Αποφασισμένος είναι, σύμφωνα με όλα τα ρεπορτάζ, ο Αλέξης Τσίπρας να «τελειώνει» με τα ανοιχτά ζητήματα για να κυβερνήσει.
Να κυβερνήσει ισχυρός και αυτοδύναμος, δίχως γραφικούς και ιδεοληπτικούς, αλλά γινόμενος ο ηγέτης της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης -και με τη βοήθεια του λαού- να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο και την πολιτισμική, πολιτική και οικονομική κρίση.
Στόχος του πρωθυπουργού είναι να «σφραγίσει» τη συμφωνία με τους εταίρους στις 18 Αυγούστου και να κλειδώσει τις πρόωρες κάλπες για τις 8 Νοεμβρίου ώστε κερδίζοντας τις εκλογές αυτοδύναμος να προχωρήσει μπροστά.
Να προχωρήσει μπροστά αφήνοντας πίσω του όλα τα ιδεοληπτικά βαρίδια που ενώ δεν έχουν καμία απολύτως εναλλακτική πρόταση να καταθέσουν, το μόνο που ξέρουν είναι με άναρθρες κραυγές λαϊκισμού να παριστάνουν τους Αριστερούς, ενώ δεν είναι τίποτα περισσότερο από περιθωριακοί αριστεριστές, στείροι από ιδέες και οράματα που μπορούν να εμπνεύσουν ένα μεγάλο δημοκρατικό έθνος προς την πρόοδο και την προκοπή.
Ο πρωθυπουργός, μιλώντας σε έμπιστους συνεργάτες του έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να κάνει πίσω και θέλει μέσω επιθετικών πρωτοβουλιών να επιδιώξει το κλείσιμο της συμφωνίας χωρίς καθυστέρηση, ώστε να ψηφιστεί το Τρίτο Μνημόνιο στις 18 Αυγούστου.
Έγκυρες πληροφορίες που συνδέονται με το χρονοδιάγραμμα του Αλέξη Τσίπρα αναφέρουν ότι μετά τη συμφωνία θα είναι επιτακτική η ανάγκη ψήφισης των εφαρμοστικών νόμων εντός του Σεπτέμβρη.
Αυτοί θα αφορούν στην κατάργηση των πρόωρων συντάξεων, τη φορολόγηση των αγροτικών εισοδημάτων και την αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα.
Είναι πασιφανές, όπως αναφέρει στο ρεπορτάζ του του Έθνος της Κυριακής, ότι στο μεσοδιάστημα θα καταγραφούν ακόμα άγριες εξελίξεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ.
Ωστόσο, ο κ. Τσίπρας έχει ξεκαθαρίσει στους πολιτικούς αρχηγούς ότι δεν πρόκειται να τους αιφνιδιάσει με τις κινήσεις του.
Όπως αποκάλυψε την Παρασκευή σε συνεργάτες του, ο πρωθυπουργός εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών αφού έχει διασφαλίσει στη φαρέτρα του την έναρξη της συζήτησης για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους με τη δέσμευση ότι μετά τις εκλογές θα συμβάλλει στην απρόσκοπτη συνέχιση των διαπραγματεύσεων και την εφαρμογή των συμφωνηθέντων.
Αυτό, δεν σημαίνει φυσικά ότι τα σχέδια θα παραμείνουν τα ίδια εάν και εφόσον οι εξελίξεις είναι διαφορετικές και δεν επιτρέψουν την πιστή εφαρμογή τους.
Αναφορικά με την ημερομηνία των εκλογών, υπάρχουν συνεργάτες του που έχουν εισηγηθεί την προσφυγή στις κάλπες εντός του Σεπτεμβρίου.
Ωστόσο, ο Αλέξης Τσίπρας υπογραμμίζει στους συνομιλητές του ότι δεν πρόκειται να αφήσει στον αέρα τη χώρα και να εγκλωβιστεί σε ένα εσωκομματικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών ή να αποφύγει το πολιτικό κόστος από την υιοθέτηση των σκληρών μέτρων που συνοδεύουν τη συμφωνία.
Στο επιτελείο του πρωθυπουργού έχουν δημοσκοπική εικόνα, η οποία δείχνει ότι ο ίδιος διατηρεί μέχρι στιγμής ατόφιο το πολιτικό του κεφάλαιο και ότι μπορεί να κάνει ελιγμούς στη συνέχεια για να εξασφαλίσει συμμαχίες που εγγυώνται την τριετή πορεία του προγράμματος.
