Του Μανώλη Κείου
Μεγάλος προβληματισμός επικρατεί τις τελευταίες ώρες στα κομματικά επιτελεία αφού μια ασύμετρη απειλή συνταράσει τα θεμέλια των εκλογικών προσδοκιών τους. Η κακοκαιρία! Δεκάδες ψηφοφόροι που κανονικά ασκούν το εκλογικό τους δικαίωμα στην επαρχία δίστασαν εξαιτίας των έντονων καιρικών φαινομένων και δεν ταξίδεψαν. Με αποτέλεσμα να προβλέπεται μεγάλη αποχή που μπορεί να επιφέρει αλλαγές στις ισορροπίες αν όχι ανατροπές.
Βέβαια υπάρχουν και εκείνοι που θεωρούν την αποχή πράξη διαμαρτυρίας..
Υπάρχουν πολλοί, που πραγματικά θέλουν να απέχουν από τον θεσμό γιατί έχουν αηδιάσει και επιθυμούν να στέιλουν μήνυμα με της απουσία τους από την κορυφαία στιγμή της δημοκρατίας . Για άλλους πάλι η αποχή είναι πολιτική άποψη. Από τα συχνότερα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν οι απέχοντες για να δικαιολογησουν τη στάση τους είναι ότι το πολιτικό σύστημα είναι “σάπιο”, ότι “όλοι είναι ίδιοι” και ότι δεν τους εκφράζει κανείς. Είναι όμως αυτό αρκετό;
Το ποσοστό της αποχής, όπως και τα λευκά και τα άκυρα, όσο υψηλά και να είναι θα ξεχαστούν αμέσως μετά τις εκλογές.
Η αποχή ενδεχομένως να είχε νόημα μόνο αν ήταν καθολική. Από τη στιγμή που δεν πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο είναι καταδικασμένη να αποτύχει ως κίνηση διαμαρτυρίας.
Η αποχή δυστυχώς εκεί που έχουν φτάσει τα πράγματα στη χώρα μας μόνο ως συνενοχή μπορεί να ερμηνευτεί.
Η αποχή δεν είναι στάση. Δεν είναι αντίσταση. Είναι μονο απόσταση από την πραγματικότητα. Το μεγάλο ποσοστό εκλογικής αποχής βοηθά πάντα τους εξουσιαστές στα σχέδιά τους και το μόνο που καταφέρνει είναι να διαιωνίζει το πρόβλημα.
