Κατώτερος των περιστάσεων αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά ο Αλέξης Τσίπρας επιβεβαιώνοντας πως παραμένει εγκλωβισμένος σε αδιέξοδες λογικές αυτοσυντήρησης και νοοτροπίες του παρελθόντος που τον έχουν οδηγήσει στο περιθώριο.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα συνιστά η αδιανόητη στάση του απέναντι στην ιστορική αμυντική συμφωνία της χώρας με τη Γαλλία, η οποία αφορά στη θωράκιση της Ελλάδας σε ένα κρίσιμο χρονικό σημείο με την Τουρκία να συνεχίζει τις επιθετικές προκλητικές ενέργειες στην ευρύτερη περιοχή.
Πέρα από κάθε αμφιβολία ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι έκθετος ενόψει της ψήφισης της Πέμπτης στη Βουλή, ενώ αλγεινή εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως αντί να συμπορευτεί με τις δυνάμεις της λογικής και της ευθύνης επιδίδεται σε έναν άτυπο ανταγωνισμό με το ΚΚΕ και το κόμμα Βαρουφάκη για το ποιος θα εμφανιστεί στα μάτια του ελληνικού λαού ως η αντιδραστικότερη δύναμη.
Σε αντίθεση με την εμμονή Τσίπρα σε θέσεις και απόψεις που εκφράζουν περισσότερο ένα αριστερό γκρουπούσκουλο παρά μια προοδευτική δύναμη, το ΚΙΝΑΛ αποδεικνύει για μία ακόμη φορά ότι παραμένει ο βασικός εκφραστής της σοσιαλδημοκρατίας στη χώρα, ενώ οι εσωκομματικές εκλογές στο Κίνημα Αλλαγής μπορεί να εξελιχθούν υπό προϋποθέσεις σε μια αφετηρία για την ανακατάληψη του δεύτερου πυλώνα εξουσίας του ελληνικού πολιτικού συστήματος.
Το αποτέλεσμα της αδιέξοδης και παράλογης στρατηγικής που ακολουθεί η Κουμουνδούρου είναι να έχει αφήσει μεγάλο πεδίο στο Κέντρο για να παίζει μπάλα ο Κυριάκος Μητσοτάκης απολύτως μόνος του και να διεκδικεί ένα μεγάλο ποσοστό των μετριοπαθών και δημοκρατικών ψηφοφόρων χωρίς κανένα ανταγωνισμό.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η περιθωριοποίηση του κ. Τσίπρα και του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζεται και η καθήλωση των δημοσκοπικών του επιδόσεων έρχεται αναπόφευκτα ως αποτέλεσμα των κακών του επιλογών.
