«Ήθελα να ακουστώ, όχι να σκοτώσω»: Η ομολογία του 89χρονου – Το χρονικό της σύλληψης και τα αίτια της απόγνωσης.
Του Παντελή Χαριτάκη – tilegrafimanews.gr
Το «Φαρ Ουέστ» στο κέντρο της Αθήνας και η καταδίωξη μέχρι την Πάτρα
Μια πρωτοφανής υπόθεση που ξεκίνησε από τα γραφεία του e-ΕΦΚΑ και κατέληξε σε κινηματογραφική καταδίωξη, έλαβε τέλος αργά το βράδυ στην Αχαϊκή πρωτεύουσα. Ο 89χρονος δράστης, ο οποίος με την ψυχραιμία ενός ανθρώπου που «δεν έχει τίποτα πια να χάσει», άνοιξε πυρ προκαλώντας πανικό, βρίσκεται πλέον στα χέρια των αρχών. Η σύλληψή του δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας ένοπλης συμπλοκής, αλλά της παρατηρητικότητας ενός υπαλλήλου ξενοδοχείου, ο οποίος αναγνώρισε τη φυσιογνωμία του ηλικιωμένου από τις περιγραφές που είχαν διαρρεύσει στην Ελληνική Αστυνομία.
Ο ηλικιωμένος, μετά την επίθεση στην οδό Λουκάρεως, κατάφερε να διαφύγει χρησιμοποιώντας ταξί, δείχνοντας ότι είχε σχεδιάσει την απομάκρυνσή του με κάθε λεπτομέρεια. Η διαδρομή του από το Πρωτοδικείο Αθηνών προς την Πάτρα ήταν μια προσπάθεια να κερδίσει χρόνο, ενώ στο μυαλό του φαίνεται πως υπήρχαν σενάρια ακόμη και για διαφυγή στο εξωτερικό, καθώς οι αρχές εντόπισαν ενδείξεις ότι σκόπευε να ταξιδέψει προς την Ιταλία.
«Στόχος μου ήταν ο θόρυβος, όχι το αίμα»
Στις πρώτες του δηλώσεις προς τους αστυνομικούς, ο 89χρονος ήταν αφοπλιστικά ειλικρινής. Δεν αρνήθηκε τις πράξεις του, αλλά προσπάθησε να αποσαφηνίσει το κίνητρό του. «Αν ήθελα να σκοτώσω, θα σημάδευα στο στήθος, όχι στο πάτωμα», φέρεται να είπε, εξηγώντας πως οι πυροβολισμοί ήταν μια κραυγή απόγνωσης και όχι μια απόπειρα δολοφονίας. Η επιλογή του να χτυπήσει δημόσιες υπηρεσίες δεν ήταν τυχαία, καθώς θεωρούσε ότι εκεί βρισκόταν η ρίζα της πολυετούς αδικίας που βίωνε.
Η Οδύσσεια ενός μετανάστη: Από το Σικάγο στο Δαφνί
Το υπόβαθρο της υπόθεσης αποκαλύπτει μια τραγική ιστορία ενός ανθρώπου που εργάστηκε σκληρά στο εξωτερικό. Όπως ανέφερε ο δικηγόρος του, ο δράστης πέρασε 40 χρόνια ως μηχανουργός στο Σικάγο των ΗΠΑ και άλλα 8 χρόνια στη Γερμανία. Επέστρεψε στην πατρίδα του φέρνοντας μαζί του σημαντικό κεφάλαιο σε συνάλλαγμα, πιστεύοντας ότι θα ζήσει αξιοπρεπώς τα γηρατειά του. Αντί για αυτό, βρέθηκε μπλεγμένος στα γρανάζια της γραφειοκρατίας, διεκδικώντας συντάξεις που καθυστερούσαν ή περικόπτονταν αδίκως.
Η κορύφωση του δράματός του ήρθε το 2019, όταν οι συνεχείς διαμαρτυρίες του οδήγησαν στον εγκλεισμό του στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής (Δαφνί), μια εμπειρία που φαίνεται πως τον σημάδεψε βαθιά και γιγάντωσε την οργή του απέναντι στο κράτος. Η αίσθηση ότι η Δικαιοσύνη τον εγκατέλειψε, τον οδήγησε στην απόφαση να πάρει τον νόμο στα χέρια του, παρά το προχωρημένο της ηλικίας του.
Το νομικό σκέλος και η επόμενη μέρα
Ο 89χρονος οδηγείται πλέον ενώπιον του αρμόδιου Εισαγγελέα, αντιμετωπίζοντας βαρύτατες κατηγορίες. Παρά τους ισχυρισμούς του ότι δεν είχε πρόθεση να τραυματίσει, το γεγονός ότι πέντε άνθρωποι κατέληξαν στο νοσοκομείο καθιστά τη θέση του ιδιαίτερα δύσκολη. Ο νομικός του παραστάτης τονίζει πως η πράξη του ήταν μια «συνειδητή ενέργεια απόγνωσης», υπογραμμίζοντας την ανάγκη να εξεταστεί το κοινωνικό και ψυχολογικό υπόβαθρο της υπόθεσης.
Η κοινή γνώμη παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα, καθώς η υπόθεση αυτή αναδεικνύει τις παθογένειες ενός συστήματος που συχνά εξωθεί τους πολίτες στα άκρα. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν ο «ντόρος» που ήθελε να προκαλέσει ο 89χρονος θα αποτελέσει την αφορμή για μια ουσιαστική συζήτηση γύρω από την προστασία των ηλικιωμένων και την αποτελεσματικότητα των κρατικών μηχανισμών, ή αν θα μείνει απλώς ως ένα ακόμη βίαιο περιστατικό στις αστυνομικές αναφορές.
