Γράφει ο Χρήστος Φράγκου
Πιέσεις ώστε να κλείσει τη λίστα των προαπαιτούμενων για τη δεύτερη αξιολόγηση πριν την εκλογή προέδρου από στη Νέα Δημοκρατία, όπως επίσης και για τη δρομολόγηση της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης, δέχεται η κυβέρνηση από τους εκπροσώπους των δανειστών, ενώ αναζητά ερείσματα στην κοινωνία και αναχώματα στο πολιτικό σύστημα.
Υπ αυτό το πρίσμα μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί η προθεσμία της 15ης Δεκεμβρίου που έχει δοθεί από το Eurogroup για την ψήφιση του επόμενου πακέτου προαπαιτουμένων, καθώς συμπίπτει με τη νέα ημερομηνία εκλογών στη ΝΔ, που πρακτικά συνεπάγεται ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δεν θα έχει ενιαία στάση. Τα γεγονότα που εκτιλύσσονται αν συνδεθούν αποκαλύπτουν σχεδιασμό ανατροπής της κυβέρησης,μεθόδευση η οποία έχει επιχειρηθεί και στο πρόσφατο παρελθόν.
Με τον ΣΥΡΙΖΑ όμως σε φάση ανασύνθεσης, τη Νέα Δημοκρατία σε κρίση, το ΠΑΣΟΚ ασύντακτο, το Ποτάμι ανύπαρκτο και το ΚΚΕ απών, ο Αλέξης Τσίπρας καλείται να σηκώσει στους ώμους του την ευθύνη των αποφάσεων, καθώς οι πιέσεις εντείνονται και το σύστημα δεν αντιδρά.
Με τη δυναμική που ανατπτύσσουν οι εξελίξεις το ενδεχόμενο αιφνίδιας ανατροπής του πολιτικού status quo δεν είναι απίθανο, καθώς το ασφαλιστικό προκαλεί κλειδωνισμούς στον ΣΥΡΙΖΑ. Ισχυρή αντιπολίτευση που θα μπορούσε να αποτελέσει το αντίπαλο δέος, δεν υπάρχει και οι εταίροι πιέζουν -καιρό τώρα- για κονιορτοποίηση του πολιτικού συστήματος.
Όπερ σημαίνει ότι με θρυαλλίδα το ασφαλιστικό επιχειρείται βίαιη αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών, ακόμα και των κομμάτων που συμμετέχουν ή στηρίζουν την κυβέρνηση. Ανοίγοντας παράλληλα το δρόμο ακόμα και για κυβέρνηση ειδικού σκοπού, αν ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγηθεί -υπό το κράτος πιέσεων- σε νέα διάσπαση.
Ελιγμοί του Μαξίμου
Το επιτελείο του Μαξίμου ξεδιπλώνει παράλληλα και το σχέδιο διαχείρισης του πολιτικού κόστους, επιχειρώντας, όπως είχε εγκαίρως αποκαλύψει το sofokleousin.gr, τη μάχη κατά της διαπλοκής και των συμφερόντων ως προμετωπίδα, ώστε να κερδίσει κοινωνικά ερείσματα και διατηρήσει ενωμένο τον ταλανιζόμενο ΣΥΡΙΖΑ.
Την κυβέρνηση πλαγιοκοπούν συγκεκριμένα media διευκολύνοντάς επικοινωνιακά το έργο της αναγωγής της σύγκρουσης σε μάχη κατά των συμφερόντων.
Ο Αλέξης Τσίπρας έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου την προηγούμενη εβδομάδα, προσερχόμενος στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, μετά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, ζητώντας δια μέσου του Προκόπη Παυλόπουλου, συνεννέσεις.
Στην πραγματικότητα ο πρωθυπουργός με την κίνηση αυτή ζητούσε ενεργοποίηση του πολιτικού συστήματος ώστε να υπάρξουν οι απαιραίτητες διεργασίες και να σταλεί μήνυμα αφύπνισης στους δανειστές, κάτι που δεν φαίνεται να επιτυγχάνετα λόγω της κρίσης στη Νέα Δημοκρατία.
