Στις εκδηλώσεις μνήμης για το Ολοκαύτωμα των Ολυμπιάδων, 83 χρόνια μετά από τη ναζιστική θηριωδία, παρέστη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωσταντίνος Τασούλας
Εκείνη τη φοβερή ημέρα έσφαξαν κυριολεκτικά οι Γερμανοί 88 άτομα από τους Λιγκιάδες και την Αφαία, μεταξύ των οποίων, πάνω από 40 άτομα ήταν παιδιά μέχρι 17 χρονών.
Σήμερα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο μνημόσυνο, έστειλε μήνυμα ότι η ελληνική Πολιτεία είναι πάντοτε έτοιμη και διεκδικεί τις γερμανικές αποζημιώσεις επανορθώσεις, είναι ενεργή διεκδίκηση και νόμιμη και μάλιστα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε λόγο ότι η Πολιτεία βρίσκεται στο πλευρό των οικογενειών των θυμάτων.
Νωρίτερα ο κ. Τασούλας σε χαιρετισμό του αναφέρθηκε στις εξελίξεις στην Ευρώπη, στην άνοδο της ακροδεξιάς.
Αναφέρθηκε επίσης στο μήνυμα του προέδρου της Γερμανίας χθες. Μάλιστα, όπως είπε, υπήρχε μια σύμπτωση χαρακτηριστική, καθώς την ημέρα της ενοποίησης των δύο Γερμανιών είχαμε το Ολοκαύτωμα των Λιγκιάδων.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε, απαντώντας στην ερώτηση του Γερμανού Προέδρου που αναρωτήθηκε αν η σημερινή Γερμανία θυμίζει την εποχή της Βαϊμάρης, ότι την απάντηση δίνουν οι δημοκρατίες και οι λαοί που προστατεύουν τα πολιτεύματα.
Ο ΠτΔ τόνισε πως: «Σήμερα από ένα ακόμη μαρτυρικό χωριό, αισθάνομαι την ανάγκη να υπογραμμίσω και πάλι, όπως το έκανα στα Καλάβρυτα, όπως το έκανα στη Βιάννο, όπως το έκαναν στην Παραμυθιά, πως οι απαιτήσεις και οι αξιώσεις της Ελληνικής Δημοκρατίας για τις Γερμανικές επανορθώσεις είναι ενεργές, είναι νόμιμες, απαράγραπτες και διεκδικήσιμες.
Και είναι ενεργές γιατί τα γεγονότα μας το επιβάλλουν, η μνήμη μας το επιβάλλει, το καθήκον μας, το χρέος μας προς την ιστορία μας, μας το επιβάλλει και κυρίως η ανάγκη για απόδοση δικαιοσύνης.
Θυμόμαστε, διεκδικούμε και προστατεύουμε το μέλλον μας».
H δήλωση του Κ. Τασούλα
«Οι Λιγκιάδες των Ιωαννίνων είναι ένα ακόμη μαρτυρικό χωριό. Εδώ στα δυτικά του Μιτσικελίου πάνω από τη λίμνη Παμβώτιδα, αντικρίζοντας τα Γιάννενα, πριν από 83 χρόνια, διεπράχθη μία ακόμη κτηνωδία των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής, εις βάρος, κυριολεκτικά, άμαχου πληθυσμού.
Εκείνη την Κυριακή, έξι γερμανικά καμιόνια έφτασαν στο χωριό. Οι άντρες έλειπαν για αγροτικές εργασίες στο Ζαγόρι και το μένος τους ξέσπασε κατά γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων.
Εκπροσωπώντας την ελληνική Πολιτεία, θέλω να υπογραμμίσω πως αυτά τα εγκλήματα πολέμου, τις θηριωδίες, δεν θα τα ξεχάσουμε ποτέ. Σήμερα η παρουσία μου εδώ αυτό δηλοί.
Τιμούμε τη μνήμη των αμάχων. Σεβόμαστε τον πόνο αυτών των περιοχών της Ελλάδος και είμαστε πάντα δίπλα τους, ώστε η σημερινή Ελλάδα, μία εντελώς διαφορετική Ελλάδα από εκείνη της Κατοχής, όχι απλώς να θυμάται, όχι απλώς να τιμά, αλλά και να διεκδικεί όλο και μεγαλύτερο μερίδιο στην κοινή ευρωπαϊκή προκοπή. Γιατί αυτά τα χωριά μπορεί να υπέστησαν την κτηνωδία των κατακτητών, αλλά κατάφεραν και πάλι να σταθούν στα πόδια τους και αυτό είναι το καλύτερο μνημόσυνο και η καλύτερη απάντηση σε εκείνη την θηριωδία.
Δεν γονάτισαν, αλλά συνέχισαν τη ζωή τους με πόνο, με πίκρα, με μνήμη και αντάμωσαν την πρόοδο. Σήμερα από ένα ακόμη μαρτυρικό χωριό αισθάνομαι την ανάγκη να υπογραμμίσω και πάλι, όπως το έκανα στα Καλάβρυτα, όπως το έκανα στη Βιάννο, όπως το έκανα στην Παραμυθιά, πως οι απαιτήσεις και οι αξιώσεις της Ελληνικής Δημοκρατίας για τις γερμανικές επανορθώσεις είναι ενεργές, είναι νόμιμες, απαράγραπτες και διεκδικήσιμες. Είναι ενεργές γιατί τα γεγονότα μας το επιβάλλουν, η μνήμη μας το επιβάλλει, το καθήκον μας, το χρέος μας, προς την ιστορία μας το επιβάλλει και κυρίως η ανάγκη για απόδοση δικαιοσύνης.
Θυμόμαστε, διεκδικούμε και προστατεύουμε το μέλλον μας γιατί τιμούμε αυτούς τους άμαχους που έπεσαν όπως πριν 83 χρόνια εδώ στους Λιγκιάδες»
