Αναταράξεις στον ΣΥΡΙΖΑ
Αίσθηση προκαλεί η αντίδραση της κίνησης των «53» του ΣΥΡΙΖΑ, που σχολιάζει το ταξίδι του υπουργού Άμυνας και των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στο Καστελόριζο και το νησί της Ρω μαζί με βουλευτές της Χρυσής Αυγής.
Οι «53» καταγγέλλουν την κυβέρνηση ότι «ξεπλένει ένα υπόδικο κόμμα με εγκληματική δράση» κάνοντας λόγο για «ένα σόου τόσο εύκολης όσο και πατριδοκάπηλης λογικής, εντάσσεται στον τρόπο παραγωγής της πολιτικής που κυριαρχεί στην ακροδεξιά ατζέντα».
Στο κείμενο που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα commonality.gr οι «53» κάνουν, επίσης, λόγο για «ψευτολεονταρισμούς και παράτες» που όπως τονίζουν «δεν μπορούν να αποτελούν τον ενδεδειγμένο τρόπο άσκησης εξωτερικής πολιτικής και άμυνας».
«Σε κάθε περίπτωση, η στήριξη αυτής της ατζέντας, όχι απλώς δε μας αφορά, αλλά και μας ντροπιάζει» καταλήγουν στο κείμενό τους.
Το πλήρες κείμενο έχει ως εξής:
Η περιοδεία μέρους της Διαρκούς Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής στο Καστελόριζο, τη Ρω και τη Στρογγύλη χθες δε μπορεί παρά να εκτιμηθεί ως μια ενέργεια ανέξοδου τουλάχιστον εντυπωσιασμού. Αν ίσχυε όμως μόνο αυτό, τότε μια έκφραση δυσαρέσκειας θα αρκούσε. Τα πράγματα, όμως, δεν είναι τόσο απλά.
Τουναντίον, προκύπτουν δυο κίνδυνοι που εξοργίζουν.
Η επίσκεψη της κυβέρνησης μαζί με τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής στα ακριτικά νησιά ξεπλένουν ένα υπόδικο κόμμα με εγκληματική δράση. Ο συναγελασμός μαζί τους σε ένα σόου τόσο εύκολης όσο και πατριδοκάπηλης λογικής, εντάσσεται στον τρόπο παραγωγής της πολιτικής που κυριαρχεί στην ακροδεξιά ατζέντα. Η πολιτική της νομιμοποίηση, το ξέπλυμα των νεοναζί -με εθνικό μάλιστα μανδύα- δεν είναι υπόθεση ούτε γενικά της κυβέρνησης, ούτε ειδικά των βουλευτών/τριών του ΣΥΡΙΖΑ.
[irp posts=”85534″ name=”Νέο Γκάλοπ- Πανεπιστήμιο Μακεδονία: Στις 16 μονάδες η διαφορά ΝΔ- ΣΥΡΙΖΑ”]
Το αντίστροφο χρειάζεται να γίνεται.
Επιπλέον, οι ψευτολεονταρισμοί και οι παράτες δεν μπορούν να αποτελούν τον ενδεδειγμένο τρόπο άσκησης εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Στην κρίσιμη συγκυρία που βρισκόμαστε, με τον Ερντογάν να διαμορφώνει τους όρους και τις προϋποθέσεις ενός κράτους έκτακτης ανάγκης και να εκθέτει την ευρύτερη περιοχή σε αποσταθεροποίηση, τέτοιες ενέργειες μπορούν να αποβούν και επικίνδυνες.
Η διπλωματική εγρήγορση και η ανάγκη για υπεύθυνη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, στη βάση του διεθνούς δικαίου, συνιστούν δικλείδες άμυνας και ασφάλειας.
Ας είναι κατανοητό πως το αντίβαρο στην ακροδεξιά ατζέντα είναι η εφαρμογή πολιτικών που θα αποκαθιστούν και θα διευρύνουν την κοινωνική δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και τον ανθρωπισμό. Σε κάθε περίπτωση, η στήριξη αυτής της ατζέντας, όχι απλώς δε μας αφορά, αλλά και μας ντροπιάζει.