Στο ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι η στρατηγική των χαμηλών τόνων που έχει υιοθετήσει η Φώφη Γεννηματά αποτελεί προοίμιο αναζήτησης πλατφόρμας κυβερνητικής συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον η κυβερνητική πλειοψηφία βρεθεί σε ανάγκη…
Η τακτική των δανειστών
Το εύθραυστο πολιτικό σκηνικό έχουν όμως αναγνωρίσει εγκαίρως οι εταίροι και οι θεσμοί, το οποίο και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν για να αδυνατίσουν την κυβερνητική στήριξη και να ανασχέσουν τα ερείσματα του Αλέξη Τσίπρα στον ΣΥΡΙΖΑ και του κόμματος στην κοινωνία.
Η ένταση των πιέσεων που ασκούνται στο οικονομικό επιτελείο και τα θέματα που επιλέγονται στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων, ενώ η χώρα δεν διαθέτει αξιωματική αντιπολίτευση, είναι προφανές ότι στοχεύει στην ανατροπή του status quo στην πολιτική σκηνή.
Σε αυτή τη φάση το Μαξίμου επιχειρεί να κερδίσει χρόνο -αν και το χρονοδιάγραμμα που έχει θέσει το Eurogroup είναι ασφυκτικό- ώστε όταν ανοίξει η συζήτηση για το ασφαλιστικό να έχει αποκατασταθεί η λειτουργία της Νέας Δημοκρατίας και να έχει επανέλθει και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ωστόσο το πρώτο στάδιο επεξεργασίας ολοκληρώνεται με την παρουσίαση και συζήτηση των προτάσεων στα κομματικά και κυβερνητικά όργανα, παρά τις σχετικές θετικές εισηγήσεις πάντως, το λεπτομερές σχέδιο, το ύψος των περικοπών και οι ομάδες που θα πληγούν παραμένουν αδιευκρίνιστα, ενώ από επίσημες κυβερνητικές πηγές αναφέρεται ότι πλέον ξεκινά «κοινωνικός διάλογος» για τις επικείμενες αλλαγές.
Η μεγαλύτερη ανησυχία της κυβέρνησης είναι το ορατό ενδεχόμενο να βρεθεί η ισχνή κυβερνητική πλειοψηφία μόνη απέναντι στο πρόβλημα και με δεδομένες ισχυρές αντιστάσεις που συναντά η ασφαλιστική μεταρρύθμιση εντός του ΣΥΡΙΖΑ, τότε το σκηνικό γίνεται επικίνδυνα εκρηκτικό.
Το σκηνικό στον ΣΥΡΙΖΑ
Το Μαξίμου επιχειρεί να αναδείξει εσωκομματικά τον κίνδυνο ντε-φάκτ σύμπραξης με το ΠΑΣΟΚ ή Ποτάμι σε περίπτωση αδυναμίας της κυβερνητικής πλειοψηφίας να περάσει τα μέτρα, ώστε να ενεργοποιηθούν εγκαίρως οι απαραίτητες δικλείδες ασφαλείας.
Ο αρχικός σχεδιασμός περί δημιουργίας τριών επιτροπών επεξεργασίας με συμμετοχή όλων των κομμάτων παραμένει στον αέρα, καθώς ούτε πρόσκληση έχει διατυπωθεί, αλλά ούτε και προθυμία εκ μέρους της αντιπολίτευσης εκδηλώνεται, όσο η κυβέρνηση δεν ξεκαθαρίζει τη θέση της – και ειδικότερα: επιθυμεί μία διαδικασία συνδιαμόρφωσης του σχεδίου με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις ή επιχειρεί απλώς να παίξει ένα παιχνίδι εντυπώσεων σε μία νέα απόπειρα καταμερισμού ευθυνών προς όσους εμφανιστούν απρόθυμοι απλώς να ψηφίσουν ένα σχέδιο νόμου;
Με αυτά τα δεδομένα, η 15η Δεκεμβρίου που δόθηκε στην κυβέρνηση ως προθεσμία από το eurogroup για την παρουσίαση και ψήφιση του επόμενου κύκλου προαπαιτουμένων, μοιάζει να είναι το επόμενο ορόσημο από το οποίο θα κριθούν πολλά για την κυβερνητική πλειοψηφία.
Το γεγονός ότι το χρονοδιάγραμμα συμπίπτει με τις εσωκομματικές διαδικασίες της ΝΔ περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα, καθώς θεωρείται εξαιρετικά απίθανο υπό τις παρούσες συνθήκες να ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση από την αξιωματική αντιπολίτευση ως προς την στάση του κόμματος.
