Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται να παλινδρομεί, την ίδια στιγμή που τα περισσότερα κορυφαία στελέχη έχουν εξαφανιστεί.
Που είναι ο Τσακαλώτος, ο Σταθάκης, ο Σκουρλέτης, ο Δραγασάκης, ο Φλαμπουράρης ή ο Βούτσης;
Ανούσιες συνεντεύξεις χωρίς καμιά διάθεση για πάλη, παραιτημένοι στη μοίρα τους ή προσπαθώντας να βγουν από το κάδρο της βαριάς ήττας που έρχεται.
Ο δε πρωθυπουργός, γνωρίζοντας ότι πλέον όχι μόνο δεν είναι άχαστος αλλά την Κυριακή θα έχει φάει και ένα 3-0, βρίσκεται σε αποδρομή.
Η απόφασή του να πάει στον Σκάι και να δώσει συνέντευξη εκεί όπου έφτυνε μέχρι σήμερα, ασφαλώς δείχνει την απελπισία του.
Αραγε ο Πολάκης με τα διεφθαρμένα ΜΜΕ με τα οποία ήταν μόνος τους και όλοι απέναντί του, τι θα λέει όταν δει τον Τσίπρα να περνά την πόρτα του κτιρίου του Νέου Φαλήρου;
Το σενάριο να σταματήσει το εμπάργκο είχε συζητηθεί και αμέσως μετά τη συντριβή στις ευρωεκλογές (και μάλιστα είχε εμφανιστεί τότε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Σεβαστάκης στο κανάλι), αλλά οι «σκληροί» του Μαξίμου και της Κουμουνδούρου ξεκαθάρισαν ότι η απαγόρευση εξακολουθεί να ισχύει και είχαν προειδοποιήσει ότι τυχόν εμφάνιση στελεχών θα επέσυρε ποινή αποκλεισμού από τα ψηφοδέλτια του κόμματος!
Προφανώς ο κ. Τσίπρας δεν κινδυνεύει από κάποια… κομματική ποινή, καθώς έχει το ελεύθερο να καθορίζει τις κινήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και τις δικές του, ανεξάρτητα από το εάν οι περισσότεροι στην κοινοβουλευτική του ομάδα διαφωνούν με το εμπάργκο.
Είναι όμως ενδεικτικό του αδιεξόδου μίας ολόκληρης στάσης και θεωρίας, που τήρησε ο ΣΥΡΙΖΑ όλα αυτά τα χρόνια έναντι οποιουδήποτε μέσου θεωρήθηκε από αντιπολιτευτικό μέχρι εχθρικό της… «επανάστασης» και άρα… όργανο των… αντεπαναστατικών δυνάμεων και του σοσιαλισμού -σουρεάλ εντελώς!
Εξι ημέρες πριν από τις κάλπες, η κατάσταση για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μη αναστρέψιμη. Αν και είναι άκομψο να προβλέψει κανείς τη βούληση του ελληνικού λαού, αυτό που φαίνεται είναι ότι η ΝΔ κερδίζει άνετα με ποσοστό πάνω από αυτό των ευρωεκλογών σίγουρα και με την τάση να δείχνει ότι μπορεί να αγγίξει το 40%.
Η αυτοδυναμία είναι το τελικό στοίχημα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη ώστε να έχει μια θητεία «καθαρή» και χωρίς εκβιασμούς.
Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να αντέχει με ποσοστά πάνω από αυτά των ευρωεκλογών και υπό προϋποθέσεις κοντά στο 30%. Αυτό σημαίνει ότι ο Τσίπρας θα χάσει το θρόνο του Μαξίμου αλλά δεν θα θεωρήσει εαυτόν ηττημένο.
Η ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ ως του βασικού κεντροαριστερού πόλου θα είναι το μεγάλο του στοίχημα ώστε να επανέλθει στην εξουσία όσο το δυνατόν πιο σύντομα.
Θα μπορεί να διώξει τα βαρίδια του κόμματος και τους «δεινόσαυρους» και να ξεκινήσει να φτιάξει ένα νέο φορέα ο οποίος θα αποτελείται από τη γενιά των 40άρηδων.