Δηλαδή, να «ανοίξει» την αγκαλιά του στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία της δημοκρατικής παράταξης, στη τεράστια κοινωνική βάση της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης, η οποία πέρα από τη λαϊκή υποστήριξη που θα του προσφέρει στην ανοικοδόμηση της Ελλάδας διαθέτει και εφεδρείες στελεχών ικανών να εργαστούν υπηρετώντας ένα νέο εθνικό σχέδιο που οφείλει να είναι και εθνικό όραμα.
Πράγματι, ο Αλέξης Τσίπρας από τη δημοκρατική παράταξη έχει μέχρι στιγμής κερδίσει μόνο τις ψήφους της.
Τα ελάχιστα στελέχη προερχόμενα από τον σοσιαλιστικό χώρο, που έχουν ενταχθεί στον ΣΥΡΙΖΑ (και στην κυβέρνηση), αν και προέρχονται από την αριστερή αντιμνημονιακή πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ δεν αποτελούν την αφρόκρεμα των σοσιαλιστικών κοινωνικών δυνάμεων.
Είναι γεγονός ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι σοσιαλιστές, αν και εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ και ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουν ενταχθεί στο κόμμα.
Και δεν εντάχθηκαν στο κόμμα διότι οι αριστεριστές του Λαφαζάνη και οι ιδεοληπτικοί που τον ακολουθούν ήθελαν έναν ΣΥΡΙΖΑ «μικρό» και «καθαρό» για να τον ελέγχουν, φοβούμενοι μήπως οι σοσιαλιστές -με την αριθμητική και ιδεολογική τους υπεροχή- τους πάρουν το κόμμα και τους περιορίσουν σε μια γραφική μειοψηφία, όπως και είναι στην κοινωνία ο Λαφαζάνης και οι σύντροφοί του.
Πράγματι, εάν από το 2011 ή το 2012 αυτές οι κοινωνικές δυνάμεις με τα στελέχη τους είχαν ενταχθεί στον ΣΥΡΙΖΑ σήμερα δεν θα υπήρχε κανένας Λαφαζάνης ικανός να πουλάει τρέλα, για καταλήψεις νομισματοκοπείων και υποσχόμενος εναλλακτικές που δεν έχει.
Προσοχή, να διευκρινήσουμε κάτι. Εναλλακτικές υπάρχουν. Ο Λαφαζάνης δεν τις έχει. Και δεν τις έχει διότι σε όλη του τη ζωή έμαθε να διαμαρτύρεται χωρίς όμως να προτείνει. Έμαθε να βγάζει άναρθρες κραυγές ποτέ όμως να καταθέτει προτάσεις.
Για αυτό και τώρα και παρά τις επίμονες πιέσεις που δέχεται, ακόμα και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, να πει την εναλλακτική του πρόταση, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης σιωπά. Γιατί σιωπά; Εάν έχει εναλλακτική γιατί δεν τη λέει; Γιατί κοροϊδεύει τον ελληνικό λαό και ένα κομμάτι της Αριστεράς που τον πιστεύει; Αν μπορούν να θεωρηθούν Αριστεροί εκείνοι που πείθονται από μεταφυσικές υποσχέσεις και όχι από λογικά επιχειρήματα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα.
Το ρεπορτάζ λέει ακόμα ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρόκειται μέχρι τις εκλογές να «κλείσει το μάτι» σε άλλες κομματικές συμμαχίες για την διακυβέρνηση. Εντούτοις, σκοπεύει να ανοίξει τον διάλογο σε όλους όσοι πιστεύουν ότι πρέπει να υπάρχουν γέφυρες για την επόμενη ημέρα.
Η ώρα του Αλέξη Τσίπρα να ηγηθεί της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης έφτασε. Οφείλει εκείνος να συγκεντρώσει γύρω του τους εξαιρετικά ευφυείς ανθρώπους, όχι αμπελοφιλόσοφους σαν τον Βαρουφάκη, αλλά ικανά πολιτικά στελέχη που να μετέχουν ουσιαστικά στον Ορθό Λόγο (και όχι σαν τον Βαρουφάκη που τον χρησιμοποίησε ως τσιτάτο), ανθρώπους αφοσιωμένους στον λαό και την πατρίδα και στην κοινή προκοπή και να προχωρήσει, δίχως τις αγκυλώσεις των περιθωριακών τρελών, στην οικοδόμηση της νέας Ελλάδας.
.jpg)
