Θετικό είναι το ισοζύγιο των αντιδράσεων στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης μετά από την ανακοίνωση του ονόματος της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου από τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Το όνομα της αντικαταστάτριας του Προκόπη Παυλόπουλου προκάλεσε αιφνιδιασμό και έκπληξη στα έδρανα της συμπολίτευσης.
Ένα σημαντικό κομμάτι της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που διατηρεί στενές σχέσεις με τον Πρωθυπουργό και το περιβάλλον του εκτιμά ότι η κίνηση αυτή ήταν ιδανική στρατηγικά διότι αφενός τα χαρακτηριστικά της επιλογής αποτρέπει τον σκληρό δεξιό πυρήνα να εκφράσει δημόσια πιθανές ενστάσεις, αφετέρου υπηρετεί την πολιτική της διεύρυνσης, συνισταμένη πάνω στην οποία ο κ. Μητσοτάκης κινείται απαρέγκλιτα στην κοινοβουλευτική του διαδρομή, αλλά πολύ περισσότερο από τη στιγμή που ανέλαβε προ τετραετίας την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.
Στα θετικά της υποψηφιότητας συγκαταλέγεται το γεγονός ότι η επιλογή -για πρώτη φορά- είναι γένους θηλυκού κι αυτό όπως εκτιμάται θα μετρηθεί με θετικό πρόσημο στις γυναίκες και όχι μόνο.
Στο εσωτερικό της κεντροδεξιάς συζητείται επίσης ότι η επιλογή της Σακελαροπούλου αποτελεί μια άσκηση ισορροπίας για τον Πρωθυπουργό διότι δεν επιθυμούσε να συγκρουστεί με κανέναν από τα βαριά ονόματα που έπαιξαν επικοινωνιακά για τη θέση όλο το προηγούμενο διάστημα και πήγε σε μία άλλου τύπου μη πολιτική επιλογή.
Ωστόσο, υπάρχουν και κάποιοι που βλέπουν με επιφυλακτικότητα τη συγκεκριμένη υποψηφιότητα, χωρίς ωστόσο να διατυπώνουν δημόσια πιθανές αντιρρήσεις.
Στην παρούσα φάση, δεν υπάρχουν πιθανότητες να καταγραφούν διαρροές στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας ακόμη κι αν υπάρχουν ενστάσεις ή διαφωνίες.
Σε κάθε περίπτωση, η επιλογή Σακελαροπούλου συνδέεται για πολλούς με το αποτύπωμα που επιθυμεί να αφήσει ο κ. Μητσοτάκης στην πρωθυπουργική του πορεία, εκείνο του εκσυγχρονιστή και συναινετικού ηγέτη.
