Ξημέρωνε 23 Ιουνίου… Την ίδια μέρα που το 1996 έφυγε από τη ζωή ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο κατά πολλούς σύγχρονος πολιτικός κλώνος του, Αλέξης Τσίπρας, έβγαινε λαβωμένος από τον “λάκκο των λεόντων”, όπως είχε χαρακτηρίσει την ΕΟΚ (πλέον ΕΕ) ο αείμνηστος ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ.
Αν νομίζει κανείς πως μετά τα χθεσινά διαδραματιζόμενα στις Βρυξέλλες τελειώσαμε το τρέξιμο και μπορούμε να πάμε για…διατάσεις πλανάται πλάνην οικτράν!
Τι κι αν είπε ο πρωθυπουργός πως πλέον η μπάλα είναι στο γήπεδο των δανειστών, το θέμα δεν είναι αυτό. Τόσον καιρό η κυβέρνηση κρατούσε εκείνη την μπάλα και έπαιζε κατενάτσιο, τώρα όμως τρέχει να προλάβει. Κι αυτό γιατί παρόλο το πακέτο 7,8 δισ. ευρώ που παρουσίασε, βρίσκεται αντιμέτωπη με ασφυκτικό πρέσινγκ για πρόσθετα μέτρα…Και κυρίως με το θέμα του χρέους αδιευκρίνιστο!
“Χρειάζεται ακόμα δουλειά, ο χρόνος που απομένει είναι λίγος” ήταν η φράση της φράου Μέρκελ που αντικατοπτρίζει την στενότητα της κατάστασης και τη μορφή της πίεσης. Η Γερμανίδα καγκελάριος ομολόγησε πως αναζητάται χρηματοδοτική λύση για την παράταση του ελληνικού προγράμματος κατά έξι μήνες.
Μια παράταση που πάντως άναψε ήδη φωτιές…
Για την ελληνική κυβέρνηση η κατάσταση είναι δύσκολα διαχειρίσιμη και οι πρώτες αντιδράσεις στο εσωτερικό είναι γεγονός.
Μέγιστο ζήτημα αποτελεί το γεγονός πως οι δύο πλευρές, ελληνική κυβέρνηση και Ευρωπαίοι, βλέπουν εντελώς διαφορετικά την κατάσταση. Η ομάδα Τσίπρα, Βαρουφάκη και λοιπών θεωρούν πως έχουν κάνει υπέρβαση. Αντιθέτως οι Ευρωπαίοι απλά βλέπουν μια θετικη΄εξέλιξη και ζητούν κι άλλο αίμα. Πως λοιπόν μπορεί να βρεθεί κοινός τόπος συνεννόησης; Ειδικά όταν όπως πληροφορούμαστε υπήρξαν χώρες όπως η Ολλανδία, η Λετονία & η Λιθουανία που μας πέταξαν το πρόγραμμα στα μούτρα λέγοντας “τι είναι αυτό που μας φέρατε; Μείνετε στο μνημόνιο”…
Διχασμένοι, λοιπόν, και οι Ευρωπαίοι όπως και οι Έλληνες. Έλληνες που γελοιοποιούνται μέχρι εκεί που δεν πάει όταν τη μία μέρα μαζεύονται στο Σύνταγμα οι φιλοκυβερνητικοί και την επόμενη οι αντιπολιτευόμενοι…. Ενώ στην Ευρώπη έχουμε μαζικές διαδηλώσεις συμπαράστασης, εμείς αποδεικνύουμε πως ο εθνικός διχασμός είναι στο DNA μας….
Οι Ευρωπαίοι θεωρούν, πάντως τα χθεσινά απλά ένα βήμα και όχι το τέλος του δρόμου. Αν κάτι τελείωσε χθες ήταν τα ψέμματα. Ψέμματα σαν τα αστεία συλλαλητήρια συμπαράστασης ή σαν τα βαφτίσια της τρόικας με την επονομασία “θεσμούς”.
Κλείνοντας να θυμίσουμε στον πρωθυπουργό, που ξεκάθαρα υποχώρησε και ξέχασε τα προεκλογικά συνθήματα περί σκισίματος των μνημονίων, ακόμη μια ρήση του Ανδρέα Παπανδρέου που έφυγε σαν σήμερα: “Δεν υπάρχουν θεσμοί, μόνο λαός”!
