του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου
Είναι σαφές:
Οι δανειστές στο τρίτο Μνημόνιο θέλουν τον εξανδραποδισμό και την εξολόθρευση του ελληνικού λαού, και δεν δέχονται το όριο για τους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας να ξεπερνά τα 60.000 ευρώ.
Πρόκειται για μια διευκόλυνση στα “πειρατικά” (vulture) funds που περιμένουν να βγάλουν στο “σφυρί” χιλιάδες “κόκκινα” στεγαστικά δάνεια, και δεν θα ήθελαν να έχουν “τεχνικά” προβλήματα όπως η προστασία της πρώτης κατοικίας.
Ένα όριο στα 60.000 ευρώ αποκλείει την περίπτωση ακίνητα-φιλέτα να μείνουν εκτός του βεληνεκούς τους. Τη “γλυτώνουν” μόνο πολύ μικρά διαμερίσματα και κυρίως παλαιάς κατασκευής που δεν έχουν κανένα ουσιαστικό εμπορικό όφελος για τους δανειστές-“πειρατές”
Στην “αυτοκτονία” ωθούν την ελληνική κυβέρνηση οι δανειστές ως προς το μείζον ζήτημα της προστασίας της πρώτης κατοικίας, προτείνοντας αυστηρότατο όριο για τους πλειστηριασμούς στα 60.000 ευρώ, τη στιγμή που το υπουργείο Οικονομίας αντιπροτείνει ως όριο τα 300.000 ευρώ, αλλά και εισοδηματικό κριτήριο ένταξης στα 35.000 ευρώ.
Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των τεχνικών κλιμακίων που διενεργήθηκαν το προηγούμενο διάστημα δεν απέδωσαν καρπούς, καθώς οι Θεσμοί εξακολουθούν να αντιδρούν ως προς το χειρισμό των στεγαστικών δανείων ενώ εναντιώνονται στην προστασία της πρώτης κατοικίας.
Η κυβέρνηση δηλώνει σε όλους τους τόνους και σε κάθε περίσταση ότι παραμένει αμετακίνητη στην πάγια θέση της για απαγόρευση της πώλησης στεγαστικών δανείων σε funds και θέσπιση «δικαίων» κριτηρίων για την πρώτη κατοικία, εντούτοις δεν φαίνεται ικανή να αντιταχθεί στη λογική της διαχείρισης των δανείων από τις ίδιες τις τράπεζες με τη χρήση των εργαλείων του Κώδικα Δεοντολογίας της Τράπεζας της Ελλάδας, ο οποίος αναθεωρήθηκε επί τω χείρω για τους Έλληνες δανειολήπτες προ ολίγων ημερών.
Οι δανειστές γνωρίζουν πολύ καλά πόσο σημαντικό είναι το σπίτι για τον Έλληνα από αρχαιοτάτων χρόνων όταν στην οικεία του είχε μέσα το βωμό της Εστίας, της προστάτιδας θεάς της οικογενειακής ζωής.
Δεν ήταν τυχαία η φράση “υπέρ βωμών και εστιών” που στα χρόνια της Ορθοδοξίας έγινε “υπέρ Πίστεως και Πατρίδος”, διότι οι εστίες ταυτίζονται με την Πατρίδα.
Οι δανειστές με τις κατασχέσεις των σπιτιών ελπίζουν ότι ο Έλληνας δεν θα έχει ρίζες πλέον στην χώρα του και έτσι εύκολα θα μεταναστεύσει δια παντός, και με το “πρόγραμμα” αντικατάστασης του ελληνικού λαού από ξένους λόγω των λαθρομεταναστευτικών και προσφυγικών ροών να καταστεί εφικτό να προκύψει ένας πιο διαχειρίσημος πληθυσμός στον πολύ σημαντικό για την Δύση ελληνικό γεωπολιτικό χώρο.
Θέλουν την ακίνητη περιουσία των Ελλήνων, το τελευταίο τους «λιμάνι». Άνθρωποι που δεν έχουν στέγη και γη στη χώρα τους εύκολα διασύρονται, και ακόμα πιο εύκολα εγκαταλείπουν την χώρα για να αντικατασταθoύν απο πολυφυλετικούς «Έλληνες»
Πρώτα ήταν οι ημιυπαίθριοι χώροι, ύστερα ήρθε ο ΕΝΦΙΑ και τώρα έρχεται η κατάσχεση των πρώτων κατοικιών.
Ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη-δικό του σπίτι. Χτυπωντας τον Έλληνα στην ιδιοκτησία, χτυπούν την αρχοντιά της άλλοτε περήφανης μεσαίας ελληνικής τάξης. Χωρίς σπίτι παύεις να είσαι άρχοντας στον τόπο σου.
Να πουλήσεις δεν μπορείς, να ξεχρεώσεις δεν μπορείς, να έχεις λεφτά στην τράπεζα δεν μπορείς, να έχεις δουλειά δεν μπορείς, και την ίδια στιγμή στις έρευνες παρουσιάζεται το έυρημα ότι ένας στους δύο Έλληνες θέλουν να την «κάνουν» από την χώρα.
Μήπως αυτός είναι και ο τελικός σκοπός;Η Ενωμένη Ευρώπη που οραματίζονται στις Βρυξέλες, δεν προβλέπει την ύπαρξη ισχυρών εθνικών δεσμών. Και όποιος έπιασεν,έπιασεν.
