Το βιβλίο του συγγραφέα Ανδρέα Μ. Καραγιάννη συνδυάζει δύο στοιχεία που απαντάμε συνήθως στα μεγάλα κλασικά έργα.
Είναι επίκαιρο και συνάμα διαχρονικό. Αναφέρεται στο θέμα της μετανάστευσης και της προσφυγιάς, που αποτελούν δύο κοινωνικά φαινόμενα που ταλανίζουν την ανθρωπότητα στο χωροχρόνο.
Στο πρόσωπο μιας νεαρής μετανάστριας αντανακλάται η φτώχεια η δυστυχία, η εκμετάλλευση, η κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Πληρώνοντας αδρά από το υστέρημα της το δουλέμπορο παίρνει το δρόμο του ονείρου, που ήταν η εξασφάλιση του φαγητού για την οικογένεια της. Ο δρόμος της δύσβατος, ο πόνος, η κούραση αβάσταχτα, το φορτίο βαρύ, οι συνθήκες απάνθρωπες καθώς ανηφόριζε στο σύγχρονο Γολγοθά της, μόνη, ανυπεράσπιστη, με θεριά να καραδοκούν να την κατασπαράξουν.
Όλα αυτά είναι δοσμένα ρεαλιστικά με ένα ύφος ζεστό, ανθρώπινο αλλά και ταυτόχρονα αιχμηρό. Ο λόγος του εκπληκτικός. Ο τρόπος που χρησιμοποιεί τη γλώσσα και ντύνει τα νοήματα φανερώνει δεξιότητα και βαθιά γνώση. Είναι φανερό ότι ο νέος μας συγγραφέας έχει ενδιατριψει στα κλασικά κείμενα της λογοτεχνίας μας και κατέχει σε βάθος τη γλώσσα μας.. Οι λέξεις, ο τρόπος που τις τοποθετεί στο λόγο, οι εικόνες που οικοδομούν οι λέξεις, αποδεικνύουν ότι πρόκειται για ένα λαμπρό κείμενο, από ένα συγγραφέα που σίγουρα θα αποτελέσει γόνιμη συντροφιά για τα επόμενα χρόνια σε νέους και ενήλικες.
Ας υποδεχτούμε λοιπόν ένα χαρισματικό νέο στον κόσμο του βιβλίου, ας απολαύσουμε το μεγαλειώδη του λόγο, τη μοναδική του ευαισθησία και το σεμνό κοινωνικό του προβληματισμό με την ελπίδα ότι όλοι μας θα “θρεφτουμε” στην πενιχρή πνευματικά εποχή μας από τον κοινωνικό του προβληματισμό και τον πηγαίο δυνατό, πλούσιο λόγο του.
Μια κριτική προσέγγιση στο βιβλίο του Ανδρέα Μ. Καραγιάννη
Θύμα της εποχής, ο Άνθρωπος
