Τους έξι μύθους της ελληνικής κρίσης μετά τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στην επεισοδιακή Σύνοδο Κορυφής του 13ης Ιουλίου παραθέτει το αμερικανικό δίκτυο CNBC.
Στο άρθρο που υπογράφει ο καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Στερν της Νέας Υόρκης, Νικόλας Οικονομίδης, οι μύθοι είναι οι εξής:
1ος Μύθος: Ενα «Grexit» είναι καλύτερο από μια συμφωνία με τους πιστωτές.
Αν συμβεί ένα Grexit, η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με λουκέτο διαρκείας τις τράπεζες και capital controls εις το διηνεκές. Οι ελληνικές τράπεζες θα χρεοκοπήσουν και θα επιβληθεί ένα de facto κούρεμα στις καταθέσεις. Επιπλέον, οι καταθέτες θα βρεθούν με περισσότερες απώλειες καθώς το νέο νόμισμα θα σημάνει υποτίμηση των χρημάτων τους. Η ανεργία θα εκτοξευθεί στο Θεό και οι εισαγωγείς θα αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα, με αποτέλεσμα τις ελλείψεις σε πολλά είδη. Η νέα δραχμή θα υποστεί τεράστια υποτίμηση που θα επιφέρει πληθωρισμό και θα φτωχοποιήσει ακόμα περισσότερο τους Ελληνες. Οι Ελληνες πολιτικοί θα αναγκαστούν να τυπώσουν ακόμα περισσότερες δραχμές, προκαλώντας περαιτέρω πληθωρισμό, εκμηδενίζοντας τα όποια πλεονεκτήματα θα μπορούσαν να αποκομίσουν από την υποτίμηση οι εξαγωγές. Η Ελλάδα θα μετατραπεί από ευρωπαϊκό κράτος σε μια αδύναμη φτωχή χώρα στο έλεος των μεγάλων δυνάμεων της περιοχής και κυρίως της Τουρκίας, κάτι που θα προκαλέσει αμφισβήτηση της εδαφικής της ακεραιότητας.
2ος Μύθος: Το πρόγραμμα της ΕΕ οδηγεί σε Grexit
Αν το πρόγραμμα εφαρμοστεί σωστά, η Ελλάδα θα παρουσιάσει ανάπτυξη και θα ξαναβγεί στις αγορές το 2017. Τώρα αν υπάρξει κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας και μειωθεί η αβεβαιότητα, η Ελλάδα μπορεί να τα πάει καλύτερα. Φυσικά, προαπαιτούμενο είναι να μειωθεί το μέγεθος του δημόσιου τομέα, να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα, να γίνουν οι ιδιωτικοποιήσεις, να μειωθεί η γραφειοκρατία, να μειωθούν οι φόροι στις επιχειρήσεις και να δημιουργηθούν φιλικές συνθήκες για επενδύσεις.
3ος Μύθος: Η ΕΚΤ έκλεισε τις τράπεζες, επέβαλε έλεγχο κεφαλαίων και πλαφόν στις αναλήψεις
Οι τράπεζες στην Ελλάδα έκλεισαν, επειδή οι Ελληνες απέσυραν τις καταθέσεις τους εν μέσω πολιτικής και οικονομικής αβεβαιότητας που προκλήθηκε από τις αλλοπρόσαλλες διαπραγματευτικές πρακτικές της τωρινής ελληνικής κυβέρνησης.
4ος Μύθος: Το πρόγραμμα θα προκαλέσει ύφεση στην Ελλάδα
Οι Ευρωπαίοι θέλουν η Ελλαδα να πετύχει ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα. Υπάρχουν δύο τρόποι για να επιτευχθεί αυτό: Ο πρώτος είναι η αύξηση των φόρων και η κατά συνέπεια πρόκληση της ύφεσης. Πρόκειται για τη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε μέχρι τώρα. Ο δεύτερος είναι να μειώσεις το μέγεθος του κράτους και να αυξήσεις την αποτελεσματικότητά του, χωρίς οριζόντιες μειώσεις στους μισθούς. Αν ακολουθηθεί αυτός ο δρόμος, τότε δεν χρειάζεται να αυξηθούν οι φόροι. Η Ελλάδα μπορεί πράγματι να μειώσει τις κρατικές δαπάνες και την ίδια ώρα να μειώσει τους φόρους, γεγονός που θα επιφέρει υψηλότερη οικονομική ανάπτυξη.
5ος Μύθος: Η Ελλάδα δεν χρειάζεται διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις
Πολλοί τομείς της ελληνικής οικονομίας ελέγχονται από ενώσεις και συντεχνίες. Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα ανοίξουν τους κλειστούς τομείς στον ανταγωνισμό θα επιφέρουν πολύ σημαντικά οφέλη που θα αντικατοπτριστούν σε χαμηλότερες τιμές και μεγαλύτερες εξαγωγές.
6ος Μύθος: Η Ελλάδα χρειάζεται άμεση μείωση του χρέους της
Δεν υπάρχει άμεση ανάγκη. Η Ελλάδα έχει μια μακρά περίοδο χάριτος που διαρκεί πολλά χρόνια αναφορικά με την αποπληρωμή του χρέους της στην Ευρώπη. Ως εκ τούτου, βραχυπρόθεσμα, το μέγεθος του χρέους δεν μετράει. Ωστόσο, μετρά σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Ετσι, μέσα στα επόμενα 2 με 3 χρόνια, οι Ευρωπαίοι πρέπει να συμφωνήσουν σε μια αναδιάρθρωση χρέους η οποία θα βασίζεται σε τρία σημεία: Πρώτον, στην επιμήκυνση των ωριμάνσεων αποπληρωμής του χρέους. Κατά τον Οικονομίδη πρέπει να υπάρξει ένας ορίζοντας 100 ετών. Δεύτερον, η περίοδος χάριτος πρέπει να αυξηθεί στα 20 έτη. Τρίτον, τα τωρινά πολύ χαμηλά επιτόκια πρέπει να χαμηλώσουν κι άλλο και να παραμείνουν σε αυτά τα χαμηλά επίπεδα.
