Του Κώστα Καραμεσίνη
Ζούμε στην περίοδο του απόλυτου παραλογισμού, σε μια χώρα που καταποντίζεται, που οι πολίτες της δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει και τι τους περιμένει. Ζούμε σε μια περίοδο που οι περισσότερες επιχειρήσεις, εταιρίες, βιομηχανίες κ.λ.π. έχουν δώσει στο προσωπικό τους άδεια άνευ αποδοχών << και από Σεπτέμβρη βλέπουμε >>. Σε λίγες μέρες η τρόικα, νυν κουαρτέτο, που μέχρι πρότινος ήταν οι θεσμοί ή το Brussels Group, θα μας ανακοινώσει τις αποφάσεις της και τότε… όποιος αντέξει.
Και μέσα σε όλη αυτή την παράνοια η Ελλάδα, η χώρα του Σωκράτη και του Αριστοτέλη, η χώρα του << Ελλάς το μεγαλείο σου >> ασχολείται καθημερινά με το τι είπε ή με το τι θα πει ο Βαρουφάκης, τι σχεδίαζε ο Βαρουφάκης, αν ήταν εν γνώσει του πρωθυπουργού το σχέδιο του ή το επινόησε μόνος του. Το κράτος, και μάλιστα το δημοκρατικό κράτος, όπως αρέσκονται να λένε οι πολιτικοί μας, λειτουργεί οργανωμένα με κυβέρνηση και πρωθυπουργό που παίρνει τις τελικές αποφάσεις και διορίζει τους υπουργούς.
Εδώ και χρόνια στη χώρα μας ισχύει κάτι το οξύμωρο: Για το κάθε τι φταίει πάντοτε ο υπουργός, ο πρωθυπουργός που τον επέλεξε δεν φταίει ποτέ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, για να μη γυρνάμε πολύ πίσω, ο κύριος Βαρουφάκης επιλέχτηκε από το σημερινό πρωθυπουργό και, ενώ όλοι από την πρώτη μέρα βλέπαμε ότι ο άνθρωπος ενδιαφέρεται για δημοσιότητα και την προσωπική του προβολή μόνο, ο πρωθυπουργός τον στήριζε μέχρι τέλους. Μετά από έξι μήνες που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν έκανε τίποτα άλλο εκτός από διαπραγματεύσεις, κατάλαβε ότι επέλεξε λάθος υπουργό Οικονομικών, λάθος υπουργό Ενέργειας, λάθος Πρόεδρο της Βουλής. Το κακό είναι ότι υπάρχουν και άλλοι υπουργοί που θα αποδειχθούν λάθος επιλογές και ο πρωθυπουργός δεν το έχει ακόμα συνειδητοποιήσει.
Συγγνώμη αλλά αυτά τα λάθη δεν αφορούν μόνο το ΣΥΡΙΖΑ, τους ΑΝΕΛ, τις διάφορες πλατφόρμες και γενικά τους πολιτικούς μας αλλά τη ζωή όλων των Ελλήνων. Πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουμε ότι το να κυβερνάς μια χώρα δεν είναι ούτε σχολείο, ούτε πανεπιστήμιο, ούτε πρακτική εξάσκηση για το διδακτορικό σου και δεν επιτρέπεται η μάθηση πάνω στις τύχες των Ελλήνων. Σε κάθε όμως περίπτωση την τελική και αποκλειστική ευθύνη την έχει ο εκάστοτε επικεφαλής.
