Αν κάτι έκανε εντύπωση και έμεινε από την χθεσινή συζήτηση στην Βουλή, πέρα από την οξύτητα, τις σκληρές προσωπικές αντιπαραθέσεις, το γνωστό εριστικό και προκλητικό ύφος του κ. Καμμένου και… το αναμενόμενο αποτέλεσμα της ψηφοφορίας κατά την οποία η συμπαγής κυβερνητική πλειοψηφία απέρριψε το αίτημα για σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τις έκνομες επαφές του υπουργού άμυνας με τον φυλακισμένο Γιαννουσάκη, είναι η εμφανής πρόθεση του κ. Αλέξη Τσίπρα να εκπέμψει μια εικόνα σιγουριάς για τον ίδιο και την κυβέρνησή του.
Κόντρα στο κλίμα των ημερών… και με ένα «αέρα» που μύριζε δημοσκοπήσεις…
Ο πρωθυπουργός εμφανίσθηκε πολύ ψύχραιμος και «ασφαλής», παρά τις σοβαρές προειδοποιήσεις των εταίρων-δανειστών ότι η αξιολόγηση πρέπει να κλείσει το συντομότερο, το πλήθος των εκκρεμών προαπαιτούμενων, την δραματική υστέρηση στα δημόσια έσοδα. Και, κυρίως, την άκρως ανησυχητική και επικίνδυνη προοπτική που προέκυψε από τις γερμανικές εκλογές, την μεγάλη πιθανότητα, δηλαδή, να σχηματισθεί κυβέρνηση… «Τζαμάικα» με συμμετοχή των Ελεύθερων Δημοκρατών (πιθανόν και με ανάληψη του υπουργείου οικονομικών στην θέση του Σόϊμπλε…) οι οποίοι και πριν αλλά και μετά τις κάλπες επιμένουν να σταματήσει η στήριξη στην Ελλάδα, και να εφαρμοσθεί το grexit…
Προκλητική στήριξη Καμμένου
Η ουσία της υπόθεσης Καμμένου, δεν επιτρέπει την άνεση με την οποία την διαχειρίσθηκε στην Βουλή η πλευρά ΣυριζΑνελ, και προσωπικώς ο κ. Τσίπρας. Και κατά την πολύωρη συνεδρίαση της ολομέλειας, δεν διατυπώθηκε ούτε το παραμικρό στοιχείο που να δικαιολογεί (πώς θα ήταν δυνατόν, άλλωστε) την προσωπική επικοινωνία και διαμεσολάβηση του υπουργού Άμυνας μεταξύ της δικαιοσύνης και ενός καταδικασμένου για ναρκωτικά. Παρά ταύτα, ο κ. Τσίπρας όχι μόνο επέλεξε να υπερασπισθεί μέχρι κεραίας τα έργα και τις ημέρες του συγκυβερνήτη του και να επιτεθεί εναντίον της αξιωματικής αντιπολίτευσης για… παρεμπόδιση του έργου της δικαιοσύνης, αλλά βρήκε την ευκαιρία να καλύψει και τον στιγματισμένο από την κηλίδα κ. Κουρουμπλή! Παρά τις αποστάσεις που το Μαξίμου είχε κρατήσει από την ημέρα που ήρθαν στο φως οι προχειρότητες και οι ολιγωρίες του υπουργού Ναυτιλίας, εξαιτίας των οποίων ένα ναυτικό ατύχημα εξελίχθηκε στην μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή του Σαρωνικού…
Μια «λιγότερο κακή» δημοσκόπηση…
Αυτή η στάση «σιγουριάς» του κ. Τσίπρα στην Βουλή, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το κυβερνητικό επιτελείο ήταν σε γνώση των αποτελεσμάτων της δημοσκόπησης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας που δημοσιοποιήθηκε λίγο μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης στο κοινοβούλιο από τον ΣΚΑΙ. Σύμφωνα με την συγκεκριμένη δημοσκόπηση, η ΝΔ εξακολουθεί να προηγείται στην πρόθεση ψήφου του ΣΥΡΙΖΑ κατά 13 ποσοστιαίες μονάδες, αλλά σε σύγκριση με την αμέσως προηγούμενη δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας τον περασμένο Ιούνιο, το κυβερνών κόμμα εμφανίζεται να έχει κλείσει την ψαλίδα κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες. Τον Ιούνιο η ΝΔ είχε 33% και ο ΣΥΡΙΖΑ 15%, ενώ σήμερα τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 30,5% και 17,5%. Τις απώλειες της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τις καρπούται στο ακέραιο ο ΣΥΡΙΖΑ…
Πέραν όμως της πρόθεσης ψήφου, και στα άλλα ερωτήματα που τέθηκαν στο δημοσκοπούμενο κοινό, (οικονομική προοπτική νοικοκυριών, αν τα πράγματα κινούνται προς την σωστή ή την λάθος κατεύθυνση, ικανοποίηση από τις επιδόσεις της κυβέρνησης, αν υπάρχουν άλλες εναλλακτικές κ.λ.π.) οι απαντήσεις σκιαγραφούν ένα αρνητικό για την κυβέρνηση τοπίο, αλλά είναι λιγότερο δυσμενείς από τις αντίστοιχες της δημοσκόπησης που έγινε από τον ίδιο φορέα τον περασμένο Ιούνιο. Και τούτο, παρά το σαφώς δυσμενές για την κυβέρνηση κλίμα λόγω ανατροπής του αναπτυξιακού αφηγήματος του κ. Τσίπρα, την μόλυνση του Σαρωνικού, τις αστειότητες Κουρουμπλή και την εξαιτίας τους διατάραξη της εσωκομματικής ισορροπίας στον ΣΥΡΙΖΑ.
Προβληματισμός στην ΝΔ
Σύμφωνα με κύκλους της οδού Πειραιώς, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο, ότι η ΝΔ θα υποχρεωθεί εκ των πραγμάτων να επανασχεδιάσει την αντιπολιτευτική στρατηγική της. Όχι μόνο εξ αιτίας της διαπιστούμενης αντοχής του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ, μετά την δημοσκοπική του κατάρρευση όταν η αξιωματική αντιπολίτευση είχε σηκώσει πολύ τους τόνους και είχε εστιάσει τον «λόγο» της στην ανάγκη πρόωρης προσφυγής στις κάλπες (κάτι που εκ των πραγμάτων δεν μπορούσε να επιβάλλει και κατ’ ανάγκην θα ξεφούσκωνε…), αλλά και επειδή από τον τρόπο με τον οποίον επιχειρεί να προβάλλει το εναλλακτικό κυβερνητικό σχέδιό της, δεν δείχνει να πείθει στον βαθμό που θα ήθελε την κοινωνία, η οποία λόγω κόπωσης και έλλειψης συγκεκριμένων μέτρων που θα επέτρεπαν την ελπίδα και την οικονομική ελάφρυνση των νοικοκυριών, μοιρολατρικά μαραζώνει και υιοθετεί την άποψη ότι «εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης δεν υπάρχει, τα πάντα τα κανονίζουν οι δανειστές…»
