Του Μάνου Χατζηγιάννη
«Ο ψυχολογικός σκοπός της τρομοκρατίας είναι η δημιουργία ενός κλίματος αβεβαιότητας και ανησυχίας στις μάζες, το οποίο θα αυξήσει την επιρροή μας σε αυτές και θα επιτρέψει, με την κατάλληλη χειραγώγηση τους, να μας αποδεχτούν σαν λύση».
Τη φράση την ξεσηκώσαμε αχάραχτα ακόμη από ένα τρομοκρατικό εγχειρίδιο του Guerin-Serac, βασικού καθοδηγητή και εκπαιδευτή παρακρατικών και ακροδεξιών οργανώσεων στην περίοδο της πορτογαλικής δικτατορίας.
Ο γράφων , διαμένων στο κέντρο, μετά το υποχρεωτικό εγερτήριο στις 3.35 από την ισχυρότατη έκρηξη στα γραφεία του ΣΕΒ, έσπαγε το κεφάλι του αναφορικά με το ποιον εξυπηρετεί ένα τέτοιο χτύπημα στην παρούσα συγκυρία. Σε μια συγκυρία που τα πάντα μοιάζουν διαλυμένα. Κυβέρνηση ανακόλουθη και βάρβαρη, αξιωματική αντιπολίτευση να έχει ξεπεράσει τα όρια της γελοιότητας και γενικά ένα πολιτικό σύστημα πλήρως απαξιωμένο.
Ποιοι λοιπόν εξυπηρετούνται από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα ανασφάλειας που δημιουργήθηκε αίφνης στην ελληνική πρωτεύουσα; Κι όχι μόνο με το σημερινό χτύπημα, αλλά και με το χτύπημα στην οικία Φλαμπουράρη, για το οποίο ειρήσθω εν παρόδω έγινε ανάληψη ευθύνης με ένα ανυπόγραφο κείμενο χωρίς αναφορά συγκεκριμένης οργάνωσης, με τα επεισόδια την ημέρα του Πολυτεχνείου και άλλα τινά.
Το μόνο σίγουρο είναι πως θα βρεθεί γόνιμο έδαφος για ανατρεπτικές θεωρίες αφού λυγίζοντας από το βάρος της απόγνωσης όλο και περισσότεροι πολίτες συμφωνούν ή τουλάχιστον ανέχονται ακραίες δράσεις.
Αν αυτή η ατμόσφαιρα ενισχυθεί και με τη συνταγή του χάους που “υπόσχονται” κάποιοι την 6η Δεκεμβρίου με αφορμή την μαύρη επέτειο Γρηγορόπουλου η κατάσταση εκτρέπεται…Κι ένας φοβισμένος νους ποδηγετείται ευκολότερα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι δολοφονίες της Μαρφίν, που φόβισαν τον απλό πολίτη και δεν ξανακατέβηκε στους δρόμους.
Υπάρχει δυστυχώς και μια άλλη παράμετρος.Το βομβιστικό χτύπημα στην Αθήνα προφανώς και επ΄ουδενί δεν αποτελεί δημιούργημα τζιχαντιστών πλην όμως η εντύπωση που θα δοθεί προς τα έξω με τίτλους σε διεθνή ΜΜΕ του τύπου “ΒΟΜΒΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ” , ειδικά σε μια περίοδο ευρωπαϊκής ανασφάλειας και ανεξέλεγκτων καταστάσεων είναι πως η ελληνική πρωτεύουσα αποτελεί πεδίο δράσης τρομοκρατικών ομάδων. Και ας μην προέρχονται αυτές από τους φονταμενταλιστές του Ισλάμ.
Όλα τα παραπάνω δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για το τι παιχνίδια παίζει η νέα αυτή γενιά τρομοκρατίας. Που στοχεύει πραγματικά και πως σκοπεύει να επιτύχει τους στόχους της; Απάντηση αργά ή γρήγορα θα δοθεί το θέμα είναι να μην έχουμε θρηνήσει μέχρι τότε κι άλλα θύματα.
