Βαριά τραυματισμένος, στο πεδίο των εσωκομματικών ισορροπιών, εξέρχεται από τη συζήτηση στη Βουλή, για την παραπομπή Παπαγγελόπουλου και συνεργατών στο Ειδικό Δικαστήριο για την υπόθεση του παραδικαστικού κυκλώματος, ο ΣΥΡΙΖΑ.
Του Χρήστου Υφαντή
Η τραγική, έως κωμωδίας, εμφάνιση του αρχηγού του, του Αλέξη Τσίπρα, είναι η κορυφή του παγόβουνου. Έχει πάψει πλέον να προκαλεί απορίες ή έκπληξη στα μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας και στους παλαιούς του κόμματος και δύσκολα αντιμετωπίζεται ως κάτι συγκυριακό ή εποχικό.
Οι προβληματικές, τουλάχιστον, δημόσιες εμφανίσεις του Τσίπρα αποτελούν, πια, μόνιμο καθεστώς στον ΣΥΡΙΖΑ, έχουν εγγενή χαρακτηριστικά, αναφέρονται στις βασικότατες ελλείψεις που ο ίδιος καταγράφει ως προσωπικότητα και προκύπτουν από την βαθύτατη άγνοια του σε θέματα στρατηγικής και τακτικής.
Από την εποχή που η περίοδος των παχιών αγελάδων του 2012 – 2015 παρήλθε και ο ΣΥΡΙΖΑ «αναγκάστηκε» να κυβερνήσει, η εξέλιξη αυτή ήταν, για τους γνώστες των μεγάλων ελλείψεων του αρχηγού σε βασικότατα ζητήματα πολιτικής, αναμενόμενη και χωρίς επιστροφή.
Η κωμωδία, στην οποία πρωταγωνίστησε ο κ. Τσίπρας και η κορυφαία πατάτα να επιδιώξει συμβιβασμό με την κυβέρνηση προτείνοντας, ως αντάλλαγμα για τη στήριξη στα εθνικά θέματα, την «αθώωση», με κυβερνητική παρέμβαση στη δικαιοσύνη, όλων όσων αποδεδειγμένα έχουν εμπλακεί ή πρόκειται βάσιμα στο άμεσο μέλλον να προκύψει ότι έχουν εμπλακεί σε «κόλπα δύσκολα που κάνουν στις Ινδίες», δεν προξένησε ουδεμία έκπληξη.
Σήμερα, κανείς δεν εκπλήττεται, κανείς δεν θορυβείται, κανείς δεν δείχνει τη διάθεση να διορθώσει ένα συστημικό αγράμματο, καθώς γνωρίζει άριστα πως όσες προσπάθειες και να καταβάλλει οι ελλείψεις του κ. Τσίπρα είναι τόσες και τέτοιας έκτασης που δεν υπάρχει τρόπος να αντιμετωπιστούν. Δεν παίρνουν γιατρειά.
Για το λόγο αυτό, άλλωστε, προέκυψε η παρέμβαση του κ. Βούτση στη γραμμή «συγνώμη, δεν καταλάβατε, δεν ψάχνουμε συμψηφισμούς», με την οποία επιχείρησε να υπερασπιστεί το ηθικό απόθεμα του δικού του ΣΥΡΙΖΑ και μόνο, χωρίς να αισθάνεται την παραμικρή ανάγκη να καλύψει τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα, που είναι κάτι άλλο, κάτι εξαιρετικά αρνητικό.
Στον μικρόκοσμο των συνιστωσών του κόμματος μεγαλύτερη εντύπωση προκάλεσε η ανάγκη του κ. Τζανακόπουλου να βγει στο κλαρί και να πάρει τα κομμάτια του τμήματος της ηγετικής παρέας του Τσίπρα που προέρχεται από το παλιό ΠΑΣΟΚ του Τσοχατζόπουλου, με μια παρέμβαση που χαρακτηρίστηκε «αυτοκτονική», η οποία είναι πιθανό να ακυρώσει τις σχέσεις που τελευταία είχε αναπτύξει με την παρέα των «53+».
Είναι κοινό μυστικό στον ΣΥΡΙΖΑ ότι οι δυνάμεις Τσακαλώτου είχαν προσεγγίσει εσχάτως αυτές της ομάδας Τζανακόπουλου – Αχτσιόγλου – Βίτσα και η προοπτική της συνεργασίας τους για μια «δική τους επόμενη μέρα στον ΣΥΡΙΖΑ» ήταν κάτι περισσότερο από βέβαιη.
Ο λόγος για τον οποίο ο κ. Τζανακόπουλος την υπονόμευσε με την παρέμβαση του δεν είναι ακόμη ξεκάθαρος, αλλά δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν ότι τον οδήγησε να πάρει τα κομμάτια του περιβάλλοντος Τσίπρα η ανάγκη να συνεχίσει να πατάει σε δύο βάρκες και να μην ταυτιστεί εντελώς με την ομάδα του Ευκλείδη διακόπτοντας κάθε σχέση με το προεδρικό περιβάλλον.
Στον ΣΥΡΙΖΑ συζητείται εντόνως η σφοδρότατη επιθυμία του κ. Τζανακόπουλου να διαχειριστεί αυτός με τους δικούς του την επόμενη μέρα στο κόμμα στο όνομα της κας Αχτσιόγλου, η οποία προβάλλει ως το απόλυτο φαβορί για τη θέση του Γραμματέα, εάν αποφασίσει να τη διεκδικήσει.
Η νεαρή τέως υπουργός Εργασίας διατηρεί στο ακέραιο τις ελπίδες της να διαδεχθεί τον Πάνο Σκουρλέτη (με βλέψεις για πολύ υψηλότερα όταν έρθει ο καιρός), καθώς αποτελεί ένα πρόσωπο στο οποίο συγκλίνει η ομάδα των «53+», ενώ διαθέτει πολύ καλές δυνατότητες διείσδυσης και στην ομάδα των «προεδρικών», οι οποίο δεν μπορούν να αντιπαραθέσουν κάποια υποψηφιότητα με τη δυναμική της κας Έφης Αχτσιόγλου.
Εκτιμήθηκε, προφανώς, ότι η συμπόρευση της ομάδας Τσακαλώτου με αυτή του κ. Τζανακόπουλου προσέδιδε «πολύ αριστερά» χαρακτηριστικά στην κα Αχτσιόγλου, οι πολιτικές αφετηρίες της οποίας είναι περισσότερο «κεντρώες», εξέλιξη που μπορεί να έθετε υπό αμφισβήτηση την εκλογή της και να δυσκόλευε την κομματική της εξέλιξη στο δρόμο για τη διαδοχή του Αλέξη Τσίπρα. Στην ίδια κατεύθυνση εξελίχθηκαν και κάποιες πρωτοβουλίες μέρους της εγχώριας επιχειρηματικής τάξης που εξακολουθεί να έχει λόγο στις εξελίξεις στο κόμμα και αντιμετωπίζει με πολύ θετική διάθεση τη νεαρή τέως υπουργό Εργασίας.
Από εκεί και η σχεδιασμένη «έκρηξη» του κ. Τζανακόπουλου, που εισπράχθηκε αρνητικά από την μερίδα της πάλαι ποτέ «ανανεωτικής αριστεράς», αλλά την είδε και την διάβασε με ικανοποίηση η ομάδων των «προεδρικών», πλειοψηφία σήμερα στον μικρόκοσμό των στελεχών του κόμματος. lykavitos.gr
