνει ότι «και στον πρόσφατα ψηφισθέντα νόμο για τους Ποινικούς Κώδικες φάνηκε άτολμη κι αρνήθηκε να εντάξει τον όρο γυναικοκτονία στο δικαιϊκό μας σύστημα, παρά το γεγονός ότι πληθώρα φορέων, εκπροσώπων και λειτουργών της Δικαιοσύνης τάχθηκαν υπέρ και παρά το γεγονός ότι τα περιστατικά έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας έχουν εκτοξευθεί». Σημειώνει ότι η αξιωματική αντιπολίτευση θεωρεί τη νομική αναγνώριση του όρου δίκαιο αίτημα και συμπορεύεται με τις φεμινιστικές οργανώσεις, την κοινωνία των πολιτών και με όλους και όλες που το υπερασπίζονται.
Η κ. Αγαθοπούλου αναφέρει ότι το σύνθημα: «Γυναικοκτονία: Ονόμασέ την, μέτρησέ την, τελείωσέ την», του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων (EIGE) για την φετινή 25η Νοέμβρη, «αναδεικνύει τρεις βασικές παραμέτρους-προϋποθέσεις για την εξάλειψη της έμφυλης βίας και της ακραίας έκφρασής της, τις γυναικοκτονίες: Ορατότητα όλων των μορφών της έμφυλης βίας και ιδιαίτερα των γυναικοκτονιών, μέτρησή τους και σύστημα ταξινόμησης και αντίστοιχες οριζόντιες πολιτικές ώστε να εκλείψει». Επισημαίνει ότι στην Ελλάδα ήδη 13 γυναίκες έχουν χάσει την ζωή τους «από χέρι συντρόφου, νυν και πρώην, από χέρι συζύγου» και ότι στην Ευρώπη, σύμφωνα με τα στοιχεία του EIGE, 444 γυναίκες σε 10 κράτη μέλη της ΕΕ σκοτώθηκαν από τους συντρόφους τους το 2020. Προσθέτει ότι «η πανδημία ανέδειξε την ένταση, την έκταση και το μέγεθος της έμφυλης βίας, ως ζώσας καθημερινότητας των γυναικών» και πως, ωστόσο, λειτούργησε «και ως θρυαλλίδα, ως το φυτίλι που πυροδότησε ένα ντόμινο καταιγιστικών καταγγελιών, από πλευράς γυναικών και θηλυκοτήτων και επιτάχυνε τον βαθμό αφύπνισης της ελληνικής κοινωνίας που φαίνεται να ξυπνάει από ένα λήθαργο αιώνων, από μια σιωπή που έρχεται από τα βάθη της ιστορίας».