Και θα προσπαθήσει να «βάλει χέρι» για τα καλά στον κεντρώο χώρο ώστε να δημιουργήσει το «νέο ΠΑΣΟΚ» που τόσο επιθυμεί.
Στο δρόμο προς τις κάλπες, όμως, είναι ακόμη στρωμένος με αγκάθια για τον πρωθυπουργό ο οποίος έχει χάσει κάθε προτέρημα είχε. Πλέον τα χαρίσματα που μετέτρεψαν τον Τσίπρα από «βάτραχο» της Αριστεράς σε «πρίγκιπα» παντοδύναμο στο πολιτικό σύστημα έχουν χαθεί.
Ο «μπαλκονάτος», συμπαθής, εύγλωττος αλλά και τόσο κυνικός Αλέξης δεν είναι πια μαζί μας. Ο κόσμος βλέπει έναν κουρασμένο, αλαζόνα πρωθυπουργό που έκανε τα πάντα για να διασώσει τη θέση του και που πληρώνει το τίμημα της αδυναμίας του να καταλάβει τις πραγματικές ανάγκες του λαού.
Οι άλλες «διορθώσεις» που κάνει ο κ. Τσίπρας και βρίσκονται σε εξέλιξη, είναι η επίθεση πλέον στον ίδιο τον Κώστα Καραμανλή και τα πεπραγμένα της διακυβέρνησης 2004-2009.
Ο πρωθυπουργός ανακάλυψε μάλλον πρόσφατα ότι ευθύνεται και ο κ. Καραμανλής για τη χρεοκοπία της χώρας και τον έβαλε στο στόχαστρό του από την περασμένη Πέμπτη.
Η στοχοποίηση θα συνεχιστεί αφενός γιατί η Κουμουνδούρου θεωρεί ότι έτσι θα συσπειρωθούν οι αντιδεξιοί ψηφοφόροι και αφετέρου γιατί κυκλοφορούν φήμες ότι ο κ. Καραμανλής θα προταθεί από τον κ. Μητσοτάκη για την προεδρία της Δημοκρατίας σε λίγους.
Κανονικά με τη στάση, που έχει τηρήσει τόσα χρόνια ο κ. Τσίπρας έναντι της καραμανλικής πτέρυγας της ΝΔ θα πρέπει να θεωρεί τον κ. Καραμανλή ιδανικό πρόεδρο της Δημοκρατίας. Επειδή όμως δεν είναι εύκολο να πείσει τον πασοκοποιημένο ΣΥΡΙΖΑ για κάτι τέτοιο φαίνεται να παίρνει από τώρα τα μέτρα του για παν ενδεχόμενο.
Διορθωτική κίνηση θεωρείται επίσης η αποφυγή μετωπική αντιπαράθεσης με τον Γιάνη Βαρουφάκη, αφού κάτι τέτοιο εκτιμήθηκε ότι ενισχύσει εκλογικά τον πρώην υπουργό Οικονομίας.
Τουναντίον πιο πρόσφορη και ενδεδειγμένη τακτική θεωρείται η υιοθέτηση ενός πιο αριστερού προφίλ από την πλευρά του κ. Τσίπρα, ώστε να περιοριστούν οι διαρροές προς το ΜέΡΑ25.
Σε μία εβδομάδα όμως θα έχουμε νέο πολιτικό τοπίο, πιθανότατα με τους ίδιους πρωταγωνιστές αλλά από διαφορετικά μετερίζια.
Ο Μητσοτάκης θα είναι κυρίαρχος του παιχνιδιού, ο Τσίπρας θα μαζεύει τα κομμάτια του και θα αναρωτιέται: Γιατί έπαιξε με τον Καμμένο, γιατί χειραγώγησε τη Δικαιοσύνη, γιατί επέτρεψε τον Πολακισμό, γιατί αγκάλιασε τον Καραμανλισμό και τώρα τον απαρνιέται, γιατί έκανε τόσες πολλές κωλοτούμπες που πλέον ο κόσμος έχει χάσει το μέτρημα.
Θα είναι η πρώτη του ήττα μετά από χρόνια. Και θα είναι ένα καλό μάθημα για όσες προδοσίες προσέφερε σ’ αυτούς που τον πίστεψαν.
